Barbara was jaren lid van studentenvereniging Navigators en leerde daar ontzettend veel over God. “Na een zomerkamp van de studentenvereniging dacht ik: ‘Ik wil echt heel graag uitdelen wat ik van God heb geleerd!’ Ik zag een promotievideo van 24/7 Ibiza voorbij komen, maar naar zo’n feesteiland gaan om Jezus te laten zien, leek me veel te heftig. Wat later zei een vriend van me: ‘Barbara, dit is echt iets voor jou!’ Toen heb ik de sprong in het diepe maar gewoon gemaakt.” Omgedraaid ritme
“Het eiland Ibiza heeft een eigen ritme, dag en nacht worden omgedraaid. Iedereen leeft daar tussen 13.00 uur en 05.00 uur en wij gingen hierin mee. Het 24/7 Prayer Ibiza team wil aanwezig zijn middenin een wereld waar Jezus soms lijkt te ontbreken. We hebben een relaxruimte op het eiland waar vakantiegangers overdag langs kunnen komen om te pingpongen, FIFA te spelen of een praatje met ons te maken als ze daar behoefte aan hebben. Vanaf 00.00 uur gaat ons team in tweetallen op pad. Een uur bidden, dan een uur de straat op, dan weer bidden en zo gaan we door tot 05.00 uur ’s ochtends. Ik heb heel wat afgebeden, maar gebed is zo hard nodig. We werken vanuit het principe dat we God eerst willen inademen voordat we Hem weer uit kunnen ademen om straat. Ik heb die tijd met God echt nodig omdat het op straat best heftig is.”

Vroeger dacht ik bij dronken mensen: Doe normaal

“Het barpersoneel en de bewakers op het eiland kennen ons wel. ‘You guys are angles!’ krijgen we soms te horen. Met hen proberen we een vriendschap op te bouwen waardoor we elkaar kunnen helpen en goede gesprekken hebben. Verder lopen we met een tasje water, tissues en Bijbels rond en letten we op of iemand onze hulp nodig heeft. We laten overal ons telefoonnummer achter zodat we bereikbaar zijn. In Nederland irriteerde ik me vaak aan dronken mensen, dan dacht ik: ‘Doe gewoon normaal.’ Op Ibiza leerde ik om deze mensen lief te hebben, God houdt namelijk ook van hen.

Ik herinner me nog een nacht dat de politie ons belde. Toen we bij een portriekje aan kwamen lag een jongen in een hele vreemde houding op de grond, in zijn eigen kots. In eerste instantie dacht ik dat hij overleden was. Zijn vriend zat naast hem voor zich uit te staren, helemaal onder invloed van drugs. Ze hadden eerder op de avond geen effect van de drugs gemerkt, dus hadden ze nog wat pillen ingenomen. Deze jongens waren allebei 18 jaar oud en wat ik in hun ogen zag, was leegte. We hebben ze geholpen door een ambulance te bellen en de jongen die nog bij bewustzijn was naar zijn hotel te begeleiden. Ook zijn er zoveel jonge meiden met heel weinig kleren aan die dansen om aandacht te krijgen van jongens. Soms is praktische hulp bieden alles wat je kan doen, soms is er ook de mogelijkheid om te vertellen dat er ook een hele andere optie is om die leegte op te vullen. Dit soort situaties vind ik best heftig om mee te maken.”

Twee boekjes vol verhalen
“Toch ben ik ontzettend enthousiast over dit project. Ik heb twee hele boekjes volgeschreven met de gebeden die God heeft verhoord en de mooie dingen die hij heeft gedaan. Het heeft me veranderd. Ik leer meer en meer om door Gods ogen naar andere mensen te kijken: minder oordeel, meer liefde. Ook ben ik meer gaan inzien dat God gebeden verhoord. Op plaatsen als Ibiza kunnen christenen laten zien dat Jezus van iedereen houdt. Ik geloof dat Jezus zelf ook rond zou lopen en liefde zou uitdelen op Ibiza. Ook in Nederland zijn er elke nacht jongeren die hun leegte opvullen met alcohol en drugs. Er is zoveel ellende en de keuze voor alcohol en drugs lijkt dat veel sneller gemaakt dan deze ellende neerleggen bij God. Maar er is een andere keuze en het is fantastisch om dat te mogen vertellen!”

Barbara werkt op dit moment als gymdocent in Rotterdam.