Icon--eo Icon--instagram Icon--clock Icon--theme Icon--location Icon--tag Icon--twitter Icon--whatsapp Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--spotify Icon--facebook Icon--snapchat Icon--youtube Icon--smiley
24 december 2016 Reageer

Zo vieren onze ex-collega's Kerst...

We missen ze enorm, onze oude collega's! En met Kerst is dat net een beetje extra. Vooral ook omdat ze zelf een (soms jaloersmakend) bijzondere Kerst vieren!

Charlotte zit een jaar op Haïti
"Help, hoe krijg ik een spetterend kerstdessert op tafel dat de desserts van alle voorgaande jaren bij elkaar overtreft? Waar vind ik tijd om nog een leuk nieuw jurkje te scoren? Eten we eerste kerstdag nou bij mijn ouders of bij jouw ouders? Om eerlijk te zijn: ik kan me van al die kerststress nauwelijks een voorstelling maken, nu ik hier zwetend achter mijn laptop zit, terwijl de mango’s letterlijk uit de boom komen vallen. Dit jaar vier ik kerst met niet 4 maar 34 graden, niet onder de versierde kerstboom maar tussen de palmbomen en niet met warme choco maar koude kokosmelk.

En dat omdat ik samen met mijn man Rik een jaar in een weeshuis werk in het armste land van het westelijk halfrond: Haïti. Kerststress bestaat hier niet, want het leven gaat een stukje langzamer, maar toch is kerst vieren op een kinderdorp best een uitdaging. Probeer maar eens een kerstmaaltijd voor 150 mondjes te verzorgen. Om eerlijk te zijn doet het soms een beetje pijn als ik al die knusse-kerst-kiekjes uit Nederland op mijn Instagram voorbij zie komen en ja: ik mis mijn familie en vrienden op dat soort momenten het meest. Totdat ik besef dat ik deze kerst op slippers, samen met de grootste, luidruchtigste en meest godvrezende familie die ik ooit heb ontmoet vier. Hoe vaak zou ik dat nog in mijn leven nog kunnen zeggen? Joyeux Noël!"

Marnix zit opgesloten in de Javastraat
“Ik ben bezig met een crazy project waarbij ik EEN JAAR LANG mijn straat niet uit kom (de Javastraat in Amsterdam-Oost) en dus full-time buurman ben. Afgelopen 1 september ben ik begonnen. Ik zit hier nu vier maanden op 1 kilometer straat en ik heb nog 8 maanden te gaan heb voor ik de straat weer uit kan. Ik ontmoet ontzettend veel mensen wat onwijs leerzaam is, organiseer meuk en maak hier natuurlijk (zoals jullie van mij gewend zijn) filmpjes van. ‘Een vlogger’ noemen ze me zelfs! Neem vooral een kijkje op mijn YouTube-kanaal, leuk!

Ik ga Kerst dus NIET met familie vieren (die doen het buiten de straat) en mijn vriendin gaat op kerstavond naar STROOM Amsterdam, daar kan ik dus ook niet mee naartoe :-( Ik had allemaal wilde plannen om iets te doen in de straat voor mensen die eenzaam zijn of juist geen Kerst vieren (en dat zijn er nogal wat in mijn buurt), maar uiteindelijk is het zo druk en begin ik zo moe te worden dat ik die plannen heb laten schieten. Er worden er al zoveel toffe dingen georganiseerd in de straat. Schuin tegenover mij zit de Eltheto-kerk, een buurtkerkje waar ze allerlei activiteiten organiseren, zoals ook de ‘Kerst-Inn’. Ze hebben mij gevraagd een van de drie herders uit te komen hangen. Supervet toch? Dat doen ze al jaaaren en daar komen dus heel veel mensen die niet veel te makken hebben. Veel leuker om daar aan te sluiten en verslag van te doen dacht ik zo. Er zijn ook echte schapen bij! #helemaallos #kerstkannietmeerstuk”

Sander is op wereldreis
“Ik houd niet van de winter. Vooral niet van de vaak natte, druilerige, Nederlandse winters. Ik ben altijd al jaloers geweest op mensen aan de andere kant van de wereld. Die kerst vieren op het strand, met in plaats een glühwein een koud biertje in hun hand. Dit jaar ben ik zelf een van die mensen. Samen met mijn vrouw Laura ben ik er een half jaar tussenuit en reis ik rond door Azië. Op dit moment vertoeven we in het zuiden van Vietnam. Er hangen verlichtte kerststerren in de palmbomen, in het vliegtuig wordt kerstmuziek gedraaid en de kerstman loopt rond in zijn zwembroek.

Hoewel ik nu zelf een van de mensen ben die ik altijd heb benijd, betrap ik mijzelf erop dat ik ergens toch verlang naar de Nederlandse kerst: met mijn lelijkste kersttrui bij de kachel met een wijntje en cadeautjes onder de kerstboom. Maar ik mis vooral één van de mooiste en belangrijkste dingen aan kerst: familie en vrienden om dit geweldige feest mee te vieren. Samen naar de kerk op kerstavond, samen gourmetten, samen zeuren dat het alweer geen witte kerst is...

Terwijl ik dit schrijf, in mijn korte broek en met een biertje binnen handbereik, kijk ik op vanaf mijn laptop en zie ik palmbomen, zee en strand. Op de achtergrond hoor ik voor de honderdste keer Jingle Bells voorbij komen. Over een jaar, als ik met mijn lelijkste kersttrui bij de kachel zit, zal ik verlangend terugdenken aan dit moment. Dus ik bestel nog een biertje, voor ik weer een duik neem in de zee. Prettig kerstfeest!”

Reacties

Wanneer je cookies in de categorie Overig accepteert vind je hier NPO Selected.

Volg ons

© Evangelische Omroep - Algemene voorwaarden