Else (23): “Kleding naaien is mij met de paplepel ingegoten. Mijn oma was vroeger coupeuse; ik híéld van het geluid van de naaimachine. Zelf hebben we in de woonkamer een naaimeubel staan van mijn moeder. Vroeger vond ik het al leuk om zelfbedachte outfits te tekenen. Ik besloot daarom na de havo in Den Haag een modeopleiding te volgen, zodat ik zou leren mijn eigen kleding te maken. Langzaam maar zeker begon ik mijn eigen stijl te ontwikkelen, met veel kleuren en bloemen. Ook vind ik het leuk om kleine grapjes in mijn kleding te verstoppen, zoals een riem van een oude spijkerbroek met daarop het logo van mijn vaders bedrijf.

Een goede outfit geeft je zelfvertrouwen, dat vind ik leuk aan kleding. Aan de andere kant is de modewereld grimmig. Als ik bijvoorbeeld denk aan de arbeidsomstandigheden van de mensen die aan de andere kant van de wereld onze kleding maken, breekt mijn hart. Daarom heb ik met mezelf afgesproken: ik maak mijn kleding zelf óf ik koop een volledig duurzaam kledingstuk. Dat laatste is vaak een flinke zoektocht; ik kan drie weken doen over het kopen van een spijkerbroek.

Het lijkt me te gek om later mijn eigen atelier te hebben, waarin ik duurzame kleding maak. Ook wil ik mensen handvatten geven voor hoe ze goed met hun kleding kunnen omgaan. Zo hebben ze er zo lang mogelijk plezier van.”

Tekst gaat verder onder foto

Timo (18): 'Als ik ’s ochtends in de spiegel kijk, wil ik mezelf een tien kunnen geven’

Timo (18): “Hoe ik mijn stijl zou omschrijven? Ik zou het écht niet weten! Ik probeer altijd dingen te dragen, die niemand heeft. Mijn kleding is ‘anders’, maar dat was niet altijd zo. Vroeger droeg ik vooral kledingstukken die anderen ook aanhadden. Ik had het gevoel dat ik deze kleding droeg voor andere mensen. Als ik in de spiegel keek, vond ik deze items mij niet eens leuk staan. Ik voelde me daar niet gelukkig bij. Op een gegeven moment dacht ik: dit moet anders.

Sindsdien draag ik alleen kleding waarin ik me goed voel. Als ik ’s ochtends in de spiegel kijk, wil ik mezelf een tien kunnen geven. Mijn kledingstijl is uitgesproken, maar juist daarom kan ik nu meer mezelf zijn. Ik ben zelfs bezig met het opzetten van mijn eigen kledingbedrijfje. Ik ben heel creatief en ontwerp zelf de kledingstukken. Soms gaat mijn creativiteit iets te ver en vergeet ik het praktische gedeelte. Laatst had ik bijvoorbeeld een trui ontworpen met een spanband. Achteraf zat dat natuurlijk helemaal niet lekker. Ik wil graag kleding maken, en dat van ieder ontwerp maar één exemplaar gemaakt wordt. Als je het koopt, weet je zeker dat je de enige bent, die het zal dragen. Net zoals ik zelf ook graag wil.”

Tekst gaat verder onder foto

Ace (16): ‘Ik heb in één jaar tijd zes verschillende haarstijlen gehad’

Ace (16): “Ik heb veel verschillende fasen in mijn kledingstijl. De ene keer ben ik helemaal in kleur, de andere keer volledig in het zwart. Ik beschrijf het als ‘de jaren negentig’-stijl. Wat ik aantrek, ligt aan waarin ik me comfortabel voel, waarin ik zin heb, en hoe mijn stemming is.

Dit is niet altijd mijn stijl geweest; vroeger was die heel basic. Ik droeg bijvoorbeeld veel skinny jeans. Toen ik meer mensen zag in wijde broeken, ging ik dat ook proberen. Ik vond het leuk staan en sindsdien heb ik nooit meer strakke broeken gedragen.

Ik laat me inspireren door anderen, maar geef er mijn eigen draai aan. Als mensen het niet leuk vinden, is dat niet mijn probleem. Mijn vrienden motiveren me om mijn eigen ding te doen: ‘Als je het leuk vindt, trek het dan gewoon aan!’ Met mijn haar heb ik ook geëxperimenteerd. Ik was op zoek naar wat bij mij paste. Ik heb in een jaar tijd wel zes verschillende haarstijlen gehad en veel verschillende haarkleuren: rood, oranje, blond en bruin. Ik heb het vorig jaar zelfs gemillimeterd, maar inmiddels is het weer wat aangegroeid. Dit kapsel wil ik voorlopig houden.”

Tekst gaat verder onder foto

BEELD: STUDIO LIN MAAKT 

TEKST: DANIËLLE VAN DEN BRUN & SOPHIE VAN DER VELDE