Icon--eo Icon--instagram Icon--clock Icon--theme Icon--location Icon--tag Icon--twitter Icon--whatsapp Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--spotify Icon--facebook Icon--snapchat Icon--youtube Icon--smiley
29 november 2016 Reageer

COLUMN: Het antwoord van God

De wereld schreeuwt om een antwoord op de vragen over liefde, lijden en dood, en het egoïstische menselijke systeem gaat dat antwoord niet geven. Op z’n minst duizenden jaren van expertise wijzen uit dat de mens niet volkomen lief kan hebben, niet de problemen van armoede kan oplossen en niet een heel leven lang oprecht kan zijn. En met het menselijk brein en de logica kunnen de levensvragen niet worden beantwoord, denk ik, anders zou het antwoord echt wel allang zijn gevonden. Van een religie die zich beroept op het menselijk handelen of menselijk kunnen hoef ik het dus niet te hebben.

En wat blijft er dan over? Als enige het christelijke verhaal? Ik heb nog nooit zo’n belachelijk verhaal gehoord als dat van Jezus. Je eigen veilige leventje opgeven om voor de losers van de wereld te zorgen is denk ik wel de laatste richting die mijn hoofd op zou slaan. Maar juist in dit verhaal hoor ik als enige een uitgesproken en tegendraads antwoord op het lijden.

We vragen zo vaak aan God waarom Hij niks doet aan het lijden, maar ik denk dat Hij ons dezelfde vraag stelt. Hij hééft namelijk antwoord gegeven, en wel in de vorm van Jezus. Hij bracht een nieuw maatschappelijk systeem de wereld in genaamd ‘het Koninkrijk’, waarin hij óns opdroeg het lijden te bestrijden. Er staat talloze keren hapklaar in de Bijbel hoe we dat moeten doen: concrete lijstjes en duidelijke voorbeelden zoals eten en drinken geven aan wie honger en dorst heeft, kleding geven aan wie niet genoeg heeft, onderdak bieden aan de daklozen, zieken en eenzamen bezoeken, wezen opnemen in je gezin, gevangenen opzoeken. Niet in geestelijke zin of ruim geïnterpreteerd, maar letterlijk en precies zoals het er staat.

Niet volmaakt
Als dat echt door alle christenen consequent gedaan zou worden, dan zouden er maar heel weinig mensen meer zijn zonder eten of drinken of kleding want rijke christenen zouden al hun voedsel en kleding delen, er zouden geen daklozen meer zijn en geen zwervende weeskinderen want die zouden opgenomen worden in de huizen van christenen, er zouden niet veel zieken meer zijn omdat geïnvesteerd zou worden in medicijnen voor mensen die dat zelf niet kunnen betalen, er zou nooit iemand zijn die ongewild een avond alleen zou zitten.

De wereld zou er niet volmaakt van worden want we hebben geen macht over de natuur en de dood en we hebben niet het laatste woord over ziekte. Maar binnen dat gegeven, de grenzen van onze bestaande werkelijkheid, is deze sociale opoffering het hoogst haalbare, en dat ís hoog.

Strikt genomen vind het ik het niet eens een echte ópoffering. Jezus vraagt namelijk niet van ons om alles weg te geven. Hij vraagt ons om datgene weg te geven wat we niet nodig hebben voor de bevrediging van onze eigen fundamentele behoeften, zodat ook mensen met tekorten dezelfde fundamentele behoeften kunnen bevredigen: voeding, warmte, onderdak, aandacht.

Je ego opofferen
Maar daar zit nou juist de moeilijkheid: we willen onze overschotten aan geld en tijd zélf houden. Het zit niet bepaald in onze menselijke natuur om alles wat we niet nodig hebben weg te geven voor niks. Die zelfopoffering is dus niet perse materieel maar hoofdzakelijk geestelijk. Je moet de helft van je ego opofferen om plaats te maken voor ‘de ander’. In het Koninkrijk is iedereen gelijk, en deze opoffering is de enige mogelijkheid om het Koninkrijk waar te maken.

En daarmee is de cirkel rond. Wij zíjn het antwoord dat God op het lijden heeft gegeven, of we het daar nou mee eens zijn of niet. Ik geloof in elk geval dat als we dit weten, we het niet meer in ons hoofd hoeven te halen aan God te vragen waarom Hij niks aan het lijden doet. Ik hoop dat christenen van mijn en de komende generaties stoppen hun ogen te sluiten voor de simpele opdracht van de Jezus die we allemaal aanbidden en volgen.

Deze gastcolumn is geschreven door Nelleke van Dam. Nelleke is niet het meisje op de foto.

Reacties

Wanneer je cookies in de categorie Overig accepteert vind je hier NPO Selected.

Volg ons

© Evangelische Omroep - Algemene voorwaarden