Icon--eo Icon--instagram Icon--clock Icon--theme Icon--location Icon--tag Icon--twitter Icon--whatsapp Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--spotify Icon--facebook Icon--snapchat Icon--youtube Icon--smiley
6 maart 2017

COLUMN: Mijn eerste motorrijles eindigde in de bosjes

Een motor. Ik wilde er al eentje als kind. Leek me stoer. De verhalen alleen waren al fantastisch, maar er was niets dat zo’n harde kick gaf als die paar keren dat ik met honderdtwintig kilometer per uur over een snelweg schoot. Toegeven, ik zat achterop.

Gisteren was mijn eerste onofficiële proefles. Het begon zo goed.
Zodra ik plaatsnam op de motor, werden ik en de motor één. We voelden, dachten en deden hetzelfde.
De motor brulde terwijl hij vooruitschoot. Ik brulde ook. Dit waren de tien engste meters van mijn leven.
Terwijl we samen met een volle twintig kilometer per uur naar voren scheurden kwam ik tot de conclusie dat de motor en ik een ernstig meningsverschil hadden.

De motor ging halsstarrig naar voren, waar ik stil wou staan. Uiteindelijk sloten we een redelijk compromis. De combinatie van mijn bliksemsnelle reflexen, handremmen en een hazelaars-struikje zorgde dat we al snel tot stilstand kwamen. De motor sputterde een beetje na. Ik ook.
Ik werd snel overeind geholpen door de oorspronkelijke bestuurder van het voertuig. Zijn gedachten waren bijna te lezen: “Goh, volgens mij raakte mijn motor in paniek.”

Mijn droom komt niet vanzelf. Mijn motorrijbewijs zweeft nu op dezelfde plek rond als daar waar mijn journalistiekdiploma, volle baard en eight-pack verborgen zijn.
Die dromen zijn er nog steeds. En ze zullen er zijn tot ik ze volledig heb nagejaagd. Over vier jaar kom ik mijn diploma ophalen, bebaard en gespierd.

Voorlopig rijd ik slechts voort op mijn krakkemikkige fietsje. Dat neemt niet weg dat ik, als niemand kijkt, snel aan het handvat van mijn stuur draai, en een laag grommend geluid maak.
En ik extra hard fiets. Mijn dromen achterna. 

Gastcolumnist Thom Hofstede (20) is student journalistiek. Vroeger wilde hij ridder worden. Nu nog steeds. Hij tovert met plezier een lach op je gezicht, maar zet je ook graag aan het denken. 

Volg ons

© Evangelische Omroep - Algemene voorwaarden