Icon--eo Icon--instagram Icon--clock Icon--theme Icon--location Icon--tag Icon--twitter Icon--whatsapp Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--spotify Icon--facebook Icon--snapchat Icon--youtube Icon--smiley
10 maart 2017 Reageer

COLUMN : Mijn ouders zagen elkaar na 12 jaar op mijn diploma-uitreiking

Ik was 7 toen mijn ouders uit elkaar gingen. Als je zo oud bent, krijg je veel dingen mee maar snap je niet alles. Ik had door dat mijn ouders ruzie hadden, maar begreep niet waarom.

Ik herinner mij een zaterdagochtend. Ik zat bij mijn vader op het kantoor om computer spelletjes te spelen. Op een gegeven moment kreeg ik trek en ging ik naar de keuken. Ik vroeg mijn moeder om iets te eten. Er ging waarschijnlijk een heftige ruzie vooraf tussen mijn ouders. Mijn moeder reageerde: “vraag maar aan je vader wat te eten, jij houdt toch zoveel van hem, je zit al de hele ochtend bij hem!”

Door al die ruzies thuis, heb ik geleerd om mijzelf zoveel mogelijk op de achtergrond te houden, stil te zijn en voor mezelf te zorgen. Mijn ouders hadden de eerste 12 jaar na de scheiding zo min mogelijk contact. Ze praatten over de rug van anderen met en over elkaar. Of via advocaten.

Pas tijdens mijn diploma-uitreiking hebben ze elkaar weer voor het eerst gezien. Dit was een van de meest vervelende avonden van mijn leven. Ze waren er allebei voor mij, maar ze konden niet samen zijn. Juist die avond zou om mij moeten draaien, ik voelde alsof ik voor hen beide moest zorgen.
In de zaal zaten er twee rijen tussen en in. Bij de borrel stond mijn vader met aanhang buiten, mijn moeder bleef binnen. Ik schipperde die avond tussen de twee groepjes in. Ik kon het ene groepje natuurlijk niet meer aandacht geven dan de andere.

De scheiding heeft mij zowel negatief als positief gevormd tot wie ik nu ben. Zo ben erg zelfstandig en ik schrik er niet van terug als ik verantwoordelijkheden moet nemen. Ook leg ik doordat alle verschillende plekken waar mijn ouders gewoond hebben, gemakkelijk contact met nieuwe mensen. Tegelijkertijd heb ik zo vaak afscheid moeten nemen van vrienden en kennissen, dat ik lastig vind om met vrienden contact te onderhouden.

‘Move on and get a grip on yourself’ is mijn schild geweest om maar niet gekwetst te worden. Helaas is dat ergens een standaard reflex geworden.

Wat ik lastig vind, is mijn beeld over trouwen. Ik wil graag voor eeuwig en altijd voor mijn toekomstige vrouw gaan, maar ik durf niet te accepteren dat het ook echt gaat lukken. Ik weet zeker dat mijn ouders gek op elkaar waren en dat ze van elkaar hielden, maar ze hebben ook 12 jaar gevochten na de scheiding. 
Zou mij dat ook kunnen gebeuren?

De scheiding heeft niet alleen hun huwelijk gebroken, maar ook mij.

De naam van de persoon die dit geschreven heeft, is bekend bij de redactie.

Reacties

Wanneer je cookies in de categorie Overig accepteert vind je hier NPO Selected.

Volg ons

© Evangelische Omroep - Algemene voorwaarden