Icon--eo Icon--instagram Icon--clock Icon--theme Icon--location Icon--tag Icon--twitter Icon--whatsapp Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--spotify Icon--facebook Icon--snapchat Icon--youtube Icon--smiley
1 juni 2017 Reageer

Philippa Hanna: "Buiten de kerkmuren zingen, is logisch"

Openingsscène: een 20-jarige, agnostische muziekstudent wordt gek van haar angstige gedachten, stopt met haar studie, verbreekt het contact met vrienden en zit 3 maanden depressief bij haar zus op de bank. Slotscène: 12 jaar later – 10 juni 2017 – staat dezelfde vrouw, die inmiddels op tour is geweest met Lionel Richie en Leona Lewis, op het podium van de EO-Jongerendag. Het verhaal van Philippa Hanna is materiaal voor een mooie film. BEAM interviewt haar over de grote veranderingen in haar leven.

Je hebt je hele jeugd last gehad van een angststoornis, wat houdt dat in?
“Een hoofd vol obsessieve gedachten die gebaseerd zijn op angst. Iedereen bedenkt weleens dat familieleden kunnen overlijden of dat de toekomst onzeker is. Bij mij escaleerde zo’n gedachte. Als ik met iemand praatte, was ik er helemaal niet bij; mijn hoofd sloeg constant op hol. Die angst uitte zich in paniekaanvallen en buikpijn. Ik kreeg medicatie en voelde me iets beter, maar de medicatie veranderde mijn denkpatroon niet. Dat gebeurde pas toen ik Jezus leerde kennen.”

God als dit echt is, dan heb ik uw hulp nodig. Ik ben een zooitje.

Je bent tot geloof gekomen dankzij christelijke vrienden, hoe ging dat?
“Ik ontmoette hen op een ‘open mic-avond’. Ik ben niet christelijk opgevoed, maar vond mezelf een agnost: er moest iets zijn. Ik vond het leuk om met hen mee te gaan naar kerkavonden. Tijdens de worship realiseerde ik me dat ik aan het bidden was, terwijl het geen ‘doe je hand omhoog als je voor Jezus kiest’-avond was. Ik zei letterlijk: ‘God als dit echt is, Jezus als u echt Heer bent, dan heb ik uw hulp nodig. Ik ben een zooitje.’ Na dit gebed voelde ik een rust die ik in jaren niet had gevoeld.”

Wat deed je na die bijzondere avond?

“Ik begon de Bijbel te lezen en ontdekte teksten die tegen angstige gevoelens in gingen: ‘Wees niet bang, ik geef je mijn vrede’, ‘Mijn last is licht’. Jezus werd in de Bijbel de prins van de vrede genoemd. Dit klonk zo veelbelovend! Tegelijkertijd had ik veel vragen. Mijn vrienden raadden me aan om een Alpha-cursus te volgen. Wat ik daar in acht avonden hoorde en in de Bijbel las, en wat ik constant ervoer, kwam allemaal overeen: ik had Jezus nodig.”

Was je bang om familie en andere vrienden over je bekering te vertellen?
“Nee, het was eerder andersom. Ik kon niet stoppen met praten over mijn geloof. ‘Jongens, God is écht! Hij heeft mijn leven veranderd.’ Mijn atheïstische vrienden waren bezorgd. Ik moest leren hoe ik mijn geloof kon delen zonder opdringerig te zijn.”

Je ouders zijn tot geloof gekomen, sommige vrienden niet. Wat voor advies heb je voor jongeren met niet-gelovige geliefden?
“Blijf voor ze bidden en raak niet ontmoedigd. Gebed heeft écht kracht, ook al zie je niets veranderen. Mijn moeder wilde met mij mee naar de Alpha-cursus, mijn vader kwam acht jaar later tot geloof. Weet dat het niet jouw taak is om iemand te bekeren, dat kan alleen God. Het enige wat jij kunt doen, is een betrouwbare getuige zijn van Gods liefde. Soms betekent dat: niet over God praten. Sommige christenen vinden discussiëren leuk, dat is niets voor mij. Ik zoek liever naar overeenkomsten in plaats van verschillen.”

Is dat ook waarom veel van je nummers niet expliciet christelijk zijn en je ook voor niet-christelijk publiek speelt?
“Ja, ik wil graag het stereotype van christelijke artiest veranderen. Waarom zou ik alleen voor eigen parochie gaan spelen? Ik vind het logisch om buiten de kerkmuren te zingen. Mijn familie bestaat uit mainstream artiesten [de broer van Philippa Hanna was bassist bij Jamiroquai]; ik ben in die wereld opgegroeid. Een optreden in een volle arena betekent niets als ik God er niet bij betrek. Ik leg concerten altijd in zijn hand. Alleen dan kan het echoën in de eeuwigheid.”

Ik ben niet strikt met stille tijd

Hoe houd jij je relatie met God sterk?
“Dankzij mijn gevoeligheid voor angst. Daardoor besef ik elke dag dat ik hem nodig heb. Ik bid of God mij dicht bij hem wil houden. Ik heb veel christenen gezien die verwijderd raken van het geloof. Vertrouwen is in je relatie met God het belangrijkst, net zoals met de relaties op aarde. Ik leer steeds meer dat God te vertrouwen is. Verder ben ik niet strikt met stille tijd. Om tijd met God door te brengen, zonder ik me af van mensen: wandelen of alleen in een kamer wat gitaarspelen is daarvoor perfect.”

Op je Instagram-account plaats je foto’s in verschillende series: zeven dagen over hoop, zeven dagen over zelfvertrouwen. Waarom doe je dat?
“Ik denk veel na over zelfontwikkeling, zelfvertrouwen en hoop. Ik wilde wat doen met deze thema’s en mensen daarbij betrekken. We zien allemaal dat de maatschappij verandert. Er komt steeds meer ruimte om helemaal jezelf te zijn. Dat zie je bijvoorbeeld aan de aandacht voor gender-issues. Ik vind dit een positieve ontwikkeling. We leven in een tijd waarin een christen meer dan ooit, door zijn of haar unieke levensverhaal, Jezus in deze wereld kan laten zien.” 

 

TEKST: Ilona de Lange

Reacties

Wanneer je cookies in de categorie Overig accepteert vind je hier NPO Selected.

Volg ons

© Evangelische Omroep - Algemene voorwaarden