Icon--eo Icon--instagram Icon--clock Icon--theme Icon--location Icon--tag Icon--twitter Icon--whatsapp Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--spotify Icon--facebook Icon--snapchat Icon--youtube Icon--smiley
6 juni 2017 Reageer

COLUMN: FEAR NOT

Bij alle vakken hield ik van spreekbeurten en presentaties geven. Behalve bij Engels. Een enge man, klein grijs baardje, priemende blik … De hele middelbare school sidderde voor hem. Els, een klasgenoot, waagde het eens om tussen haar vingers woordjes op te schrijven. “Ben je aan het spieken?” “Nee, meneer”, antwoordde ze. “Kom jij maar eens naar voren en laat je handen zien.” Voor in de klas spreidde ze haar vingers en barstte in tranen uit.

Precies op die plek – daar voor het bord – liep ik een blokkade op. Ik had een mondeling, had goed geleerd, maar begon te hyperventileren en kreeg geen adem meer. De leugen dat ik niet goed in Engels was, had zich voorgoed in mij genesteld. Zes jaar lang was ik bang dat ik een beurt zou krijgen om hardop Engels te spreken in de klas. Totdat ik na mijn vwo een half jaar in Maleisië ging wonen. Ik hielp als klassenassistent mee op een school en in de kerk. Ik kwam er niet meer onderuit.

“Arachne, je bent zo stil”, zei een vriend. “Ik schaam me, omdat mijn Engels niet perfect is.” Hij antwoordde: “Je zult wel moeten als je gaat lesgeven. Als je het nu niet doet, doe je het nooit.” Hij had gelijk. Doodeng, maar ik deed mijn mond open en alle gestampte woordjes voor toetsen en proefwerken, kwamen er eindelijk uit. Weg met de leugen! Ik had geen leraar aan wie ik me moest verantwoorden en de kinderen vonden me toch wel leuk. Ook als ik niet helemaal uit mijn woorden kwam.  

En dan nu – tien jaar later – geniet ik ervan om Engels te spreken. Denk ik: hoera, laat mij het woord maar doen. Vlieg ik naar Manchester om de EO-Jongerendagspreker Lindz West te interviewen, wat een feest!

Ik begon te hyperventileren en kreeg geen adem meer

Iedereen is ergens bang voor. Je kunt die angst onderdrukken, of hem onder ogen zien. David was doodsbang. Hij merkte dat zijn pijn en angst groter werden als hij niet met God praatte. David begreep niet waarom God zo veel lijden toeliet. Misschien begrijp jij God ook niet; ben je bang, gefrustreerd en heb je zorgen. Heb je het gevoel dat je leeft in een angstaanjagende storm.

Ben je bang om te vertellen dat je christen bent of bang om te falen? Het begint met het erkennen van je angst. Jij bent niet de enige. Bij het grote BEAM angstonderzoek dat we deden, zagen we dat de helft van jullie bang is om te falen. Daarna zijn eenzaam zijn, het zelf meemaken van terrorisme, en sterven jullie grootste angsten. Angst is niet erg, zolang je die maar bij God brengt. Hij wil niet dat je in angst leeft.

David zegt, ondanks zijn angst: “Mijn hoop is alleen op u gevestigd.” Als je je op Jezus richt, wordt je perspectief anders. Dan is het zijn liefde waar je op focust, en zijn liefde drijft de angst uit, hoe diep die ook in je gedachten genesteld zit.

Ik ging mijn angst te lijf. Een paar jaar later schreef ik mijn masterscriptie in het Engels. Wie moest die controleren? Ik trok de stoute schoenen aan en fietste naar mijn voormalig, inmiddels gepensioneerde leraar Engels. “Kom binnen! Ja, natuurlijk wil ik je scriptie controleren. Wat een eer.” We dronken thee uit een Engels kopje met een bonbon. En ik hoefde hem er niets voor te betalen.
Enkel een fles goede whisky. Cheers!

Fear not, hef jouw glas op de overwinning van je angst, samen met Jezus.

Tot zaterdag in Gelredome! 

Arachne 

De komende tien dagen hebben we het over FEAR NOT - het EO-Jongerendagthema van dit jaar. Wil jij jouw verhaal delen? mail  beamredactie@eo.nl of app 0683673700. 

Reacties

Wanneer je cookies in de categorie Overig accepteert vind je hier NPO Selected.

Volg ons

© Evangelische Omroep - Algemene voorwaarden