Icon--eo Icon--instagram Icon--clock Icon--theme Icon--location Icon--tag Icon--twitter Icon--whatsapp Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--spotify Icon--facebook Icon--snapchat Icon--youtube Icon--smiley
29 augustus 2016 Reageer

GASTCOLUMN: Werken voor Yeezus

Het was een mooie vrijdagochtend rond de klok van negen. Eenmaal aangekomen op mijn fietsje stond er al een honderden meters lange rij die in toom werd gehouden door dranghekken en een aantal indrukwekkende bewakers. Samen met mijn collega’s wachtte ik met toenemende spanning af. Regelmatig liepen schilders, elektriciens en andere werklieden de winkel in en uit.

Wij mochten ook naar binnen, drie uur voor de officiële opening van Kanye’s pop-up store in Amsterdam. Die drie uur zouden we hard nodig hebben, alleen al vanwege de natte verf en het nog altijd ontbreken van een paar lampen. Met ze tienen doken we het kledingmagazijn in aan de achterkant van de winkel. Alle hoodies, shirtjes, petjes en jassen moesten nageteld worden. We kregen instructies voor de kassa, het verwelkomen van de klanten en het navolgen van de veiligheidsvoorschriften.

Holy Grail
Een aantal van de meest ‘exclusieve stukken’ kwam per pakketbezorging een uur van tevoren pas binnen. De Engelse PR-dame die de operatie leidde verzekerde mij dat dit het summum van design, hipheid en vooruitstrevende mode betrof. Ze zocht naar superlatieven om het te kunnen beschrijven. “It’s like the Holy Grail!?” zei ik geammuseerd. “Yes!! Exactly!! That’s it. The Holy Grail.” 

Honderden euro’s moest ik rekenen voor kleding die ik even daarvoor uit dozen met daarop ‘Made in Vietnam’ had gehaald. Jackets waarvan ik wist dat ik ze bij de plaatselijke Legerdump voor een tientje aan de haak kon slaan. En dan die opdruk, bij sommige exemplaren kon je er al bijna doorheen kijken. Gele plakletters waarvan je weet dat ze er na drie keer wassen af zijn.

Met stijgende verbazing werkten we naar de opening van de store toe. En toen mochten ze eindelijk naar binnen. Met rode koppen van verwachting en blijdschap, met een lichte koortsachtige gloed van de slapeloze nacht op de stoep en de klapstoelen op de rug. De coolkids, de populaire jongens, de ultieme hipsters, de volgelingen van Kanye. 

Fan
“Hoe ben je aan dit werk gekomen?” “Komt hij vandaag nog?”. Vragen die spannender waren dan de antwoorden. Een dag van tevoren had ik te horen gekregen dat ik hier mocht werken en mijn relatie met Kanye was nul. Toch werd ik met hem geïdentificeerd, representeerde ik hem en werd ik op die manier met bewondering aangestaard.  

Aan het einde van de dag keken we allemaal anders naar die goedkope kleren van Kanye. Misschien niet minder kritisch maar wel meer onder de indruk. Ons werkshirt mochten we houden. Even speelde ik met de gedachte om hem weg te geven aan een te late fan die de winkel niet meer in mocht. Misschien was het de invloed van zijn muziek die de hele dag door de winkel had geklonken, misschien het fijne werken met mijn collega’s, misschien de hele hype en de camera’s en het enthousiasme van alle klanten.. maar ik voelde mij als Pablo en hield (van) mijn shirt.

Toch gaat er niets boven het volgen van de echte Jezus. Al is iets schijnbaar nog zo mooi verpakt of aangekleed, bij Zijn tegenwoordigheid verbleekt alle ijdelheid. Ik zie erg uit naar het moment dat Hij plotseling ‘oppopt’ in de straten van Amsterdam, naar Zijn wederkomst. 

Patrick Goede schreef iedere maand een gastcolumn voor BEAM over het leven van een jonge christen in een metropool als Amsterdam. Dit is zijn laatste column.

Reacties

Wanneer je cookies in de categorie Overig accepteert vind je hier NPO Selected.

Volg ons

© Evangelische Omroep - Algemene voorwaarden