Icon--npo Icon--eo Icon--instagram Icon--clock Icon--theme Icon--location Icon--tag Icon--twitter Icon--whatsapp Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--spotify Icon--facebook Icon--snapchat Icon--youtube Icon--smiley
22 februari 2017 Reageer

Kwetsbaarheid in vriendschappen: 'Ik leefde in de film Mean Girls'

Vrienden, ze kunnen je maken en breken. Anne (23) ontdekte op de middelbare school hoeveel schade 'vriendschappen' aan kunnen richten. ''In de pauze keerden alle groepjes hun ruggen naar me toe. Ik kon opnieuw beginnen.''

'Vorige week werd ik 23, en de avond voor mijn verjaardag moest ik huilen van de zenuwen. Hebben mijn vrienden wel zin hebben om naar mijn verjaardag te komen en gaan er niet te veel last minute afzeggen? Oké, ik was wat labieler door moeheid, maar dit was weer een reminder dat de gebeurtenis tijdens mijn middelbare schooltijd er diep in heeft gehakt.

Ziek
Op het vwo had ik een groepje vriendinnen; ik ging met meerdere groepen om, maar dit waren de populairste meiden, dus dáár moest ik bij horen. De dynamiek binnen de groep was vaak niet ontspannen, maar we liepen schouder aan schouder door de gangen. You can't sit with us.

Toen werd ik ziek. Ik moest geopereerd worden en negen maanden revalideren. Weg uit de rangorde. Ik lag thuis of in het ziekenhuis, deed niet meer mee. Mijn vriendinnen kwamen weinig bij me langs. Ik hoorde dat ze veel uitgingen, inclusief kotsen op straat en andere beschonken acties. Met wat andere meiden besprak ik vakantieplannen, omdat ik liever niet met 'mijn' groepje op pad ging. Ik durfde niet naar mijn vriendinnen zélf uit te spreken dat ik hun gedrag niet relaxed vond. 

Negeren
De meiden op school hoorden dat ik vakantieplannen had gemaakt met anderen en zagen dit als hoogverraad. Echt het scenario voor een tienerfilm, maar het veranderde mijn leven. Toen ik na maanden weer naar school ging, praatte niemand meer tegen me. Ik was afgeschilderd als een groot kreng. In de pauze keerden alle groepjes hun ruggen naar me toe. Ik werd niet gepest, ik werd genegeerd. Ik deed verzoeningspogingen, maar kwam er niet meer tussen. Soms hóórde ik ze gewoon over mij praten. De vriendschap stelde niks voor, maar het beïnvloedde alles. Ik werd er diep onzeker van. 

Ik vond mezelf stom en dacht dat niemand mij mocht. Uiteindelijk heb ik gesprekken met een psycholoog gehad om de hap uit mijn schooltijd én de afgang op school te verwerken. Ik moest 5 vwo over doen en maakte nieuwe vrienden, waar ik er nu nog een paar van spreek. 

21-diner
Ik keek aan het eind van de middelbare school enorm uit naar mijn studententijd. Geen groepjes, geen status, maar vrienden maken op basis van wie ik leuk en aardig vond.

Toen ik 21 werd hield ik een diner voor mijn vrienden. Allemaal nieuwe gezichten rond de tafel. Dit was voor mij echt een victorie-moment. Kijk, zó kan het ook. Ik heb nu vrienden waar ik vroeger mijn wenkbrauwen bij had opgetrokken en ze zijn geweldig. 

Mijn vrienden en status bepalen niet meer mijn identiteit. Ik doe dingen die ik belangrijk vind, zoals me inzetten voor een duurzamere wereld. Vriendschappen staan daar nu naast. Vrienden zijn een klankbord, houden me zo nodig scherp, maar zijn er vooral om mee te chillen. Voel ik nu irritatie of spanning, dan durf ik dat uit te spreken. Hoe kwetsbaarder je durft te zijn, hoe eerlijker een vriendschap is.'

Deze hele week staat in het teken van kwetsbaarheid. We vinden het leuk om jouw ervaringen te horen. Je kunt ons altijd appen (0683673700) of mailen (beamredactie @eo.nl)

Reacties

Wanneer je cookies in de categorie Overig accepteert vind je hier NPO Selected.

Volg ons

© Evangelische Omroep - Algemene voorwaarden