Icon--eo Icon--instagram Icon--clock Icon--theme Icon--location Icon--tag Icon--twitter Icon--whatsapp Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--spotify Icon--facebook Icon--snapchat Icon--youtube Icon--smiley
10 juli 2017

Met een wildvreemde Fransman naar huis

Mijn vriendin en ik scheuren in een twingo op onze terugreis van vakantie door de bergen van Frankrijk. Alles verloopt soepeltjes tot dat we in Parijs aankomen. We belanden - hoe kan het ook anders - in de file. De auto wordt steeds warmer.

“Renate! Er brandt een rood lampje,” zegt mijn vriendin. Paniekerig kijk ik naar het dashboard. Ik heb echt geen idee wat dat betekent! Er is geen vluchtstrook. Niks. Oververhit kijkt ze in het instructieboekje. Niks te vinden over die lampjes. Vervolgens horen we een enorme knal, er komt rook uit de motorkap. “Rennen!” roep ik. We sprinten de auto uit. Bang, vol adrenaline kijken we naar de rokende auto. Mijn benen trillen. Sta je dan. Twee vrouwen met een ontplofte motor in een tunnel in Parijs.

Nog geen vijf minuten later schiet een man ons te hulp. Hij vraagt een paar keer of niet met hem mee willen naar huis. Zijn vrouw is ook thuis. Ik denk bij mijzelf: Ik ben gekke henkie niet. De takelwagen arriveert en neemt ons mee naar de garage. Ondertussen blijft de vriendelijke man achter ons aan rijden. Meerdere malen seint hij of dat het goed gaat.

De garagemannen vertellen dat er geen redden meer aan is aan mijn trouwe Twingo. De sloop is zijn bestemming. De monteur vertelt ons dat we alles uit de auto moeten halen en bij hem erin moeten zetten.

“Fleur, we kunnen met hem meegaan,” zeg ik tegen mijn vriendin. Op de een of andere manier krijgen we allebei een enorm rust over ons heen. We gaan met de man mee naar huis. Zijn vrouw heeft inmiddels een enorm uitgebreid vijf-gangen menu voor ons klaar gemaakt. De tafel staat helemaal vol. De gastvrijheid is niet in woorden te omschrijven.

Een paar uur later komen mijn vader en broer ons ophalen. We krijgen oorbellen als cadeau-tje van de gastvrouw. Delen honderd knuffels uit. En dan verlaten we dit lieve echtpaar en vertrekken we weer naar Nederland. Wauw, wat bijzonder! Bedankt, barmhartige Samaritaan. Die dit had gedaan uit de naam van Allah.

Renate (21) is verzorger in een verpleeghuis en gaat na de zomer Social Work studeren.

Volg ons

© Evangelische Omroep - Algemene voorwaarden