Icon--eo Icon--instagram Icon--clock Icon--theme Icon--location Icon--tag Icon--twitter Icon--whatsapp Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--spotify Icon--facebook Icon--snapchat Icon--youtube Icon--smiley
31 december 2016

Hoe was jouw 2016?

Het jaar is bijna vorobij! En een jaar is als een achtbaan: veel ups en downs. Daarom vroegen wij BEAM’ers naar hun hoogte- en dieptepunten van het afgelopen jaar.

Jacob-Willem (17)
“2016 was voor mij een topjaar! Het hoogtepunt was het behalen van mijn havodiploma; iets wat toch altijd aan een zijden draadje hing, maar het is allemaal gelukt. Nu ben ik begonnen aan de studie Journalistiek, op kamers gegaan en heb ik veel geweldige, nieuwe mensen leren kennen.”

“Dit jaar had ook dieptepunten. Met pijn in mijn hart ben ik gestopt met spelen in het muziekkorps. Hetzelfde geldt voor radio maken bij UrkFM: hobby’s die ik elke dag nog mis. Maar het grootste dieptepunt, vooral voor bepaalde mensen om mij heen, dat ik ben begonen met roken. Daarmee stoppen zal mijn goede voornemen voor 2017 zijn.”

Rosette (17)
“Mijn hoogtepunt was toch wel de switch van mijn reformatorische middelbare school naar de CHE (Social Work). Dit natuurlijk inclusief de drie maanden ‘vakantie van je leven’. Ik heb ontzettend veel leuke, nieuwe en net zo gekke mensen ontmoet. Na drie weken school heb ik al zó veel geleerd, dat ik me niet voor kan stellen dat ik hiermee ga stoppen.”

“Eigenlijk ben ik heel gelukkig, besef ik het me te weinig en zijn er geen bijzondere dieptepunten in 2016 geweest. Ik denk dat mijn hartslagmeterlijntje erg weinig uitschieters naar beneden heeft. Mijn leven en dus ook mijn hart zijn gelukkig.”

Romina (18)
“Mijn hoogtepunt dit jaar was mijn reis naar Israël. Al jaren droomde ik ervan al om Israël te bezoeken. Ik had me aangemeld voor een groepsreis en ik kon mee. Daar zijn, het land zien waar Jezus geleefd heeft, lopen in het land van Gods volk en het prachtige landschap. Ik zal dit nooit vergeten.”

“Mijn dieptepunt was op de terugreis van Israël naar Nederland. Op een gegeven moment gebeurde er iets in de terminal. Enkele mensen bewogen, maar ik zag niets. Toen, van de een op andere seconde, rende iedereen voor zijn of haar leven. Ik ging op de grond liggen en dacht: nu is mijn leven voorbij. Het was doodeng. Gelukkig bleek het geen aanslag te zijn, maar ik ben wel lang bang gebleven daarna.”

Irene (20)
“Ik heb een half jaar in Engeland mogen wonen om daar te werken als au pair. In Engeland heb ik echt de tijd van mijn leven gehad. Ik woonde een halfuur van centraal Londen, was vier dagen vrij in de week en ook niet onbelangrijk: we hadden een zwembad in de tuin. Naast dat ik zorgde voor twee meisjes, had ik veel vrije tijd die ik vooral opgevuld heb met Londen ontdekken, feestjes, eindeloze uitstapjes naar Costa voor koffie met andere au pairs en naar de sportschool gaan. Van alleen reizen word je zelfstandig, leer je jezelf kennen en maak je nieuwe vrienden. Het onbezorgde leventje was een fantastische ervaring. Ik kan het iedereen aanraden, ik had het voor geen goud willen missen.”

Elise (17)
“Ik heb twee hoogtepunten waar ik niet tussen kan kiezen. Het ene hoogtepunt is het moment waarop een leraar van school belde dat ik mijn havodiploma had gehaald. Wat ik ook heel mooi vond om te doen, was het evangelisatiewerk voor de organisatie Athletes in Action. In die week kwamen heel wat kinderen bij ons langs om God te leren kennen. Er zaten ook vluchtelingenkinderen tussen. Ik raakte in gesprek met een meisje van mijn leeftijd die in een volle boot de Middellandse Zee is overgestoken en daarmee haar hele familie achterliet. Heel heftig! Die week voelde God heel dichtbij. Heel tof.”

“Mijn dieptepunt van afgelopen jaar was het moment dat de relatie met mijn vriend uitging. Een relatie is iets waar je enorm veel tijd, moeite en liefde insteekt. Wanneer dat kapotgaat, doet dat veel pijn.”

Amarins (18)
“Dieptepunt was mijn opname op een crisisafdeling. Mijn depressie was te heftig, ik werd een gevaar voor mezelf en kreeg suïcidale gedachten. Ik mocht na twee weken weer naar huis. De depressie was er nog wel natuurlijk, dat is niet plots weg. Het gaat gelukkig een stuk beter nu.”

Elise (19)
“De reünie met mijn klasgenootjes van de middelbare school was absoluut mijn hoogtepunt. Vroeger gingen we heel veel met elkaar om, we spraken elkaar iedere dag en waren een hechte kliek. Helaas is dat na de middelbare school een beetje verwaterd, maar tijdens de reünie was het weer net zoals vroeger. Inmiddels spreek ik ze ook weer vaker.”

Jochem (20)
“Het hoogtepunt van dit jaar was de bruiloft van m’n zus. Wat een geweldige dag was dat, met het feest als onvergetelijk toetje.”

“We hadden deze zomer 6 minuten te weinig vertraging met het vliegtuig om voor een schadevergoeding van 400 euro in aanmerking te komen. Balen! ;-)”

Marit (18)
“Mijn eerste hoogtepunt is dat ik ben geslaagd voor mijn havo-examen, dat was onverwacht, omdat ik niet de meest geschikte cijfers had om te slagen. Het tweede hoogtepunt is dat ik afgelopen maand voor de tweede keer tante ben geworden van een superlief neefje. Ik woon bij mijn zus en haar twee kinderen in huis, dus dat is helemaal feest!”

Paola (19)
“Belijdenis doen, verkering krijgen, vakantie in Frankrijk en horen dat ik toch over ben naar het nieuwe schooljaar.”

“Opa kreeg kanker en de eerdergenoemde verkering weer uitmaken.”

Joris (21)
“Het allerliefste vriendinnetje vinden, die me heel erg heeft geholpen om uit de burn-out te komen.”

“Ik had een stage bij een mediabedrijf die vijf maanden zou moeten duren, maar halverwege kreeg ik een burn-out. De begeleiding was slecht en ik werd al als een volwaardig werknemer behandeld, dat was op mijn leeftijd een te grote verantwoordelijkheid.”

Volg ons

© Evangelische Omroep - Algemene voorwaarden