Icon--eo Icon--instagram Icon--clock Icon--theme Icon--location Icon--tag Icon--twitter Icon--whatsapp Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--spotify Icon--facebook Icon--snapchat Icon--youtube Icon--smiley
6 april 2017 Reageer

Dirk (23): "Ik hoef geen model te worden"

Dirk van der Graaf (23) is model. Als bijbaan welteverstaan. Hij wil later liever achter dan voor de camera staan. Maar voor nu vindt hij model zijn ook wel ‘geinig’. BEAM sprak met hem.

Waar is je modellencarrière begonnen?
“Op de Amsterdam Fashion Week van 2013 was ik aan het werk als host. Dan gids je bezoekers en breng je ze naar de juiste plek. Tijdens het evenement werd ik gescout door twee mensen die vroegen of ik modellenwerk wilde doen. Ik had ‘de goeie lengte’ en het was ‘geheel vrijblijvend’.

“Wat moet ik hiermee?”, dacht ik. Ik was niet bekend met de wereld. Ben een nuchtere, Twentse jongen. Die hoort daar niet in thuis. Maar toen ik mijn moeder en vriendin over deze ontmoeting vertelde, waren die meteen enthousiast. Zij waren van mening dat ik het moest doen. Of in ieder geval proberen. Een paar dagen later zat ik plots bij een modellenbureau in Amsterdam.”

Hoe ging het verder?
“Ze willen alles van je weten. Maat, studie, wat je ambities zijn. Natuurlijk worden er ook foto’s gemaakt. Dat was vrij ongemakkelijk. Had nog nooit zoiets gedaan, maar gelukkig stelde het bureau mij op op het gemak. Vervolgens sturen ze de foto’s door naar klanten of merken om te zien of je interessant voor ze bent. Zodra iemand je wil, hoor je dat via bureau. Ik mag altijd ‘nee’ zeggen.”

En dan ben je plots model…
“Ja, wie had dat gedacht. Ik heb tot nu toe vooral fashionshows gedaan. In Milaan, Londen, Parijs. Dan ben je een levende paspop voor een bepaald kledingmerk.  Het is echt een bizarre wereld. Soms zit je – zonder informatie of wat dan ook - 4 uur in een kamer te wachten tot je naar een casting mag. Je moet zelf voor eten of drinken zorgen. En als je dan eindelijk wordt opgeroepen, mag je naar een kamer met drie mensen waar nog net een ‘goedendag’ vanaf kan. Dan loop je een beetje, word je bedankt en mag je alweer gaan. Later hoor je pas of ze je voor hun show willen hebben. Soms ben je geboekt en word je toch weer aan de kant gezet. Niets is zeker, vooral niet als beginnend model.”

Moet je er veel voor doen of laten?
“Sommige jongens zijn heel erg met hun gewicht bezig, maar ik heb er nooit op hoeven letten. Natuurlijk moet je wel gezond eten, maar dat doet iedereen. Wil je campagnes doen met ontbloot bovenlijf, moet je wel aan de slag in de sportschool. Maar die ambitie heb ik niet.”

Maak je ook gekke dingen mee?
“Ik heb een keer bij casting gezeten met jongens die Ritalin slikten om gefocust te blijven. Dat is een medicijn die mensen met ADHD gebruiken om rustig te worden. Maar deze jongens hadden helemaal geen ADHD. Dan is het meer een soort drugs. Daarnaast zijn er tijdens die fashionweeks ook gekke afterparty’s waar op het gebied van drugs en seks van alles gebeurt. Gelukkig ben ik nuchter en daar nooit toe verleid. Ik heb bepaalde christelijke normen en waarden en daar houd ik mij graag aan vast.”

Model zijn is voor mij puur een bijbaan

Wil je dit blijven doen?
“Haha, model zijn is voor mij op dit moment puur een bijbaan. Leuker dan vakkenvullen of kranten bezorgen. En ja, het verdient ook beter. Bovendien kom je op plekken waar weinig mensen komen en ontmoet je mensen die je anders nooit zou ontmoeten. Maar of ik dit echt als werk wil doen? Nee, daar is het te onzeker voor. Bovendien ben je echt een pop van merken. Ik vind mijn studie belangrijker en ook leuk. Wil liever iets met film gaan doen. Documentaires maken bijvoorbeeld, want achter de camera kan je veel meer dan ervoor.”

Reacties

Wanneer je cookies in de categorie Overig accepteert vind je hier NPO Selected.

Volg ons

© Evangelische Omroep - Algemene voorwaarden