Icon--npo Icon--eo Icon--instagram Icon--clock Icon--theme Icon--location Icon--tag Icon--twitter Icon--whatsapp Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--spotify Icon--facebook Icon--snapchat Icon--youtube Icon--smiley
29 april 2017 Reageer

HEILIG BOONTJE: “Door mijn vader wil ik predikant worden”

Margriet (18) had vroeger nooit gedacht dat ze haar vader achterna zou gaan. Domineesdochter zijn vond ze maar lastig. Maar door de jaren heen werd ze steeds trotser op het beroep van haar vader en wil ze nu zelfs zijn voorbeeld volgen. Wij vroegen haar hoe dat precies is gelopen.

Stel je zelf eens voor!
“Ik ben Margriet. Ik zit in het vierde jaar van mijn opleiding voor binnenhuisarchitect. Momenteel loop ik stage bij een interieurdesigner en richt ik me voornamelijk op nieuwbouw en uitbouw.”

Wie is jouw vader?
“Mijn vader is voorganger. In de kerk ziet iedereen hem als een hele serieuze man die altijd ter zake komt. Ze denken dat hij geen grapjes maakt. Maar als gemeenteleden bij ons thuis komen, zien ze dat hij juist ook heel grappig kan zijn en niet altijd de serieuze dominee is die ze kennen.”

Is je vader al dominee sinds jij je kan heugen?
“Ja. Een jaar voordat ik ben geboren werd hij voorganger bij zijn eerste gemeente. Hij heeft mij dus ook gedoopt en toen ik belijdenis deed kreeg ik van hem de zegen. Dat vond ik erg mooi. Het maakt het nog persoonlijker, omdat ik tegelijkertijd van mijn aardse vader en mijn hemelse Vader de zegen kreeg.” 

Wat vond je als kind van het beroep van je vader?
“Op de basisschool vond ik het normaal – ik wist niet beter. In die tijd zeiden de kinderen er ook niks van. Maar op de middelbare school werd dat anders. Mijn klasgenoten zeiden dingen als: ‘als je bij Margriet bent wordt er vast 10 minuten lang gebeden en moet je je heel netjes gedragen.’ Ze waren geen christen en vonden de kerk maar raar en stom. Dat vond ik heel vervelend, maar ergens was ik het wel gewend en wist ik niet beter. Op mijn mbo-opleiding had ik wel klasgenoten die christen waren. Dat was direct heel anders. Met hen zat ik sneller op een lijn. Je denkt dat het niet uitmaakt: christelijke of niet-christelijke klasgenoten. Maar ik merkte dat het voor mij toch een verschil maakt. Mijn geloof is een groot deel van mijn leven. Wanneer mijn omgeving bijvoorbeeld niet vloekt, voel ik me meer op mijn gemak.”

O, dan ben je zeker heel netjes opgevoed?

Vind je het nog wel eens lastig dat je vader voorganger is?
“Soms. Ik vertel liever niet direct wat mijn vader doet. Ik heb het gevoel dat mensen dan een oordeel klaar hebben. ‘O, dan ben je heel netjes opgevoed’ of ‘Dan zeg je zeker nooit verkeerde dingen’. Ik vind het lastig wanneer mensen meteen een bepaald beeld van mij hebben, simpelweg omdat ik een dochter van een dominee ben. Vroeger probeerde ik aan dat beeld te voldoen. Vooral in de kerk of bij gemeenteleden probeerde ik me extra netjes te gedragen omdat ik de dochter van ben. Inmiddels heb ik geleerd om me niets aan te trekken van het beeld of de verwachting die mensen van mij hebben. Ik ben vooral trots op mijn vader. Hij offert zich echt op. Mensen verlangen veel van hem en die verwachtingen gaan altijd door. Zijn baan stopt nooit na 17:00 uur en hij is op zaterdag niet vrij. Als kind vond ik dat wel eens lastig, maar nu heb ik er juist heel veel respect voor.”

Nu wil je je vader achterna gaan. Hoe is dat gelopen?
“Ik wilde altijd al iets op het podium doen, maar ik zag mezelf meer iets met muziek doen. Ik kom uit een hele muzikale familie en speelde zelf altijd dwarsfluit. Maar ik vond dat ik er niet echt in uitblonk. Tijdens een dienst dacht ik: ik kan ook spreken, net als mijn vader. Misschien is dat wel wat voor mij? Tijdens mijn opleiding moest ik regelmatig presenteren en mensen waren enthousiast over mijn presentatieskills. ‘Je ziet echt jouw persoonlijkheid daarin’, zeiden ze. Ik ben me er in gaan verdiepen en wil nu jongerenpredikant worden.”

Dat is iets heel anders dan binnenhuisarchitect.
“Klopt. Ik wist eigenlijk nooit wat ik wilde gaan doen later. Ik ben die studie gaan volgen omdat ik het wel interessant vond. Dat ik jongerenpredikant wil worden weet ik pas een jaartje. Maar ik heb al serieuze plannen gemaakt. Volgend jaar zomer wil ik naar Hillsong College in Australië om daar 'pastoral leadership' te studeren. Die opleiding lijkt me erg tof omdat je direct veel praktijkervaring op doet. Ik ben niet zo van het leren, dus dat spreekt me erg aan. Je gaat op zondag direct aan de slag en krijgt je eigen gemeente toegewezen. Natuurlijk vind ik het wel spannend om zo ver weg te zijn van mijn familie. Maar ik zie er ook echt naar uit. Dit is wat ik wil gaan doen!”

Is jouw vader of moeder ook voorganger en wil je, net als Margriet, jouw verhaal vertellen in deze nieuwe rubriek. Stuur een mailtje naar beamredactie[at]eo.nl.

Reacties

Wanneer je cookies in de categorie Overig accepteert vind je hier NPO Selected.

Volg ons

© Evangelische Omroep - Algemene voorwaarden