Icon--eo Icon--instagram Icon--clock Icon--theme Icon--location Icon--tag Icon--twitter Icon--whatsapp Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--spotify Icon--facebook Icon--snapchat Icon--youtube Icon--smiley
11 maart 2017 Reageer

“Mijn vader overleed tijdens een motorongeluk”

De vader van Nathanja (16) kreeg een motorongeluk toen zij nog maar acht jaar was. Hij was op slag dood. Nathanja, haar broertje, zusje en moeder bleven alleen achter.

“Ik kan me nog herinneren dat ik gedag zei. Het was kwart voor acht ‘s avonds en hij ging naar een oudste vergadering in de kerk. Ik zei ‘tot morgen’ omdat ik om acht uur altijd naar bed moest. De volgende ochtend kwam ik beneden en zag ik mijn opa’s en oma’s, mijn vaders broers, zus en mijn moeder in de woonkamer zitten. Dat was de eerste keer dat ik mijn moeder zo heb zien huilen, dat vond ik heel erg. Mijn oma zei dat ik maar even naast mijn moeder moest gaan zitten omdat ze iets moest vertellen. Toen hoorde ik dat mijn vader was overleden tijdens een ongeluk. Hij was op slag dood. Ja, dat kwam toen wel even binnen.”

Stiefvader
“We woonden in België. Na mijn vaders overleden zijn we naar een huis een paar straten verderop verhuisd. Mijn opa en oma kwamen steeds twee weken langs, gingen dan weer terug naar Nederland en kwamen vervolgens weer twee weken langs. Dit is ongeveer een jaar zo gegaan. Daarna heb ik eigenlijk tegen mijn moeder gezegd dat ik graag naar Nederland wilde verhuizen zodat we dichterbij familie konden wonen. Dat was voor haar de bevestiging om inderdaad terug naar Nederland te gaan. Daar heeft ze mijn stiefvader ontmoet! Ze zijn inmiddels drie jaar getrouwd. Ik had het er in het begin enorm moeilijk mee om mijn moeder met een andere man te zien. Zelf kan ik het me niet meer herinneren, maar mijn moeder vertelde dat ik in het begin steeds briefjes op de deur plakte waarop stond dat hij moest omlopen naar de achterdeur. Op de achterdeur hing vervolgens een briefje waarop stond dat hij weer naar een andere deur moest. Het kwam er in ieder geval op neer dat ik niet wilde dat hij naar binnenkwam. Ik denk dat ik gewoon even moest wennen.”

Herinnering
“Mijn vader was ontzettend lang, echt wel bijna twee meter! Ik weet nog dat mijn moeder weg was en dat mijn vader me bovenop de keukenkast zette. Hij verstopte me achter de cornflakes en zei dat ik moest verstoppen voor mijn moeder. Toen zij thuiskwam vertelde mijn vader dat ik me had verstopt en dat zij mij moest zoeken. Eenmaal in de keuken zei ik “Psst” en daar schrok mijn moeder toen heel erg van! Dit is denk ik de mooiste herinnering die ik aan mijn vader heb. Het is inmiddels meer dan acht jaar geleden dat hij is overleden. Vooral in het begin was ik best boos op God, maar ik heb mogen leren om op Hem te vertrouwen. Het heeft denk ik ook een stuk geholpen dat we zoveel lieve mensen om ons heen hadden en nog steeds hebben. Mijn vader is in België begraven rond de herfstvakantie. Elk jaar rond die periode rijden we terug naar zijn graf. Op zijn verjaardag eten we pannenkoeken of gaan we naar de Burger King want dat vond mijn vader, stiekem, altijd heel erg lekker. Mijn stiefvader gaat dan ook elk jaar gewoon mee.”

Compleet
“Ik vind het lastig om mijn stiefvader echt als mijn vader te zien. Ik zie hem als vaderfiguur en verzorger, maar niet als mijn échte vader. Hij troost ons wel als we het moeilijk hebben, we vertellen hem veel verhalen over vroeger en hij vraagt ons er ook naar. Eerst had mijn moeder geen man en wij geen vader. Nu hebben wij een stiefvader en mijn moeder heeft een man. Ik zie dat hij ons gezin completer maakt. Mijn moeder is gelukkig en hij is een goede stiefvader voor ons. Ik mis mijn vader nog steeds, maar ik heb het ook een plekje kunnen geven. Ik weet dat hij bij God is en dat hij bij Hem rust heeft.”

Nathanja en haar gezin tijdens de bruiloft van haar moeder en stiefvader

Tekst: Esther Bolt

Reacties

Wanneer je cookies in de categorie Overig accepteert vind je hier NPO Selected.

Volg ons

© Evangelische Omroep - Algemene voorwaarden