Icon--eo Icon--instagram Icon--clock Icon--theme Icon--location Icon--tag Icon--twitter Icon--whatsapp Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--spotify Icon--facebook Icon--snapchat Icon--youtube Icon--smiley
9 september 2016 Reageer

COLUMN: Na drie weken stopte ik met mijn studie

De eerste weken van mijn studie Bestuurskunde zaten er op. De eerste colleges had ik uitgezeten, een eerste kennismaking met Politicologie, Sociologie en werkcolleges gemaakt. Mijn studiegenoten waren in de gloria, zagen het helemaal zitten en smolten weg als de professor een uiteenzetting gaf over het bestuursrecht van Nederland. Ik ging iedere dag met een zwaar gevoel terug naar mijn kamer in Leiden. Deze saaie droge meuk was niet wat ik voor ogen had toen ik na veel wikken en wegen koos voor Bestuurskunde. De klomp frustratie in mijn maag, werd per college-uur zwaarder.

“Arachne, kijk het nog even aan. Je kunt niet na een week al zeggen dat die studie niets is. Geef het een kans, waarschijnlijk valt het allemaal wel mee,” zei mijn vader toen ik dat weekend thuiskwam. Dat deed ik. Een weekend later was het niet beter. En nog een week later zat ik in tranen bij mijn ouders. “Ik ben bang dat ik het niet volhoud. Dit worden vier saaie, lange jaren. En ik voel me een looser, een mislukkeling. Al die studiefolders doorgespit, de voor- en nadelen tegen elkaar afgestreept – het heeft niets geholpen.”

Het verlossende woord volgde van moederlief: “Misschien is het tijd om te doen wat je leuk vindt. Ga die Latijns-Amerika Studie doen, dat is wat je in je hart wilt, daar word je een blij mens van.” Ja, maar" – sputterde ik tegen. "Dat is ontzettend moeilijk om daar een baan mee te vinden. Dat is toch niet slim?”   

“Dat zie je tegen die tijd wel weer. Je hebt al die jaren op de middelbare school tegen heug en meug vakken gedaan. Je kan altijd nog bijvakken volgen.” 

Aldus geschiedde. Ik switchte van studie. En bij al die reislustige en cultuur en literatuur-georiënteerde mensen werd ik inderdaad een blij mens. Ik genoot echt van het studeren. Ik leerde dat de eerste keus is niet altijd de beste keus is, ook al willen we dat nog zo graag. Vrienden – die meteen zo goed weten wat ze willen – en dan ook nog eens in een keer alles goed kiezen (van studie, baan tot vriendje) – vind ik bijna jaloersmakend.

Beter ten halve gekeerd, dan ten hele gedwaald. Je knieën zijn kapot, het eelt zit op je handen en je keel is schor van het bidden. Al bid je nog zo hard, het is geen garantie dat elke weg die je inslaat, lukt. Soms valt het tegen, ook al overlegde je nog zo goed met Hem. Toch zegt Hij: “Ik maak alle wegen recht ”. Mocht je een weg (studie?) zijn ingeslagen, waarvan je denkt: Dit is niet de goede weg, de goede plek, hier word ik diep ongelukkig van. Dan is daar de garantie dat Hij alles ten goede keert. Hij laat je slagen - welke nieuwe weg je ook inslaat.

De klomp frustratie die zich in mijn maag genesteld had, loste zich na de studieswitch binnen no time op. Bij mijn nieuwe studie voelde ik me als de vis die te lang op het op het droge heeft gelegen en teruggeworpen wordt in de oceaan. Wat doe jij als je diep in je hart weet dat je verkeerd hebt gekozen, blijf je naar adem happen op het droge? 

Reacties

Wanneer je cookies in de categorie Overig accepteert vind je hier NPO Selected.

Volg ons

© Evangelische Omroep - Algemene voorwaarden