Ga naar submenu Ga naar zoekveld

Anne (christen) nam vriend Jimmy (niet-christen) mee naar de kerk: 'Ik was bang dat mensen zouden staren'

20 september 2021 · Leestijd 5 min

Voor veel christenen is het geloof het belangrijkste in het leven. Dat is voor hun niet-christelijke vrienden soms lastig te begrijpen. Daarom besloot Anne (23, rechts op de foto) zijn niet-gelovige vriend Jimmy (22) mee te nemen naar zijn kerk. Gewoon, om zich een dagje in te leven in de ander.

Vertel eens wat over jullie vriendschap!

Jimmy: "Ik denk dat wij een hechte vriendschap hebben. Wij kunnen urenlang praten en over alles eerlijk zijn."
Anne: "Nou, jij vooral. Dat straalde je altijd al uit, dat je alles vertelt. Ik ben wat meer gesloten daarin, daarom werkt het denk ik goed."
Jimmy: "Klopt. Ik wist zelfs een jaar lang niet dat jij christen bent."
Anne: "In onze vriendengroep was ik de enige, dat wist ik wel. Ik vond het lastig om dat zo te vertellen. Bij jou had ik direct het gevoel dat ik daarover kan praten en ik dat stukje van mijzelf niet hoef in te houden."
Jimmy: "Ik had het niet verwacht. Maar toen je het zei, dacht ik direct: vet! Zo zit ik in elkaar. Ik probeer altijd open minded te zijn en respecteer ieders keuze."
Anne: "Bij andere vrienden zou ik er niet zo open over kunnen praten. Het is ook best moeilijk om ongelovige vrienden te hebben als christen. Daarom vind ik het zo tof dat je mee wilde naar de kerk."
Jimmy: "Op papier zou onze vriendschap niet werken. Dat het in de praktijk toch werkt, maakt het nog unieker."

Wat dachten jullie vóór het kerkbezoekje?

Jimmy: "Toen je mij vroeg om mee te gaan naar jouw kerk, dacht ik direct: tuurlijk, dat doe ik! Mijn oma ging vroeger naar kerkdiensten en nam mij soms mee. Ook heb ik op christelijke scholen gezeten, dus het was niet volledig onbekend voor mij. Maar naar mate het dichterbij kwam, vond ik het toch spannend."
Anne: "Ik was er wel mee bezig of het interessant zou worden en toegankelijk zou zijn voor jou."
Jimmy: "Snap ik. Ik was trouwens ook bang dat ik ogen zou voelen branden en me niet welkom zou voelen. Maar dit was echt het tegenovergestelde."
Anne: "Wat dacht je toen je de kerk binnenkwam?"
Jimmy: "Waar is het kruis? Ik verwachtte dat in elke kerk een kruis zou hangen. En dat was er ook, maar er stond een groot decorstuk voor."

afbeelding

Tekst loopt door na de foto:

Hoe was de kerkdienst?

Jimmy: "De dienst kwam overeen met diensten waar mijn oma me mee naar toenam. Eén man vertelt, er wordt gezongen en uit de Bijbel gelezen. De verhalen heb ik altijd superinteressant gevonden. Helemaal als een dominee er zo passievol over verteld. Daar kan ik uren naar luisteren."
Anne: "Ik maakte me af en toe zorgen of het niet saai werd voor jou. Maar ik was ook erg benieuwd wat jij ervan vond."
Jimmy: "Ik heb geen moment gehad dat ik het saai vond, of dat het te lang duurde. Ik vond het bijzonder om te zien dat al die mensen één gemeenschap vormen. Op een gegeven moment begonnen ze ook voor elkaar te bidden, dat vond ik heel vet."
Anne: "Vond je ook iets niet leuk?"
Jimmy: "De houten banken, daar heb ik na afloop nog last van gehad, haha."

Zou je het weer doen? 

Jimmy: "Ik heb altijd voor het geloof opengestaan, maar dat komt ook doordat ik overal voor open sta. Waar ik na de dienst nog lang over heb nagedacht, is een opmerking van de dominee. Hij zei dat als je niet christelijk bent en ooit getwijfeld hebt, dat dát de heilige Geest is die in je werkt."
Anne: "Zou je ooit zelf iets met het christendom willen doen?"
Jimmy: "In mijn hoofd wil ik het wel, maar actie ondernemen komt er nooit van. Na de dienst zei ik direct tegen mijn vriendin dat we volgende zondag samen met jou mee zouden gaan. Toch heb ik een duwtje in de rug nodig, denk ik. Dus: als je me weer vraagt, ga ik zeker mee!"

Fotografie: Mcklin

Dit artikel komt uit het nieuwste BEAM Magazine, dat volledig in het teken staat van je geloof delen. Ben je benieuwd naar meer verhalen? Vraag hier een gratis proefexemplaar aan!

Geschreven door

Nienke