Icon--eo Icon--instagram Icon--clock Icon--theme Icon--location Icon--tag Icon--twitter Icon--whatsapp Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--spotify Icon--facebook Icon--snapchat Icon--youtube Icon--smiley
10 augustus 2016 Reageer

COLUMN: Paradijs voor één week

Het zijn stukjes hemel op aarde, kleine oasen in de woestijn, waar onrecht ver weg lijkt. Je krijgt er zomaar een snoepje van een vreemde, hoeft je tas niet krampachtig op schoot te houden om zakkenrollers te weren en buren zijn er ineens je beste vrienden. Een kleine kanttekening: dit stukje paradijs bestaat nooit langer dan één week.

De echte, doorgewinterde bezoeker van (één van) de vele christelijke conferenties die Nederland rijk is, moet bovenstaande omschrijving wel herkennen. Zet (tijdelijk) een boel christenen bij elkaar en er ontstaat een soort voorportaal van de hemel. Weg kerkmuren, weg discussie over de doop. Uitverkiezing? Waar heb je het over, we zijn toch één grote, gelukkige familie?

Voor degenen met niet zo veel conferentie-ervaring, hier wat inside information op een rij. Op je persoonlijke eigendommen hoef je niet te letten. Voor mij, slordig als ik soms ben, ontzettend handig. Laat je een keer je shampooflesje staan in de douche? Dan wordt deze netjes op een verzamelpunt in de doucheruimte neergezet. Heb je geluk, dan zit er ook nog een lief briefje met bemoedigende bijbeltekst bij (‘wie zoekt, zal vinden’).

Is je telefoon leeg en heb je wegens geldgebrek een kampeerplek zonder stroom? Geen paniek. Laad je telefoon een middagje op in de toiletruimte. Je kunt hem daar met een gerust hart achterlaten. Christenen op conferenties houden zich namelijk bijna altijd netjes aan het achtste gebod (‘Gij zult niet stelen’). Regent het pijpenstelen en heb jij niets anders dan een veel te klein en laag lekkend tentje tot jouw beschikking? De luifel van de buurman staat altijd voor jou open.

Even dacht ik dat de bezoekers van dit soort conferenties perfect zijn. Dat de christenen die er komen elkaar niet veroordelen, dat zij van de doop géén breekpunt maken, dat zij zich niet aan elkaar ergeren. Totdat ik de overbuurman zwaar geïrriteerd aan een groepje jongeren hoorde vragen of die muziek nou eindelijk iets zachter kon, ik ’s nachts wakker werd gehouden door gesnurk dat ongeveer even luid was als twintig kettingzagen en ik een egel in mijn tent aan mijn voedselvoorraad hoorde knagen.

Er bestaat geen perfect paradijs op aarde, dat langer dan een week standhoudt. Nog niet tenminste.

Reacties

Wanneer je cookies in de categorie Overig accepteert vind je hier NPO Selected.

Volg ons

© Evangelische Omroep - Algemene voorwaarden