Icon--eo Icon--instagram Icon--clock Icon--theme Icon--location Icon--tag Icon--twitter Icon--whatsapp Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--spotify Icon--facebook Icon--snapchat Icon--youtube Icon--smiley
8 juli 2017 Reageer

COLUMN: Ik word gelukkig van geld

“Nee, natuurlijk maakt geld niet gelukkig.” Het is meestal het christelijk gewenste antwoord in de discussie over geld en geluk. Het is niet oké om te denken dat je gelukkig wordt van geld. God zorgt tenslotte voor ons en als we meer geld hebben dan we uitgeven, moeten we de rest weggeven. Welvaart is een taboe waar we eigenlijk niet over praten.

Tot voor kort wilde ik ook niet accepteren dat geld gelukkig maakt. Money doesn’t buy you happiness was een cliché die ik graag geloofde. We worden gelukkig van familie, vrienden, gezondheid, vrije tijd én werk. Geld hoort niet in dat rijtje thuis, want dat heb je bij al die dingen niet zozeer nodig.

Ongelukkig van armoe
Vorig jaar werd ik met mijn neus op de feiten gedrukt. Het niet hebben van geld kan een mens diep ongelukkig maken. Ik was net afgestudeerd. Had wel werk, maar niet van het soort dat je met trots een baan noemt. Met meer vrije tijd dan me lief was, zat ik ongelukkig thuis. Te weinig uren om te werken en te veel tegenslagen in solliciteren naar ander werk. Uit alle macht greep ik projecten aan om mijn dagen op te vullen. Maar soms kon ik dagenlang niet eens de energie opbrengen om mezelf uit bed te sleuren om een ontbijtje te maken. Maar na een paar maanden stond mijn spaarrekening op nul komma nul, want van die enkele uurtjes werk per week kon ik niet rondkomen. Mijn ouders hadden al vaak aangeboden dat ik geld van ze kon lenen. Met tegenzin accepteerde ik dat. Veel tegenzin, want vanaf dat moment was ik niet meer zelfstandig. Ik kon niet meer voor mijzelf zorgen. Toch piekerde ik er niet over om een uitkering aan te vragen. Want: zelfstandig zijn.

Afgelost
Met een schuld van enkele duizenden euro’s begon ik in september aan mijn eerste baan bij de EO. Alles werd alleen maar beter. In één week tijd verdiende ik wat ik daarvoor per maand op mijn rekening kreeg gestort. Ik hield mijn zuunige levensstijl nog even vol, om zo snel mogelijk mijn opgebouwde schuld af te lossen. Toen ik voor de laatste keer zo’n €500,- naar m’n pa’s rekeningnummer overmaakte, viel er een last van mijn schouders. Ik had mijn gevoel van zelfstandigheid weer terug. Ik kon weer shoppen, drankjes doen en fatsoenlijke cadeautjes kopen. Dat ik zonder stress mijn pas door het pinapparaat kon halen, maakt me oprecht gelukkig. In één klap kon ik alle depressiviteit achter me laten en had ik het geluk weer gevonden. In geld.

Gelukkig van armoe
Niet iedereen is het met me eens: “Je bent gelukkig geworden van een fijne baan en van niet langer thuis hoeven zitten.” Natuurlijk heeft dat een grote rol gespeeld. Maar het feit dat ik nu niet meer een halfuur in de supermarkt loop te wikken en wegen om maar zo min mogelijk geld uit te geven, geeft me heel veel rust. Simpele en goedkope luxe zoals een kruidenplantje, voelt voor mij nu als spoilen. Misschien had ik de armoe nodig om de welvaart nu extra te kunnen waarderen. Mijn hart maakt een vreugdesprongetje wanneer ik nieuwe schoenen, een goede fles wijn of een cadeautje voor een vriendin afreken. Ik realiseer me dondersgoed dat ik rijk gezegend ben. Wanneer je er middenin zit, zijn tegenslagen moeilijk te accepteren. Maar achteraf had ik het niet anders willen zien.

Reacties

Wanneer je cookies in de categorie Overig accepteert vind je hier NPO Selected.

Volg ons

© Evangelische Omroep - Algemene voorwaarden