Icon--eo Icon--instagram Icon--clock Icon--theme Icon--location Icon--tag Icon--twitter Icon--whatsapp Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--spotify Icon--facebook Icon--snapchat Icon--youtube Icon--smiley
1 mei 2017 Reageer

Was ik maar nooit verhuisd

Toen ik op de middelbare school zat wilde ik niets liever dan verhuizen. Een andere omgeving en totaal opnieuw beginnen. Ik had het niet slecht op school. Ik had vrienden, een leuke band waarin ik speelde en vond mijn omgeving best wel leuk. Toch was ik niet van plan om in het Noorden te blijven.

Ik groeide op in een Drents dorpje. Ik was een Noordeling maar wilde het liever niet zijn. Zo zorgde ik ervoor dat ik geen plat accent kreeg en deed ik mijn best op keurig ABN. Ik kon niet wachten om het Noorden te verlaten en om in de Randstad te gaan wonen. Ik wilde zelfstandig worden en dacht dat ik daarvoor ver bij mijn ouderlijk huis vandaan moest gaan. Studeren in Groningen was daarom geen optie en dus verheugde ik me er al jarenlang op om op kamers te gaan in Utrecht of Amsterdam. Het werd Ede.

In Ede had ik een leuke studententijd, maar ik wist al snel dat ik er niet wilde settelen. Wanneer het tijd was om af te studeren zou ik naar de Randstad verhuizen, besloot ik. Toen het eenmaal zo ver was, begon ik toch te twijfelen. Ik had immers nog vrienden en mijn thuisbasis in Groningen. Waarom zou ik dan verhuizen naar een plek waar ik NIEMAND ken? Veel van mijn studievriendjes verhuisden terug naar hun ouderlijk adres en dat voorbeeld volgde ik. In mijn laatste studiejaar ging ik weer terug naar het Noorden, alsof ik jarenlang heimwee had gehad.

Al mijn vrienden van mijn schooltijd hadden inmiddels een heel ander leven. Ze waren ondergedoken in het verenigingsleven en hadden het erg naar hun zin in de stad. Ik baalde. Was ik maar nooit weggegaan, dacht ik. Als ik in Groningen was gaan studeren, had mijn leven er nu veel leuker uitgezien. Ik had spijt van mijn keuze. En nog steeds denk ik dat wel eens. Mijn leven is versnipperd geraakt. Ik ben opgegroeid in het Noorden. Heb gestudeerd in Ede. Woon nu in Groningen en werk in Hilversum. Overal heb ik halve vrienden en nergens ben ik helemaal geland. Ik vraag me vaak af of ik een ander persoon was geweest wanneer andere keuzes had gemaakt.

Ik kan die spijt gelukkig relativeren. Als ik niet in Ede was gaan studeren had ik veel leuke momenten gemist en werkte ik nu waarschijnlijk niet bij de EO. Mijn keuzes hebben mijn leven gevormd en eigenlijk ben ik best tevreden. Dat het allemaal niet zo praktisch is, moet ik dan maar accepteren.

Deze week staat het thema ‘Spijt’ centraal. Wat is spijt precies? Hoe reken je ermee af? En wat is eigenlijk het verschil tussen spijt en schaamte? Om jou op weg te helpen om van je spijtgevoelens af te komen, heeft BEAM deze week een hele speciale actie: de 'BEAM zegt sorry'–service. Houd de site vanavond goed in de gaten, want dan trappen we af en vertelt Wilke je er alles over.   

Heb een fantastisch fijne week!

X Anneke

Heb jij ergens spijt van en wil je jouw verhaal met ons delen? Stuur een mailtje of een appje naar de redactie: beamredactie[at]eo.nl of 06-83673700.

Reacties

Wanneer je cookies in de categorie Overig accepteert vind je hier NPO Selected.

Volg ons

© Evangelische Omroep - Algemene voorwaarden