Icon--eo Icon--instagram Icon--clock Icon--theme Icon--location Icon--tag Icon--twitter Icon--whatsapp Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--spotify Icon--facebook Icon--snapchat Icon--youtube Icon--smiley
28 november 2017

COLUMN: Ik heb de gave van profiteren

“Doe nu je ogen dicht, leg je handen op de schouder van degene tegenover je en zie zijn of haar toekomst via gebed. Open vervolgens je ogen en hetgeen wat in deze ruimte als eerste oplicht, zegt iets over Gods plan voor de ander. Vertel dat aan hem of haar. Zo oefenen we dat een paar keer.”

Ik dacht dat er overal verboden camera’s hingen en dadelijk Frans Bauer uit de coulissen kwam, maar nee, het betrof een cursus profeteren. Zelf voor gekozen, maar al na twee minuten vond ik mijzelf iets te nuchter voor ‘deze zweverij’. Dus, toen ik mijn ogen opende, floepte ik eruit: “Het eerste wat ik zag oplichten, was de lamp.” Die flauwe grap had ik natuurlijk allang bedacht en ik kon mijn lach nauwelijks inhouden. Dat werd me niet in dank afgenomen…

Ja sorry, ik ben gewoon niet zo goed in dingen doen die vanbuiten opgelegd worden. Ook al kies ik er zelf voor om naar dergelijke cursussen te gaan. Zo was ik ooit bij een workshop gebedsgenezing. Stonden we na wat uitleg plots in een kringetje ‘om te oefenen’. Moest ik voor een vrouw bidden die een zere schouder had. Ik probeerde het oprecht, ging helemaal op in het gebed, maar omdat ik mijn gesprek met God altijd binnensmonds houd, hoorde ik halverwege mijn gebed plots de stem van de vrouw: “Ja, als die het niet hardop doet, dan werkt het niet.” Uit boosheid en verbazing ben ik toen de kerk uitgelopen. Hier ben ik te nuchter voor.

Ik wil de kok van mijn eigen levensgerecht zijn

Stiekem ben ik niet nuchter, maar bang. Bang om mezelf volledig aan God over te geven. Ik wil controle houden over mijn leven. Wil de kok van mijn eigen bestaan zijn. Natuurlijk mag er van buitenaf wel een beetje in mijn levensgerecht geroerd worden, maar o wee als je de ingrediënten verandert. Dat sta ik niet toe. Profeteren en gebedsgenezing? Dat is voor mensen die niet met beide voeten op de wereld staan. Mensen die te ver doorschieten in geloof en niet meer hun eigen leven in de hand houden. Vond ik.

Profiteren

De gave van profeteren heb ik nooit gevonden, wel die van profiteren. Ik weet altijd precies wat ik van anderen wil en hoe ik dat voor elkaar kan krijgen. Een lief woordje hier, een glimlach daar, een complimentje zus, een knipoog zo. Maar als iemand iets van mij kan gebruiken, druk ik mijn profetensnor. Maak ik grapjes, klaag ik over de drukte in mijn eigen leven. Show ik plots met liefde mijn overvolle agenda.

Wees over niets bezorgd, maar vraag God wat u nodig hebt en dank hem in al uw gebeden. Dan zal de vrede van God, die alle verstand te boven gaat, uw hart en gedachten in Christus Jezus bewaren. - Filippenzen 4:6-7

Ik ben jaloers op mensen die hun leven volledig over kunnen geven aan de onzichtbaar zichtbare. 100% vertrouwen op hetgeen wat Hij van plan is. Mensen die de ingrediënten van hun gerecht des levens durven te wijzigen wanneer Hij daarom vraagt. Mensen die hun ogen durven te sluiten, zich overgeven aan de Heere en met onvoorwaardelijke liefde bidden voor de ander. Je mag er van alles van vinden, maar het is meer toewijding dan ik ooit in mijn leven op heb kunnen brengen. Het komt uit een goed hart. En God verstaat het hart beter dan mijn egoïstische praatjes, die liever profiteren dan profeteren. Daar kijkt Hij dwars doorheen.

Het gaat er niet om hoe hard je bidt, als je maar met je hart bidt.

Volg ons

© Evangelische Omroep - Algemene voorwaarden