"Ik ben Anne Mei! Ik ben 16 jaar. Ik zit in het vierde jaar van vmbo-tl. Mijn hobby is dansen en ik hou er ook van om iets lekkers te bakken. Met vrienden en vriendinnen afspreken vind ik ook altijd erg gezellig. Daarnaast vind ik het fijn om iets te doen met mijn familie. Ik ben geadopteerd uit China. Ik was 1,5 jaar toen mijn (adoptie-) ouders mij ophaalden."

Verschillende roots

"Ik kom uit een gezin van zeven mooie mensen. Ons gezin bestaat uit mijn ouders, mijn twee oudere broers, mijzelf en een jonger zusje en broertje. Mijn oudere broers en ik zijn alle drie geadopteerd uit China. We komen uit verschillende delen van China. Wij weten niet veel over onze achtergrond. We zijn gevonden op straat en in een kindertehuis ondergebracht. We denken dat we zijn afgestaan vanwege de eenkindpolitiek of omdat we een handicap hebben. Ik mis namelijk een oor en ben daardoor doof aan één kant. Sinds mijn derde jaar heb ik een BCD (Bone Conduction Device) en red ik me prima. Ik heb er geen last van of moeite mee. Het is goed zoals ik ben.
Mijn jongere broertje en zusje zijn door pleegzorg bij ons in het gezin gekomen. Ze mogen nu voor altijd bij ons blijven. Zo hebben wij wel een druk gezin, maar ik vind het gezellig."

Terug naar China

"Ik ben geboren in Kunming, een stad in China. Ik weet niet wie mijn biologische ouders zijn, maar dat hoef ik ook niet te weten. De kans is klein dat ik mijn biologische ouders zal vinden, omdat China enorm groot is met ruim een miljard mensen. Soms ben ik wel benieuwd of ik op mijn biologische ouders lijk, qua uiterlijk en innerlijk."

Tekst loop verder onder foto:

"In 2012 ben ik voor het eerst terug geweest naar China met mijn adoptieouders, broers en mijn opa en oma. We zijn toen naar de roots van ons drieën geweest. Ik heb toen ook het kindertehuis gezien waar ik ben opgevangen. Er was een verzorgster en een dokter die mij nog herkenden. De verzorgster zei tegen mij dat ik als klein meisje al een danseresje was. Ik heb toen ook gehoord dat ik in China korte tijd in een pleeggezin ben geplaatst. Ik vind China een mooi land en wil er graag nog eens naartoe. Ik voel me er thuis. Het ruikt er lekker, het eten vind ik heerlijk en de natuur is prachtig. Ik hoef er niet te wonen. Nederland is mijn thuis."

God gaf mij een nieuwe familie

"Ik geloof wel dat God mijn leven zo heeft bedoeld, omdat ik het hier in Nederland goed heb. Ik heb een liefdevolle familie en goede vrienden. Ik mag erg dankbaar zijn dat God mij een nieuwe familie heeft gegeven die wel voor mij kan zorgen.
Nu ik de verhalen hoor over hoe het in China is, ben ik wel blij dat ik geadopteerd ben. Er is daar namelijk minder vrijheid dan hier in Nederland. Ik geloof ook dat God nog meer mooie plannen heeft voor mijn leven, dat Hij altijd bij mij is en mijn geloof nog meer wil versterken."

Geloof delen

"Ik ben blij dat ik altijd bij God mag komen als er iets is en dat ik alles aan Hem kan vertellen. Ik kan Hem ook overal voor bedanken. De meeste van mijn vrienden en vriendinnen zijn niet gelovig, maar ik kan wel normaal met ze over het geloof praten. Ik heb ook een van mijn beste vriendinnen, die niet gelovig is, een keer meegenomen naar een kerkdienst. Dat vond ze wel leuk en interessant. Mijn vrienden en vriendinnen die wel gelovig zijn ken ik van de kerk en van HGJB-kamp.
Ik laat zien dat ik christen ben door te letten op andere mensen en ik probeer om een vredige sfeer te creëren, overal waar ik ben. Ik ga naar de kerk en vind het leuk om naar christelijke evenementen te gaan."

God heeft een plan met mijn leven

‘Mijn plan met jullie (jou) staat vast – spreekt de heer. Ik heb jullie geluk (jouw geluk) voor ogen, niet jullie (jouw) ongeluk: ik zal je een hoopvolle toekomst geven.’ (Jeremia 29:11)

"Ik vind dit vers heel goed bij mijn verhaal passen, omdat ik geloof dat God een plan met mijn leven heeft. Als Hij dat niet had, dan zou ik hier denk ik niet zijn. Misschien woonde ik wel in China en had ik nog nooit van God gehoord, maar gelukkig is dat niet zo. Met dank aan de Heer!"

Dit verhaal komt uit ‘Ik ga voor God’. Naast interviews met jongeren, staat het boek ook vol interessante Bijbelstudies.
Fotografie: Naomi de Bonte