1. Vergelijk jezelf niet met anderen

“Ik vergeleek mezelf vaak met anderen; keek naar hun succes. Zo vond ik mezelf nooit tof genoeg. Als dat je maatstaf is, faal je. Op de Herman Brood Academie – een popacademie in Utrecht – was ik duidelijk anders dan de rest. Ik maakte andere muziek, had een eigenzinnige sound en met mijn christelijke achtergrond was ik een vreemde eend in de bijt. Dat was lastig. Later besefte ik dat dit juist mijn kracht was. Ik hoefde niet the cool kid te zijn. Toen schreef ik de song ‘I don’t wanna be a cool kid’: ik moet mezelf niet vergelijken, maar omarmen wie ik ben. Die conclusie gaf me rust.”

2. Maak een goede indruk

“Als ik goed met mensen omga en mijn kleedkamer netjes achterlaat, word ik eerder teruggevraagd op evenementen. Laatst trad ik op in Bitterzoet, Amsterdam. Vrij snel daarna belden ze me op: ze vonden mijn optreden zo leuk dat ze me weer wilden hebben. Het is belangrijk dat je respect hebt voor anderen en jezelf goed presenteert naar de buitenwereld. Tegenwoordig heb ik een voorbeeldfunctie en denk ik wel twee keer na voordat ik iets op Instagram, Twitter of Facebook zet. Ik houd erg van de band Nirvana, maar sommige songs hebben heftige teksten. Ik heb daar geen last van, toch kan ik me voorstellen dat er mensen zijn die daar moeite mee hebben, dus deel ik deze niet online. Soms is het lastig dat ik met dat soort dingen rekening moet houden – ik heb niet gevraagd om die voorbeeldfunctie – maar het hoort erbij.”

3. A double minded man is unstable in all his ways

“De laatste tijd lees ik veel in Jakobus. Vooral het eerste hoofdstuk blijft me in het bijzonder bij. A double minded man is unstable in al his ways [Jakobus 1:8] betekent dat je gefocust moet blijven en dat verschillende werelden niet altijd samengaan. Ik heb altijd gedacht dat mijn leven om muziek draait. Dat is goed, zolang het maar niet om de fame gaat. Af en toe is het verleidelijk om daarin mee te gaan. Op die manier kan ik God niet pleasen. Ik ben niet op deze wereld om beïnvloed te worden, maar om anderen te beïnvloeden. Als ik dat even vergeet, denk ik terug aan de tijd dat ik alleen in kerken optrad en niemand mijn naam nog kende. Dan besef ik dat ik dit niet heb verdiend, maar dat het genade is. Ik doe dit om God te dienen.”

4. Je bent niet wat je creëert

“Vroeger vond ik het vreselijk wanneer mensen kritiek op mijn muziek hadden. Iemand op school zei ooit: ‘Stop gewoon met rappen.’ Dat deed pijn en heeft me echt geraakt. Daarna besefte ik: hij haat mij niet, hoogstens mijn muziek. Ik ben mijn muziek niet. Muziek is een reflectie van mij. Zolang je dat niet ziet, komt kritiek harder aan. Tegenwoordig zie ik deze meningen in perspectief.”

Ik ben open over verliefd zijn, wat best een taboe is in de christelijke wereld

5. Neem risico’s

“In de eerste klas van de middelbare school vroeg iemand mij: ‘Wat is je rapnaam?’ Ik had nog nooit gerapt, maar probeerde het en was meteen verliefd op het rappen. Ik ben er nooit mee gestopt. Mijn keuze voor een rapcarrière was mijn grootste risico ooit. Mijn ouders waren niet erg enthousiast. Mijn vader was vroeger parttime dj. Zowel mijn moeder als mijn vader wist dat dit bestaan mij nooit zekerheid zou geven. Daarbij was rap nog niet zo populair. Toen ik begon, was er nog geen Ronnie Flex of Bokoesam.  Tegenwoordig kan ik leven van mijn muziek. Deze maand komt mijn nieuwe EP No Life No WIFI uit. Door het nemen van risico’s kom je erachter waar je passie ligt en wat je kwaliteiten zijn. Heb je spijt dat je iets niet hebt gedaan? Het kan nu nog! Ik had spijt dat ik nooit gitaarles had genomen, daar ga ik nu mee beginnen. Op No Life No WIFI heb ik ook risico’s genomen: voor het eerst zing ik in mijn songs en ben ik open over verliefd zijn, wat best een taboe is in de christelijke wereld. Spannend, maar ik ben blij dat ik het gedaan heb.”

6. Wees jezelf

“Be yourself. Ik denk dat mensen dat het meest aan mij waarderen. Mijn voorganger, waar ik een goede band mee heb, noemt me een rebel. Hij vindt het uniek dat ik over straat loop met dit kapsel. Niet dat hij mijn haar speciaal waardeert, eerder het feit dat ik niemand nadoe. Ik heb al duizend keer gehoord: ‘Heb je je vinger in het stopcontact gestoken?’ Ik heb mezelf geaccepteerd en maak mijn muziek niet vanuit groepsdruk. Ook houd ik in de rapwereld nog altijd aan mijn principes en mijn geloof in God vast. Ik wil niet alleen rappen over de struggle, maar ook over hoop. De gangsters en toffe rappers vinden dat misschien soft, maar that’s me. Dat ga ik niet veranderen.”