5 tranentrekkende verhalen in de Bijbel
Leestijd: 4 min
Leestijd: 4 min
De Bijbel zit natuurlijk vol mooie, blije momenten. Maar zelfs de grootsten uit de Bijbel hebben enorme verdriet ervaren. Ze moesten afscheid nemen van hun geliefden, of ze offerden zichzelf op voor anderen. In de tijd van Mozes, Jezus en Paulus hebben er heel wat tranen gevloeid.
Schaamte is misschien wel de stomste emotie die je kunt voelen. Het kan nog heel lang blijven broeien in je hart. Zelfs na jaren kun je je nog dat ene hele ongemakkelijke moment herinneren. Hoe moet dit zijn geweest voor Adam en Eva? Voordat ze de vrucht aten kenden ze geen schaamte. Ze huppelden vrolijk in hun nakie door de tuin van Eden en maakten zich geen zorgen over hun vetrolletjes of harige oksels. De slang beloofde dat het eten van de vrucht hun ogen zou openen. Dat dit op deze manier uitpakte hadden ze niet gedacht. Opeens schaamden Adam en Eva zich voor elkaar; ze verstopten zich achter vijgenbladeren, zelfs voor God. Moet je nagaan hoe dat gevoeld moet hebben. Dat je elkaar al die tijd zo hebt vertrouwd en dat je opeens elkaar niet meer aan kan kijken zonder je te schamen…
De Israëlieten hadden het in Egypte niet makkelijk. Ze werden afgebeuld, moesten heel zwaar werk doen en werden bespuugd en bespot door iedereen. Omdat de Israëlieten toch talrijk bleven, beval de farao om alle geboren jongetjes te vermoorden. Als moeder wil je je kind zo veel mogelijk beschermen, en de moeder van Mozes was niet van plan om haar lieve zoontje te zien sterven. Drie maanden lang verstopte ze hem, en toen het echt niet langer kon vroeg ze aan haar dochter om de baby in een mandje te verstoppen tussen het riet. Hartverscheurend, je eigen zoontje weggeven. Zonder te weten wat er met hem zal gebeuren.
Het ergste wat moeders en vaders kan overkomen is het verliezen van een zoontje of dochtertje. Jaïrus was totaal in paniek toen hij naar Jezus ging om Hem om hulp te vragen. Zijn dochtertje lag op sterven. Toen Jaïrus bijna aan de beurt was kwam er iemand naar hem toe. “Je dochtertje is gestorven,” kreeg de vader te horen. Zijn wereld stortte in. Iedereen vertelde hem dat hij haar moest loslaten. Het is klaar. Maar Jaïrus wilde daar niets van horen, en Jezus ook niet. Hij zei: “Wees niet bang, maar geloof. Ze zal gered worden.” Jaïrus klemde zich vast aan die hoop en naam Jezus mee naar zijn huis. Daar redde Hij, tegen alle verwachtingen in, het kleine meisje.
Als koning David hoort dat zijn goede vriend Jonathan en zijn vader Saul zijn omgekomen in de strijd stort zijn wereld in. Hij scheurt zijn kleren om iedereen te laten zien dat hij in rouw is en beveelt zijn dienders hetzelfde te doen. Hij schrijft een lied die elke Judeeër moest kennen: “Het verdriet verstikt me, Jonathan, je was mijn broeder, en mijn beste vriend. Jouw liefde was mij dierbaar, meer dan die van vrouwen. Ach, dat helden moesten vallen.” Deze hele week hebben we het met BEAM over verdriet. Heb jij ook een verhaal over verdriet die je graag met ons wilt delen? Dat kan! Via onze whatsapp (0683673700) of via beamredactie@eo.nl
