Icon--eo Icon--instagram Icon--clock Icon--theme Icon--location Icon--tag Icon--twitter Icon--whatsapp Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--spotify Icon--facebook Icon--snapchat Icon--youtube Icon--smiley
31 maart 2018

“Ik voelde dat God wilde dat ik net als Petrus uit de boot zou stappen”

Een jaar geleden wordt Stephanie (19) uit Canada, na een zware jeugd waarbij ze uit huis werd geplaatst omdat haar moeder niet voor haar kon zorgen, christen. Ze voelt zich geroepen door God en volgt een DTS in Amsterdam. De beste beslissing die ze ooit gemaakt heeft.

“Het was niet altijd gemakkelijk thuis. Ik deed waar ik zin in had, ging vaak feesten en rookte regelmatig wiet. Het interesseerde me niet wat anderen van mij vonden. De thuisomstandigheden waren al lang niet goed, maar ruim een jaar geleden kon mijn moeder niet meer voor me zorgen. Ik trok in bij mijn beste vriendin en haar familie: een hecht, christelijk gezin.”

Alles klopte
“Ik ging mee naar een jeugdgroep. Tijdens die ontmoeting werd over God gesproken. Er werd gezegd dat God heus niet wil dat je nare dingen in je leven meemaakt, maar dat het soms nodig is om je dingen te leren in het leven. Dat je het moet meemaken, om ergens te komen. Het opende mijn ogen. Ik voelde me warm, vredig. Alles klopte, mijn zorgen – over mijn toekomst, mijn nieuwe familie – vielen weg.”

Depressief
“Mijn leven veranderde. Ik was depressief, maar stopte met het hebben van zelfmedelijden. Ik voelde een drive om beter te worden. Stopte met het roken van wiet en koos andere vrienden. Altijd was ik erg egocentrisch geweest. Nu hield ik rekening met de gevoelens van anderen. Relaties met mensen om me heen veranderden. Hoe anderen naar mij keken, veranderde. Alles veranderde.”

Uit de boot
“Ik voelde dat God wilde dat ik uit mijn comfortzone zou gaan, dat ik net als Petrus uit de boot zou stappen. Dat was eng, want die boot waar ik in zat, voelde fijn en comfortabel. Mijn nieuwe thuis was gezellig, maar ik voelde dat God wilde dat ik een DTS ging doen, dat ik naar Amsterdam zou gaan. Het kostte twee maanden om me daaraan toe te geven. Toen besloot ik om er echt voor te gaan.”

Verdrinken
“Het was de eerste keer dat ik reisde. Nooit was ik Canada uit geweest en ineens was ik Amsterdam. Ik vond het geweldig, maar halverwege mijn eerste week vroeg ik me ineens af wat ik in vredesnaam aan het doen was. Alsof ik uit de boot was gestapt en voelde dat ik aan het verdrinken was. Ik realiseerde dat ik nog niet volledig op God kon vertrouwen.”

Schamen
“In mijn tijd hier heb ik veel geleerd. Ik heb veel mensen uit verschillende landen leren kennen. Waar ik eerst niet hardop durfde te bidden, durf ik dat nu wel. Er is hier geen druk, maar ik vind het wel fijn. Ik ben zekerder over mijn geloof. Weet dat ik me daar niet voor hoef te schamen als ik er met onbekenden over praat.”

Sprookjes
“Ook heb ik veel kennis opgedaan. We hebben hier veel moeten lezen. Vroeger was ik alleen te porren voor sprookjes, maar ik heb dit ook echt leren waarderen. Daarnaast heb ik zo veel dingen over God geleerd. Dat ik niet bang voor hem hoef te zijn. Dat hij liefdevol en verzorgend is. Dat mijn identiteit niet zit in waar ik vandaan kom, met wie ik omga of waar mijn interesses liggen, maar dat mijn identiteit is zoals God die heeft gemaakt. Ik ben bijvoorbeeld soms best luidruchtig. Vroeger schaamde ik me daar soms voor. Dan dacht ik: anderen houden meer van rustige meisjes. Nu weet ik dat ik mezelf niet anders hoef voor te doen dan ik ben.”

Beste beslissing ooit
“Mijn leven is erg veranderd. Ik heb God beter leren kennen en daardoor mezelf en mijn verleden geaccepteerd. Het proces was soms moeilijk en eng, maar het is de beste beslissing die ik ooit gemaakt hebt!"

Volg ons