Icon--eo Icon--instagram Icon--clock Icon--theme Icon--location Icon--tag Icon--twitter Icon--whatsapp Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--spotify Icon--facebook Icon--snapchat Icon--youtube Icon--smiley
27 januari 2018

Annah en Naomi werden verliefd op dezelfde jongen

Annah (17) en Naomi (17) waren onafscheidelijke vriendinnen. Ze deelden alles en kenden geen geheimen voor elkaar. Totdat Annah verliefd werd op een jongen van de kerk, waar ook Naomi al bijna twee jaar een crush op had. Naomi: “Ik dacht eerst: ‘Hoe durf je!’, maar al na twee weken miste ik onze vriendschap. Lieten we echt een jongen tussen ons in komen?”

Annah en Naomi zaten al bij elkaar in de klas op de basisschool, maar werden pas echt vriendinnen op de middelbare school. Annah: “Op de basisschool hadden we beiden best een moeilijke tijd. We zaten in een verschrikkelijke klas waar iedereen elkaar pestte. Op de middelbare hadden we elkaar écht nodig en zo werden we vriendinnen. Voor het eerst in mijn leven had ik een vriendin met wie ik alles kon delen.”

Ook Naomi waardeerde hun vriendschap heel erg: “We konden alles met elkaar delen. Het was altijd gezellig en we waren vaak samen. We hadden dezelfde humor en het was altijd lachen als ze langskwam. Het klikte gewoon goed tussen ons.” Natuurlijk praatten de meiden ook over jongens. Naomi was al een jaar of twee verliefd op een jongen van de kerk, toen ook Annah een crush kreeg op hem: “Ik spendeerde steeds meer tijd met die jongen en begon hem steeds leuker te vinden. Ik wist niet zeker of Naomi hem nog leuk vond, maar later bleek dat dat wel het geval was.”

Naomi: “Toen Annah mij vertelde dat ze die jongen leuk vond, dacht ik: ‘Hoe durf je!”, ik wist niet wat ik moest doen.” Eerst probeerden Naomi en Annah nog vriendinnen te blijven, maar Naomi was te gekwetst. Ze spraken nooit meer af en praatten amper met elkaar.

"Mensen probeerden ons nog meer uit elkaar te drijven"

Na twee weken begonnen de vriendinnen elkaar te missen. Naomi realiseerde zich dat het misschien tijd was om die jongen toch alleen te zien als een gewone vriend en Annah wilde niet dat een jongen hun vriendschap zou verpesten. Toch zochten ze geen toenadering naar elkaar, want inmiddels waren verschillende mensen van school bezig hen uit elkaar te drijven. “Ze verspreidden leugens over wat Naomi zou hebben gezegd over mij,” vertelt Annah: “Later bleken die niet waar te zijn, maar ik werd er zo woedend van.”

Deze roddels kwamen ook terecht bij Naomi, die op haar beurt weer hoorde wat Annah over haar zou hebben gezegd: “Mensen vertelden mij dat Annah had geroepen dat zij toch veel meer kans had op die jongen, en dat ik niet goed genoeg was.”

Ik ging met een knoop in mijn maag naar de kerk

"Opeens had ik niemand meer"

Ondertussen misten ze elkaar wel heel erg. Annah: “Opeens had ik niemand meer naar wie ik toe kon gaan met mijn verhalen. Ik kon altijd naar Naomi, maar zij was er niet meer.” Ook Naomi begon steeds meer hun vriendschap te missen, ondanks de woede: “Vroeger praatten we de hele week met elkaar, en nu zag ik haar opeens nooit meer. Annah was de persoon met wie ik alles kon delen, ik had met niemand anders zo’n vriendschap.”

De enige keer dat Naomi en Annah elkaar zagen was op zondag, als ze allebei in de kerk zaten. Naomi: “Ik ging elke keer met een knoop in mijn maag naar de kerk. Het liefste had ik Annah ontlopen, maar dat lukte natuurlijk niet.” Toch was het juist daar, in die kerk, waar de meiden hun ruzie bij konden leggen.

"We moeten praten"

Annah had een nieuwe roddel gehoord, eentje die haar heel boos maakte, maar tegelijkertijd deed beseffen hoe ver ze waren gegaan: “Dit slaat nergens op, dacht ik. Dit lijkt net een slechte film. We moeten hiermee stoppen.” Ze raapte al haar moed bij elkaar en stapte op Naomi af. “Annah tikte op mijn schouders en zei: ‘We moeten praten’. We hebben die zondag alles uitgepraat, met een lach en met een traan.”

De ruzie heeft hun vriendschap sterker gemaakt, zeggen ze allebei. Ze zijn weer net zo onafscheidelijk als voor de ruzie. En die jongen? Naomi heeft geen gevoelens meer voor hem: “Annah vindt hem nog steeds leuk, maar ze durft niet zo goed op hem af te stappen, haha.” Annah: “Ik mag ook tot mijn achttiende geen vriendje van mijn ouders. Dit jaar word ik achttien, dus misschien zoek ik binnenkort wel toenadering.”

Heb jij nou een onvoorwaardelijke, geniale, onbreekbare en vooral: bijzondere vriendschap waar wij echt ALLES over moeten horen? In de rubriek ‘FRIENDS’ willen we DIE verhalen laten zien. Mail naar [email protected] en wie weet ben jij de volgende

Volg ons

© Evangelische Omroep - Algemene voorwaarden