Icon--npo Icon--eo Icon--instagram Icon--clock Icon--theme Icon--location Icon--tag Icon--twitter Icon--whatsapp Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--spotify Icon--facebook Icon--snapchat Icon--youtube Icon--smiley
27 maart 2017 Reageer

Confession: Ik had meer moeten spijbelen

Welgeteld twee keer heb ik gespijbeld op de middelbare school. Een daarvan was in de vijfde klas op een dinsdagmiddag. Ik was verliefd, de lentezon scheen en we hadden een saai biologieles. “Kom, laten we een ijsje gaan halen. Spring bij me achterop,” zei de jongen in kwestie. Ik stribbelde nog wat tegen, dat kon zo toch maar niet? Straks werden we gesnapt. Maar een ritje bij hem achterop en goede Italiaanse ijs in de het Zwolse centrum – wogen zwaarder dan mijn geweten.

Die coupe smaakte uitermate goed. Gesnapt zijn we nooit.
En achteraf had ik best wat vaker kunnen spijbelen – brave hendrik(a) als ik was.
Nee, dan mijn zus. Ze kreeg tijdens haar diploma-uitreiking de eervolle vermelding dat ze de record spijbelaar was van de havo. Spijbelkoningin. Mooi weer? Dan ging ze naar het terras. Uiteindelijk haal je je diploma wel. Een uurtje gespijbeld meer of minder – hoe oneerlijk ook, was niet van invloed op haar diploma.
Had ik maar wat meer van dat gen gehad. 

Dat doet me denken aan de gelijkenis van de arbeiders in de wijngaard. Ik vind het maar een oneerlijk verhaal. De eigenaar gaat vroeg in de ochtend op het marktplein op zoek naar mensen die voor hem willen werken.

“Jullie verdienen een zilverstuk als jullie een dagje voor me komen werken." Dat zien de werkloze mannen daar op het plein wel zitten. De oogst is te groot en de heer gaat halverwege de ochtend terug om nog meer doelloze arbeiders te halen. Ook hen belooft hij een zilverstuk. Nog is het niet genoeg. Hij haalt nog meer arbeiders. Aan het eind van de dag krijgen ze allemaal een zilverstuk. Of ze de hele dag hebben gezwoegd in de zinderende zon, of enkel een paar uurtjes.

God geeft ons altijd meer dan we verdienen. Hij zal altijd onvoorwaardelijk van ons houden. 
Misschien zit jij niet bij de eerste arbeidersploeg. Voelt je leven doelloos en somber. Zit jij op het marktplein en heb je het idee dat niemand je ziet of nodig heeft. Is het al middag geworden en hebben al de vrienden om je heen een spetterend, sociaal, doelgericht leven. Weet dat God terug komt. En hij jou maar al te graag  in zijn wijngaard – Koninkrijk - hebben. Bij Hem alleen is eeuwigdurende hoop.

Deze week is de BEAM-redactie gehuisvest op het Corderius College in Amersfoort. Een week lang hebben we het over hoop. We hebben klaslokaal 013 omgebouwd en zit je toevallig op deze school - kom gerust langs. Zitzakkies en lollies staan voor je klaar. Naast dat we hier redactie TV opnemen, meehelpen in de kantine en en een lood aan BEAM-babbelbox-filmpjes maken, houden we uiteraard spijbelende scholieren in het vizier. Joram loopt mee met de conrector als hij straffen uitdeelt. Want zuslief was dan spijbelkoninging of niet, ze deed wel een jaar langer over haar havo.
Oké, zonnetje schijnt, we gaan snel naar buiten!  

Een fijne week gewenst!

X Arachne

Ben of ken jij iemand met een hoopvol verhaal? Mail of app ons! (beamredactie @eo.nl of app 0683673700) 

Reacties

Wanneer je cookies in de categorie Overig accepteert vind je hier NPO Selected.

Volg ons

© Evangelische Omroep - Algemene voorwaarden