Icon--npo Icon--eo Icon--instagram Icon--clock Icon--theme Icon--location Icon--tag Icon--twitter Icon--whatsapp Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--spotify Icon--facebook Icon--snapchat Icon--youtube Icon--smiley Icon--menu Icon--chevron-down Icon--npo3
9 april 2019

Sharifa heeft Emetofobie: "Als mensen overgeven, raak ik in paniek"

Sharifa (25) heeft emetofobie. Als je hier last van hebt, ben je bang voor overgeven en alles wat daarbij hoort. ""Een confrontatie met braken zorgt bij mij voor een extreem angstgevoel. Ik heb dan het gevoel dat ik zo snel mogelijk moet vluchten."

Wat is emetofobie precies?

Emetofobie is een extreme angst voor overgeven. Als je emetofobie hebt, ben je bang om te moeten overgeven, om anderen te zien overgeven en/of om over te geven in het bijzijn van anderen. Sharifa: "Een confrontatie met braken zorgt voor een extreem angstgevoel, waarbij je het gevoel hebt te moeten vluchten. En zo snel mogelijk! Je krijgt hartkloppingen, het zweet breekt je uit en sommige mensen met emetofobie worden zelf misselijk waardoor ze in een vicieuze cirkel terechtkomen: Misselijk door de angst en angstig door de misselijkheid."

Hoe heb je deze fobie gekregen?

"Mijn angst is ontstaan door een traumatische gebeurtenis. Mijn hersenen hebben de angst van die situatie toen gekoppeld aan overgeven. Het is lastig om daarvan los te komen. 

Het heeft even geduurd voordat ik wist dat ik een fobie had. Op een gegeven moment vermeed ik situaties en checkte ik altijd houdbaarheidsdata van producten. Het werd zo erg dat ik erover ben gaan googelen. Ik ontdekte dat mijn angst een naam had en dat er veel meer mensen zijn die het hebben. Uiteindelijk ben ik naar de dokter gegaan en die heeft mij doorverwezen naar een therapeut. Ik kreeg cognitieve therapie, maar had niet het gevoel dat het me hielp."

Moet je weleens overgeven?

"Vorig jaar nog. Ik had buikgriep, was op mijn werk en ben toen naar huis gegaan. Thuis werd ik steeds misselijker en raakte ik steeds meer in paniek. Op een gegeven moment dacht ik: het is beter als het eruit gaat, maar tegelijkertijd had ik die paniek. Het is heel dubbel. Uiteindelijk moest ik huilen en toen kwam er een klein beetje uit. Het voelde als een opluchting, maar de dagen daarna was ik wel bang om te eten en zelfs om te drinken." 

Belemmert het je dagelijkse leven?

"Als ik ga reizen belemmert mijn fobie me. In het vliegtuig zitten nameljk ook wel eens mensen die ziek worden. Ik ga over twee maanden alleen naar Ibiza en daar heb ik stress van. Ik ben bang ben dat er iemand naast me komt zitten die ziek wordt, want dan kan ik niet weg. Dat is mijn nachtmerrie.

Ik woon in Amsterdam en als je door de stad loopt, kom je veel dronken mensen tegen. Ik ben daar heel alert op, ik zie het echt meteen als iemand moet overgeven, terwijl mijn vriendinnen denken: hoe valt dat je op? Ik ben wel eens door de Reguliersdwarsstraat gelopen en daar zag ik veel kots. Sindsdien loop ik liever een andere route."

Wat zeggen anderen over je fobie?

"Veel mensen begrijpen het. Ik heb me er nooit voor geschaamd. Als ik met iemand bevriend raak, dan vertel ik het meteen. Dan snappen ze wat er aan de hand is als ik met hen op straat loop en opeens weg ren."

Meer dan 4 op de 10 jongeren kampt met psychische klachten. Onder andere NPO 3FM, BEAM en FunX staan van 6 tot en met 12 april in het teken van #openup om het taboe onder jongeren te doorbreken. Sharifa is geïnterviewd door Elize Schenderling van FunX. Hier kan je het originele artikel lezen.

#openup is een initiatief van 3FM en MIND

Volg ons