Icon--eo Icon--instagram Icon--clock Icon--theme Icon--location Icon--tag Icon--twitter Icon--whatsapp Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--spotify Icon--facebook Icon--snapchat Icon--youtube Icon--smiley
28 juni 2016

''Ik deed net of ik mijn moeder niet kende''

Max woont al vanaf vlak na zijn geboorte bij pleegouders, die hij als zijn echte ouders beschouwt. Hij heeft jarenlang contact gehad met zijn biologische moeder, totdat hij er op een brute manier achter kwam dat ze niet was zoals ze zich voordeed. ''Ze gaf rondjes in de kroeg, terwijl ze nooit geld had om met ons wat leuks te doen.''

''Nog voordat ik één werd, belandde ik in een pleeggezin samen met mijn broer. Hij was toen al bijna drie, dus hij heeft nog steeds last van een hechtingsstoornis. Ik heb alles geleerd van mijn pleegouders, heb hun familie als de mijne leren kennen. We zijn eigenlijk een echt gezin, het zijn alleen niet mijn echte ouders. Meestal moet je met pleegzorg op je achttiende de deur uit, maar ik mag zo lang blijven als ik wil en ik mag altijd terugkomen. Dit zijn mijn echte ouders geworden.''

''Toch had ik wel contact met mijn biologische moeder. Niet met mijn vader, hij was slecht volgens mijn moeder, dus daar liet ik het maar bij. Op de middelbare school werd ik nieuwsgierig naar hem en zijn we hem op gaan zoeken. Toen bleek dat hij me graag wilde zien maar dat m'n biologische moeder hem dat verboden had. Ik werd nieuwsgierig wat er allemaal aan de hand was en zocht de verslagen van jeugdzorg op. Ik schok enorm toen ik die las. Mijn moeder bleek niet zo te zijn als ik haar kende. Ze zat enorm in de schulden en was aan de drank. Het deed me pijn dat ze tegen me gelogen had. Ik heb toen in overleg met mijn voogd besloten om het contact te verbreken voor een tijdje. Dat is inmiddels alweer twee jaar geleden.'' 

''Ik ben teleurgesteld dat de waarheid van mijn vader heb moeten horen, niet van mijn moeder zelf. Ze heeft ooit de ruiten van mijn vader ingegooid. Mijn vader heeft zijn aanklacht ingetrokken, zodat ze niet naar de bak hoefde. Anders hadden wij haar in de cel op moeten zoeken. Ze gaf mij jarenlang kadootjes, terwijl ze die eigenlijk namens mijn vader moest geven. Ze zat altijd achter in de kroeg waar ze rondjes gaf, weet ik nu, terwijl ze nooit geld had om met ons wat leuks te doen.''

''Ik schaam me voor mijn moeder. Laatst kwam ik haar tegen in de stad, samen met wat vrienden. Ze begroette me op een hele gênante manier, ze heeft een vrij laag IQ. Ik deed net alsof ik haar niet kende. Mijn vrienden weten nog steeds niet dat dat mijn moeder was. Zoals het nu gaat wil ik geen contact met mijn moeder. Ze moet haar leven eerst weer op de rails krijgen. Maar als het zo doorgaat, sterft ze op een dag aan haar alcoholverslaving. Dat is naar, maar ik heb eigenlijk nooit een gevoel bij haar gehad. Ik zocht haar op, maar het deed me niet veel.''

''Op 1 juni 2014 heb ik me laten dopen om alles achter me te laten en een nieuw leven te beginnen. Dit jaar heb ik de achternaam van mijn ouders aangenomen, mijn pleegouders. Binnenkort gaan we regelen dat zij mijn echte ouders zijn voor de wet. Daar kijk ik heel erg naar uit.''

Tekst: Lola Brouwer

Volg ons

© Evangelische Omroep - Algemene voorwaarden