Icon--npo Icon--eo Icon--instagram Icon--clock Icon--theme Icon--location Icon--tag Icon--twitter Icon--whatsapp Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--spotify Icon--facebook Icon--snapchat Icon--youtube Icon--smiley Icon--menu
6 september 2018

'Mijn tweelingzus pleegde zelfmoord'

Op 21 april 2015 verloor Cyrine (19) haar tweelingzus Lisa aan zelfmoord. Cyrine: “Hoe ouder ik word, hoe meer ik Lisa mis.”

“Mijn tweelingzus had op de avond van haar zelfmoord ruzie met mijn moeder gehad. Op dat moment was ik aan het oppassen. Mijn moeder belde mij met de vraag of ik wist waar Lisa was. Mijn zus ging wel vaker wandelen, maar nu maakte ik me direct zorgen. Lisa was al langere tijd depressief.

In mijn hoofd voelde ik dat er iets niet klopte. In de groepsapp van vriendinnen had ze ‘Ik houd van jullie’ gezegd. Deze woorden had ze vaker gestuurd als ze een zelfmoordpoging ging doen. Ik had een heel rustig, maar gek gevoel op dat moment. Het leek alsof ze zei: ‘Het is goed zo.’ Ik wist toen nog niet dat ze zelfmoord had gepleegd.”

Politie in de woonkamer

“Mijn moeder belde mij in paniek op en zei dat ik naar huis moest komen. Ze vertelde verder niets over Lisa. Er stonden drie politieagenten in de woonkamer toen ik binnenkwam. Ik wist op dat moment: ze is er niet meer. Ik vroeg wat er aan de hand was. Mijn moeders vriendin vertelde dat Lisa voor de trein was gesprongen.

Ik was in shock en kon niet geloven dat het waar was. Een paar seconden later werd ik rustig in mijn hoofd en ben ik mijn moeder gaan troosten. Ik was leeg, voelde geen emoties. Ik zei: ‘Vanaf nu wordt alles beter.’ Een rare reactie als je net hebt gehoord dat je tweelingzus is overleden. Ik realiseerde me niet dat ze werkelijk dood was. In mijn hoofd was Lisa er nog. Ik vond het vooral heel erg voor de machinist en de mensen die het zagen gebeuren op het perron. Niet voor mezelf. ”

Lange vakantie

“Het nieuws van Lisa’s dood verspreidde zich snel. Haar internetvrienden stuurden me veel berichtjes. Mensen die ik niet kende, vroegen of ze haar kleding mochten hebben. Ze wilden waarschijnlijk een herinnering aan haar. Ik vond het een rare vraag. Het lichaam van Lisa heb ik na haar zelfmoord niet meer gezien. Ergens had ik haar wel willen zien, dan voelde de situatie werkelijker. In mijn hoofd was ze op een lange vakantie."

"De dag na de begrafenis vond ik moeilijk. Iedereen ging door met zijn dagelijks leven. Ik moest ook weer door, maar het voelde alsof het nog niet over was. Ik dacht: Lisa, kom maar weer terug uit de hemel. Vertel mij even wat we nu moeten doen. Na Lisa’s begrafenis begon mijn eindexamen. Dat vond ik fijn, want dan had ik in ieder geval iets te doen. Elke vijf seconden dacht ik aan Lisa’s dood. Na een week werd dit elke tien seconden. Nu denk ik elk kwartier aan haar."

Lisa, kom maar weer terug uit de hemel

"Op onze verjaardag schrijf ik kaartjes aan Lisa, maar ook als ik op vakantie ben, mij verdrietig voel of intens gelukkig ben. Op die manier blijf ik haar betrekken bij mijn leven. Ik heb een adres voor haar bedacht. Dat helpt wel een beetje. Ik heb nu een stuk of twintig kaartjes naar Lisa geschreven. Deze bewaar ik in een doosje in mijn boekenkast. ”

Zwangerschap

"Vroeger speelden we altijd samen. De laatste jaren werd onze emotionele band sterker, doordat we allebei dezelfde problemen hadden. Dit kwam ook vanwege de puberteit. We verschilden enorm, maar hadden heel veel aan elkaar. Hoe ouder ik word, hoe meer ik Lisa mis. Er zijn steeds meer dingen waar ze niet bij is. Later zal ze niet op mijn bruiloft zijn of mijn zwangerschap meemaken. Dat vind ik moeilijk.”

Voorbeeld van een #smileforlisa post

#smileforlisa

“Na de dood van Lisa ontstond de hashtag #smileforlisa. Veel mensen plaatsten lachende selfies van haar op Instagram. Soms is het confronterend als ik Lisa opeens in mijn tijdlijn zie verschijnen. Toch vind ik #smileforlisa een mooi initiatief. De boodschap dat je mag blijven lachen, past ook bij mij. Natuurlijk vind ik het vreselijk dat Lisa er niet meer is, maar door haar dood kijk ik anders naar de wereld. Ik heb veel geleerd over mezelf en ben me ervan bewust dat ik gelukkig wil zijn.”

Dit is één van de vele Rest In Peace verhalen uit het nieuwste BEAM Magazine. Heb je die nog niet? Vraag hier een GRATIS proefnummer aan of word gewoon gelijk supporter, dan krijg je BEAM Magazine vier keer per jaar thuisgestuurd (+ gratis dopper of hoodie!)

Volg ons