Icon--eo Icon--instagram Icon--clock Icon--theme Icon--location Icon--tag Icon--twitter Icon--whatsapp Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--spotify Icon--facebook Icon--snapchat Icon--youtube Icon--smiley
29 september 2018

'Vroeger was het NIET anders'

“Vroeger was alles beter. Als je stond te wachten bij de trein, praatte je lekker met elkaar. Maar tegenwoordig... Nee hoor, iedereen staart naar zijn mobiel. Alsof die in de fik vliegt en in duizend stukjes breekt als je je gare blik eraf haalt.”

Op station Ede-Wageningen staat het altijd vol. Vol met Mobieltjes, Oortjes en een enkele Krant. De neuzen van de Mobieltjes en Oortjes staan allemaal dezelfde kant op: omlaag. Maar de Krant beweegt zijn neus alle kanten op en mompelt tegen zichzelf. Hij tuurt in de verte, controleert of de trein nog op tijd komt en kijkt teleurgesteld om zich heen naar de Mobieltjes en Oortjes. De Oortjes stralen individualisme uit en de Mobieltjes desinteresse in de omgeving. De Krant voelt zich afgewezen: vroeger waren er geen Mobieltjes en Oortjes. Dus toen praatte iedereen met elkaar? 

“Nou nee hoor, dat valt wel mee. Maar het ging er zeker anders aan toe.” Glimlacht een lieve mevrouw naar mij, “praten was geen must, maar de mensen waren wel aanspreekbaar. Een glimlach en een ‘goedemorgen’ naar degene naast je lukten nog wel. Maar in de trein zelf verstopten de meeste reizigers hun hoofd in de krant of in een boek. Op die manier ontsnapte je aan de echte wereld, maar bleef je toch aanwezig.”

Op station Ede-Wageningen komen mijn twee liefdes bij elkaar: podcasts en mensen kijken. Ik ben dus een Oortje, ik zal het niet ontkennen. Maar toch gooi ik graag een glimlach in het rond om vriendelijk en toegankelijk over te komen. Voor alle Mobieltjes, Oortjes en in het speciaal de oude Kranten om me heen. 

Vroeger stonden we offline met elkaar in verbinding, nu online. Tijden veranderen, gewoonten vergaan, maar de liefde voor elkaar moet blijven bestaan <3

Volg ons