Icon--eo Icon--instagram Icon--clock Icon--theme Icon--location Icon--tag Icon--twitter Icon--whatsapp Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--spotify Icon--facebook Icon--snapchat Icon--youtube Icon--smiley
6 juli 2017 Reageer

"Ik emigreer voor mijn schoonmoeder en haar God"

Je man verliezen als je nog geen 10 jaar getrouwd bent, wat moet Ruth zich verschrikkelijk hebben gevoeld. Haar schoonmoeder – die ook alles is verloren – besluit terug te gaan naar haar geboorteland en adviseert Ruth niet met haar mee te gaan. Ruth trekt zich er niets van aan en maakt de beslissing die haar leven verandert.

 

Er heerste hongersnood in delen van het land, maar in Moab hadden ze het nog goed. Een familie uit Betlehem in Juda - 80 kilometer verderop – kwam in het dorp van Ruth wonen om de honger te ontvluchten: Een echtpaar met twee zonen van haar leeftijd. Al snel raakte ze met een van hen aan de praat. Er was een klik. Ze waren heel verschillend, maar werden al snel smoorverliefd. In zijn geboortestad dienden ze de God Jahweh, bij haar in Moab deden ze dit niet. De meeste Judeeërs kotsten haar volk uit en keken op hen neer, dus het was best ironisch dat juist deze familie naar haar stad kwam voor hulp. Ze voelde zich steeds meer thuis bij zijn familie en vooral bij hem - ze besloten te trouwen. 

In de tijd dat ze hun bruiloft voorbereidden overleed haar schoonvader. Dit was heel heftig en onverwacht, omdat haar schoonfamilie juist was verhuisd om de honger en uiteindelijk de dood te ontvluchten. Ze was veel bij haar schoonmoeder Noömi, die het erg moeilijk had. De jaren gingen voorbij en ook haar zwager trouwde een Moabitische, Orpa. Alles leek z’n gangetje weer te gaan en ze voelde zich elk jaar dat ze getrouwd was gelukkiger.

Niets is erger dan je kind begraven, zij deed het 2 keer

Dit ging een aantal jaren door, tot het noodlot toe sloeg: Haar man overleed, ze was er kapot van. In die tijd overleed ook zijn broer waardoor haar schoonmoeder helemaal alleen overbleef. Er is niets zo erg als je kind moeten begraven, en dit moest zij in korte tijd twee keer doen. Ze hadden veel steun aan elkaar in het rouwproces, maar toen Noömi hoorde dat de honger in haar geboortestad Betlehem voorbij was, wilde ze terug. Ruth en Orpa stonden voor een moeilijke keuze: Meegaan met hun schoonmoeder Noömi naar Betlehem, waar ze niemand kenden of haar alleen laten vertrekken en als weduwen achterblijven in Moab? 

Ze huilden bittere tranen, maar Noömi wist het zeker, Ruth en Orpa moesten in hun eigen stad blijven: “Ga terug naar jullie ouderlijk huis. Ik heb niets meer. Geen geld. Geen kinderen. Geen toekomst. Ik houd van jullie, maar dit is geen goed plan. Ik kan jullie geen nieuwe man geven, blijf hier. Zoek werk, trouw een andere man. Begin opnieuw.” Dan bidt ze voor hen. Orpa vertrekt, maar Ruth houdt voet bij stuk. De eerste woorden die zij spreekt - in het Bijbelboek dat haar naam draagt - zijn: “Waar u gaat, zal ik gaan, waar u slaapt, zal ik slapen; uw volk is mijn volk en uw God is mijn God.”

Tijdens een ontzettend dieptepunt in haar leven bekeert Ruth zich tot de God van Israël. Ze kiest er bewust voor naar het gebied van Jahweh te gaan en de afgoden van Moab achter zich te laten. Ze gaat het avontuur tegemoet, geen idee hebbende van wat ze zal aantreffen. Weten hoe het afloopt? Dit was hoofdstuk 1 van haar verhaal, lees vooral verder!

Reacties

Wanneer je cookies in de categorie Overig accepteert vind je hier NPO Selected.

Volg ons

© Evangelische Omroep - Algemene voorwaarden