Icon--eo Icon--instagram Icon--clock Icon--theme Icon--location Icon--tag Icon--twitter Icon--whatsapp Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--spotify Icon--facebook Icon--snapchat Icon--youtube Icon--smiley
11 juli 2016 Reageer

GASTCOLUMN: Ik haat kerktaal

“Ik heb een beeld.” Elke keer weer hoop ik dat het een christen is die, met gevoel voor humor, een beeldhouwwerkje tevoorschijn haalt. Het is helaas nog nooit voorgekomen. Net als wanneer er wordt gezegd dat iemand iets ‘op zijn hart heeft’. Je kan er dan donder op zeggen dat diegene niet zijn aorta bedoelt. Ikzelf ben een beetje moe van kerkelijk jargon geworden.

Ik ‘stap niet meer uit in geloof’. Mijn geloof is iets dat bij mij past, en me inspireert om goed te doen. Iets dat bij me aansluit. Waarom zou ik in hemelsnaam uit moeten stappen? Mijn buurman krijgt geen ‘gezegende dienst’ meer van me. Een ouderwets ‘goeiemorgen man!’ wil ook nog wel eens werken. Ik vraag niet naar ‘de geestelijke strijd’. Ik vraag naar twijfel of zorgen. En of ik kan helpen.
De laatste tijd heb ik ‘het’ niet meer op mijn hart. Ik merk wel dat hetgene wat ik op mijn lever heb het ook best goed doet.

In de kerk is mij wel eens gevraagd of ik ‘strijd ervoer’ nadat ik me had gedoopt. Of misschien wel een knoop in mijn gebedsleven had. Wellicht mijn verlossing al had geproclameerd. Een ‘weinigje’ genade had ervaren. Veel van mijn broeders en zusters in Christus (oei, die hebben we afgelopen 2000 jaar ook vaak gehoord) hebben lieve bedoelingen wanneer ze de frases gebruiken. Maar de uitspraken doen mij heel leeg aan. Geleend van een ander.

Het is niet zo dat ik me erger aan de mensen die kerktaal gebruiken. Ik erger me echt aan de frases zelf. Want het lijkt wel alsof elke keer dat er een zendeling in mijn kerk wordt uitgezegend, de ‘velden wit zijn om te oogsten’. En elke godganse keer dat we beginnen met de zangdienst, word ik verplicht om de zweterige hand van mijn buurman te schudden in de kerkdienst. Ik zou spontaan in de kerk-band gaan spelen.

In een kerk word je gevoed, en ik heb mijn buik vol van eenheidsworst. Ideaal zou zijn als we in de kerk geen lege woorden gebruiken om mensen te steunen. Daden gebruiken zou nog beter zijn. Want ik hou van oprecht en echt.

Dit mede dankzij het feit dat zinnen zoals ‘u bent overspoeld met het bloed van de verlosser’ eerder klinkt als een slechte horrorfilm.

Thom Hofstede (20) is student journalistiek. Vroeger wilde hij ridder worden. Nu nog steeds. Hij tovert met plezier een lach op je gezicht, maar zet je ook graag aan het denken. Iedere twee weken schrijft hij een column voor BEAM.

Reacties

Wanneer je cookies in de categorie Overig accepteert vind je hier NPO Selected.

Volg ons

© Evangelische Omroep - Algemene voorwaarden