Icon--eo Icon--instagram Icon--clock Icon--theme Icon--location Icon--tag Icon--twitter Icon--whatsapp Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--spotify Icon--facebook Icon--snapchat Icon--youtube Icon--smiley
9 augustus 2016 Reageer

Hoofdstuk 4: Grommende oma's en pijnlijke billen

Speciaal voor op het strand, in je hangmat of op kantoor: het perfecte zomerliefdesverhaal. Of nou ja, die 'perfectie' hangt van jou af. Jij mag namelijk iedere week bepalen hoe het verhaal verdergaat. Lees hoofdstuk 4 en bepaal zelf het vervolg: (De eerste delen nog niet gelezen? Scroll naar beneden en lees ze terug!)

Ik ben eerder dan Irene bij haar oma en bel van zenuwen per ongeluk alvast aan.

“Sorry jongen, maar hier wordt niet aan de deur gekocht." Verschrikt kijk ik naar een, verassende kwiek uitziende, oma. Ze kijkt me een beetje nors aan. Ik hap naar adem. Oma gooit met een klap de deur weer dicht. Verstijfd sta ik voor de deur, nog steeds naar lucht happend. Mijn hersens draaien overuren, maar ik heb nog steeds geen idee wat ik moet doen. Terwijl ik overweeg om snel naar huis te fietsen, gaat het brievenbusklepje open. “Sta je hier nou nog steeds!," klinkt er boos uit het rechthoekige gat. Van schrik zet ik een stapje achteruit, kukel van het afstapje en val hard op mijn stuitje. En uiteraard fietst op dat moment Irene de hoek om. “He, je bent er al!" Ik hoor gelach uit het gat van de brievenbus komen.

Terwijl ik haastig overeind kom en over mijn pijnlijke billetjes wrijf, belt Irene aan. Als haar oma opendoet slaakt deze een kreet van verrukking. “Och kindje, wat heeeeeeeeeeeerlijk dat je er bent! En ik zie dat je iemand hebt meegenomen!." Ze doet net of onze ontmoeting nooit heeft plaatsgevonden. De oma van Irene knijpt me vrolijk, en volgens mij oprecht een beetje te hard, in mijn wang. “Kom binnen, kom binnen!" Ik speel het spelletje maar gewoon mee en loop, wrijfend over mijn wangen en billen, achter Irene aan.

Irene en ik zitten samen op de bank, haar oma zit in een stoel tegenover ons. Het behang en alle meubels hebben allemaal hetzelfde motief: roze met kittens. Zodra Irene naar de keuken gaat om thee te zetten, begint haar oma naar me te grommen. “Ik weet niet wie je bent, of wat je van mijn kleindochter wilt, maar het gaat niet gebeuren." Vuurrood zak ik nog verder in de bank. De roze kittens op het behang achter oma kijken me dreigend aan. Ik stamel dat ik goede bedoelingen heb. Voordat oma kan antwoorden, loopt Irene de kamer in. “Wat een eeeeeeenige jongen heb je meegenomen Irene!" zegt oma. Dan kijkt ze mij weer recht aan: “En waar ga jij straks de kost mee verdienen?”

Wat gebeurt er dan?

A.    Ik speel dat ik flauwval
B.    Stamel dat ik graag verzorger in een bejaardentehuis wil worden
C.    Zeg resoluut dat ik werkloos, de man van Irene en vader van 18 kinderen wil worden
D.    Laat een harde wind van de zenuwen

Laat je antwoord achter onder de Facebookpost of hier in de comments. En lees volgende week het (door jou) gekozen vervolg. Spannendddddd!

Lees hier hoofdstuk 1, hoofdstuk 2 en hoofdstuk 3

Reacties

Wanneer je cookies in de categorie Overig accepteert vind je hier NPO Selected.

Volg ons

© Evangelische Omroep - Algemene voorwaarden