Icon--eo Icon--instagram Icon--clock Icon--theme Icon--location Icon--tag Icon--twitter Icon--whatsapp Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--spotify Icon--facebook Icon--snapchat Icon--youtube Icon--smiley
15 juni 2017 Reageer

Sophie: "Je verliest je moeder, terwijl ze er nog wel is"

De moeder van Sophie (18) heeft Multiple Sclerose (MS). Door deze chronische ontsteking aan haar centrale zenuwstelsel worden – naast haar lichaamsbewegingen – ook haar hersenen aangetast. Sophie ziet haar moeder steeds minder lijken op de moeder die ze gewend was.

“Mijn moeder is al mijn hele leven ziek. Ik weet niet beter. Ze heeft Multiple Sclerose (MS). Door deze chronische ontsteking aan haar centrale zenuwstelsel worden naast haar lichaamsbewegingen, ook haar hersenen aangetast.”

“Vroeger was ze heel vaak moe. Ook had ze zo af en toe last van haar ogen – haar zicht – of geen gevoel meer in haar armen of benen. Ongeveer vijf jaar geleden begon ze moeite te krijgen met lopen. Ze is van een fiets naar scootmobiel gegaan; sinds twee jaar zit mijn moeder permanent in een elektrische rolstoel en kan ze echt niet meer lopen.”

“Eerst uitte de ziekte zich alleen lichamelijk, maar sinds vier jaar gaat ook haar geheugen achteruit. Dat komt door ontstekingen in haar hersenen. In het begin merkte je dat alleen aan kleine dingen. Zo vergat ze waar ze iets had gelaten. Als je net een antwoord gegeven had, vroeg ze daar een paar minuten later weer naar. Daar begon het mee en langzaam werd het steeds erger. Ze vergeet nu veel meer dingen en vindt het lastig om dingen te begrijpen.”

Ze weet nu nog wel wie ik ben, maar we weten niet hoelang nog.

“Waar ze ook moeite mee krijgt, zijn vragen over waar ze vroeger woonde en hoe oud ze was bij bepaalde herinneringen. Ze weet nu nog wel wie ik ben, maar we weten niet hoelang nog. MS is heel erg onvoorspelbaar. Door deze ziekte valt het lichaam zichzelf aan en maakt het dingen kapot, maar je kunt niet voorspellen wanneer er dingen gebeuren.”

“Op dit moment gaat het ‘stabiel bergafwaarts’, je weet niet wanneer haar situatie weer verslechtert. Je weet niet wanneer haar ogen ermee ophouden of wanneer ze niet meer kan slikken of iets vasthouden. Het verschil tussen een gezonde moeder van iemand anders en je eigen moeder wordt wel groter, dat is heel erg confronterend. Ik probeer daar niet te veel over na te denken, maar dat gebeurt toch. Je verliest je moeder, terwijl ze er nog wel is. Dat is heel zwaar …”

"Mijn moeder accepteert dat ze ziek is"

“Mijn moeder heeft wel door wat er met haar aan de hand is. Ze staat er alleen niet bij stil. Ze vindt het erg, maar ook weer niet. Dat is bijzonder, want ik ken leeftijdgenoten die zoiets vergelijkbaars meemaken met een van hun ouders, waarbij die vader of moeder er heel depressief van wordt. Daar heeft mijn moeder veel minder last van. Natuurlijk is ze weleens verdrietig, maar ze heeft haar ziekte geaccepteerd. Ze vertrouwt erop dat ze goed terechtkomt, dat ze in de hemel komt en dan weer beter is … voor eeuwig.”

“Mijn moeder denkt niet veel na over diepe vragen of moeilijke kwesties. Dat heeft ze voor het ziek-zijn wel gedaan. Als je aan haar vraagt hoe ze in het leven staat, zegt ze: ‘Ik ben christen. Ik geloof in Jezus en in God.’ Ik denk dat ze daarom niet verdrietig is; het is een soort hoop. Dat vind ik bewonderenswaardig.”

“Op momenten dat ik zelf twijfel aan mijn geloof, zie ik mijn moeder die met hart en ziel voor God heeft gekozen en daar nu kracht uit haalt. Ze had ook kunnen zeggen: ‘Toedeloe God, ik ben ziek, dus ik geloof niet meer in u.’ Dat deed ze niet. Daarin is ze voor mij echt een groot voorbeeld.”

Ik leef niet in angst voor de toekomst, want je kunt nooit voorspellen hoe die eruit komt te zien.

“Thuis proberen we niet te veel stil te staan bij haar ziekte. We leven niet in een constante angst, maar nemen het leven zoals het komt. Je kunt zelf ook een ongeluk krijgen en dit is net zo onverwacht. We genieten van wat mama nog wel kan. Omdat ze zo veel rust en tevredenheid uitstraalt, is ze een ontzettend fijn persoon om bij in de buurt te zijn. Ondanks het feit dat ik heel vaak boos en verdrietig over haar situatie ben, zie ik haar houding als een zegening.”

“Er is een verhoogde kans dat ik later hetzelfde krijg als mijn moeder, maar dat is niet iets waar ik mij momenteel mee bezighoud. Ik leef niet in angst voor de toekomst, want je kunt nooit voorspellen hoe die eruit komt te zien. In het nu leven – samen met mijn moeder – is veel mooier!”

Reacties

Wanneer je cookies in de categorie Overig accepteert vind je hier NPO Selected.

Volg ons

© Evangelische Omroep - Algemene voorwaarden