Het ging zo goed tussen de twee, dat ze hun huwelijk planden. Tijd voor feest! En dat vierden ze met een grote groep mensen. Er werd gelachen, gepraat en gedanst en Simson vond het tijd voor een raadsel. Als de dertig mannen het zouden raden, zou hij ze een nieuwe outfit geven. Als het niet zou lukken, zou hij van ieder van hen nieuwe kleren krijgen.

Woede van Simson

De mannen zetten Simsons vrouw onder druk om hen het antwoord te geven. De mooie vrouw werd wanhopig, verweet dat hij niet genoeg van haar hield als hij het haar niet wilde vertellen. Ze bleef zo lang aandringen dat hij uiteindelijk toegaf. Op de laatste dag van het feest, gaven de mannen het juiste antwoord. Simson kon niet anders dan zijn verlies toegeven. Hij ging naar Askelon, doodde daar dertig mannen en nam hun kleren mee. Hij was woedend dat zijn vrouw hem had verraden. Zijn schoonvader dacht dat Simson geen behoefte meer aan haar had en gaf haar aan iemand anders. Simson was woest toen hij dat hoorde. Uit wraak stak hij de akkers van de Filistijnen in brand. In de felle strijd die volgde, overleden zijn vrouw en schoonvader.

Er leek geen einde aan de strijd te komen. De Filistijnen waren vastbesloten om Simson te vangen, maar hij was bovenmenselijk sterk. Dat hij onverslaanbaar was, bleek maar weer eens toen hij duizend man dood maakte met één ezelkaak. Enkele rustige jaren volgden.

Simson krijgt een relatie

Toen Simson een relatie kreeg met Delila, zagen de Filistijnse stadsvorsten hun kans schoon. ‘Haal Simson over om je te vertellen waarin zijn geweldige kracht schuilt en wat we moeten doen om hem weerloos te maken. Dan kunnen we hem gevangennemen, zodat we geen last meer van hem hebben.’ Daarbij stond er een flink geldbedrag tegenover.

Zo gezegd, zo gedaan. Ze vroeg hem hoe het kon dat hij zo sterk was en wanneer zijn krachten zouden verdwijnen. Hij antwoordde dat hij als hij geboeid zou worden met zeven verse, soepele pezen, hij even zwak zou zijn als ieder ander. De stadsvorsten stuurden Delila zeven verse, soepele pezen. Maar toen ze hem daar ’s nachts mee had vastgebonden en de Filistijnen hem wilden overmeesteren, rukte hij zich los. Na veel aandringen vertelde hij haar dat het ongebruikte touwen moesten zijn. Weer gebeurde hetzelfde. Weer rukte hij zich los...

Simson ontsnapt

Delila bleef proberen. ‘Als je mijn zeven haarvlechten inweeft in het weefgetouw en ze met een pin vastzet in de wand, dan ben ik even zwak als ieder ander’, zei Simson. Toen hij in slaap was gevallen, sloeg Delila haar slag. Toen ze riep dat de Filistijnen eraan kwamen, rukte hij zich opnieuw los. Delila was razend en schold hem uit. Toen vertelde hij dat nog nooit een scheermes zijn hoofd had aangeraakt. Die nacht schoor Delila zijn haarvlechten af. Op het moment dat de FIlistijnen hem kwamen halen, had de kracht zijn lichaam verlaten.

Het was feest bij de Filistijnen. Eindelijk hadden zij Simson. Ze vierden feest, aten en dronken. ‘Laten we Simson erbij halen, dan kunnen we lachen’, zei een van hen. Hij werd tussen de zuilen van de tempel gezet om de feestgangers te vermaken. Simson bad tot de heer en vroeg of hij nog een keer de kracht mocht krijgen om zich te wreken. Hij voelde de kracht door zijn lichaam stromen, pakte de zuilen beet en duwde ze aan de kant. De tempel stortte in en alle aanwezigen, inclusief de stadsvorsten, overleden.

Wil je het hele verhaal lezen? Klik dan hier!