Anna (20): "Van Oman naar Nederland is een wereld van verschil"
Leestijd: 5 minDoor Wilke Stuij
De Nederlandse Anna (20) woonde als dochter van zendelingen haar hele leven in het Midden-Oosten. Drie jaar geleden kwam ze met haar gezin naar Nederland, een hele verandering: “Jongens en meiden gaan hier heel vrij met elkaar om en ik kan gewoon in m’n eentje naar de supermarkt wandelen. Ik ben hier nu gewend, maar echt thuis voel ik me nergens, dat is soms lastig.”
Waarom het Midden-Oosten?
“Mijn ouders deden zendingswerk in Oman. Ik heb nog steeds moeite met het woord ‘zendeling’, want toen we daar woonden, hebben we dit nooit uitgesproken. Het is daar voor buitenlanders geen probleem om christen te zijn, maar als je het christendom actief gaat verspreiden, kan je problemen krijgen. Mijn ouders kozen er dan ook voor om ‘lange termijn evangelisatie’ te doen. Niet op elke straathoek Jezus verkondigen want we wilden niet opgepakt en het land uitgezet worden, maar relaties opbouwen met mensen en Jezus laten zien door onze levensstijl. In het dagelijks leven wordt er in het Midden-Oosten veel meer over religie gepraat dan in Nederland. Mensen kijken naar je en dan heb je dus al snel een gesprek over de islam of in ons geval, over het christendom.”
Voelde je je veilig?
“Ik heb me daar altijd best veilig gevoeld. Eerlijk gezegd vond ik het enger om naar Nederland te komen. In de Arabische cultuur is veel schaamte en eer: Negatieve en pijnlijke dingen worden niet vaak besproken. In Nederland wordt álles besproken, juist ook negatieve dingen, daarom dacht ik lange tijd dat Nederland gevaarlijker was dan Oman. Toen ik daar woonde, vond ik het heel normaal dat ik niet alleen over straat ging, werd gebracht en gehaald van en naar school en dat meisjes en jongens vanaf hun 9e gescheiden onderwijs kregen. Wel heb ik me altijd anders gevoeld, ik was bijvoorbeeld het enige blonde meisje op school. Toen ik jong was, wilde ik mijn haar zwart verven, zodat ik niet zo zou opvallen.
