Icon--eo Icon--instagram Icon--clock Icon--theme Icon--location Icon--tag Icon--twitter Icon--whatsapp Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--spotify Icon--facebook Icon--snapchat Icon--youtube Icon--smiley
27 augustus 2017

"God heeft gezegd dat je bij mij past"

Daar sta, of beter, zit ik dan met mijn mond vol gelige tanden bij een meisje op de bank. Net op het moment dat ik tegen haar wil zeggen dat we ‘beter vrienden kunnen blijven’, komt ze hiermee aan. Een soort van onweerlegbaar argument. Want ja, God zal het wel weten. Aan Zijn mening valt niet te tornen. Dan moet ik mij er maar bij neer leggen, eh. Mijn eigen gevoel volledig aan de kant schuiven…

Bovenstaande is waargebeurd. Toen ik met een meisje aan het daten was en haar wilde vertellen dat ik een relatie niet zag zitten, dropt ze de heilige mening van boven. Ik heb daar best veel moeite mee; God gebruiken om je gelijk of iets voor elkaar te krijgen. Of om discussies/twijfels dood te slaan. “Ik heb van God de boodschap gekregen dat ik naar Amerika moet voor een opleiding, dus heb je toevallig geld en spullen voor mij? Want ja, God zegt het.”, “Hij vindt dat man en man niet kunnen, anders had Hij wel Adam en Adam gemaakt en niet Adam en Eva.” of “Niet treuren, God heeft een plan met je ziekte.”.

Zijn wij in Gods handen of is God in onze handen?

Ik vind het zelf heel lastig om daarop te reageren. Wil namelijk niet twijfelen aan wat Hij te melden heeft, maar ook niet alles voor zoete koek nemen. Want sorry, wie zijn wij om te kunnen zeggen wat Hij wil? Zijn wij in Gods handen of is God in onze handen? Je kan hoogstens naar Zijn plan gissen, dan het als een uitgemaakte zaak verkondigen. Ik vind het oprecht prachtig als iemand naar het buitenland gaat om zichzelf verder te ontwikkelen of God te zoeken, en natuurlijk staat het mensen open om iets van homoseksualiteit te vinden (vrijheid van meningsuiting), maar door zo hard neer te zetten dat God het (niet) wil, blijft er volgens mij geen enkele ruimte voor discussie over. Want aan God twijfelen, dat mag als christen niet.

Als we denken dat iets Gods plan is, mogen we er ook op vertrouwen dat het goedkomt. En onthouden dat wij zelf nooit precies weten hoe het werkt. “Ik heb zelf het gevoel dat God [zelf invullen] niet zo bedoelt.” Een klein nuanceverschil, maar zo laten we in ieder geval ruimte over voor eigen interpretatie, voor twijfels, voor een gesprek. Ik ben zelf namelijk nog steeds niet trots op het voor mij enig denkbare tegenargument, dat ik gaf aan het meisje op de bank:

“God heeft tegen mij gezegd dat we beter vrienden kunnen blijven.”

Volg ons

© Evangelische Omroep - Algemene voorwaarden