Icon--eo Icon--instagram Icon--clock Icon--theme Icon--location Icon--tag Icon--twitter Icon--whatsapp Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--spotify Icon--facebook Icon--snapchat Icon--youtube Icon--smiley
9 juni 2016

GASTCOLUMN: Aangereden door een scootertje

Ik ben ooit een keer aangereden door een scootertje. Dat is net zo gênant en pijnlijk als het klinkt. Ik sloeg mezelf bijna buiten westen doordat ik met mijn hoofd tegen het asfalt sloeg. Wat er daarna gebeurde was eigenlijk veel enger. Mijn benen werkten niet meer zo goed mee. De scooter had me volop tegen mijn heup en knie geraakt. De bestuurder racete er daarna snel - met een supersonische veertig kilometer per uur - vandoor.

Het kwam er op neer dat ik in mijn eentje naar een eerstehulppost ben gelopen. Gehinkt, eigenlijk. Graag had ik een ontzettend stoer verhaal gehouden over hoe ik mezelf bloedend het ziekenhuis in sleepte, met mijn tanden op elkaar om de pijn te verbijten. Dat gebeurde niet. In het ziekenhuis besloot ik spontaan te gaan overgeven.(ja, dankzij een scooter. Ik ben een gevoelige ziel.)
Ik was compleet daas door de hersenschudding die ik had opgelopen. Het enige wat er echt binnenkwam was het feit dat zitten ontzettend pijn deed. Mijn achterwerk had een interessant kleurenpatroon aan bloeduitstortingen. Gevolg: een week lang heb ik niet kunnen zitten.

Gelukkig ben ik volkomen genezen van het ongeluk, maar soms word ik nog wel eens overvallen door momenten van dufheid en een pijnlijk zitvlak. Meestal gebeurt dat als ik in de kerk zit. En dan met name op momenten dat ik in die vertrouwde ruimte zit en me compleet niet kan herkennen in de verhalen die gepredikt worden.
Die vertelsels over 'redding' en ‘gedragen worden’ voelen namelijk helemaal niet relevant wanneer het voelt alsof er een scooter over je heen is gereden.

Dat soort dingen moet je natuurlijk niet met jezelf laten gebeuren. Ik heb het niet over de scooter. De bijbel is wel het laatste boek om te zeggen dat alles vanzelf gaat.
In psalmen 34:20 staat: al blijft de rechtvaardige niets bespaard, de Heer zal hem steeds weer bevrijden.
Oftewel: je kan die chagrijnige bejaarde met zijn vespa niet ontwijken. Je kan alleen hopen dat die blauwe plekken snel wegtrekken. Je kan er donder op zeggen dat dit soms even gaat duren. En als je gaat hopen op God die als toverfee je geneest als je ‘ au’ hebt, kan je je voorbereiden op een flinke teleurstelling.

God is geen toverfee. Hij lijkt voor mij misschien wel het meest op de jonge verpleegster die mijn hoofd verbond. En iedereen weet dat jonge verpleegsters hartstikke mooi zijn.

Thom Hofstede (19) is student journalistiek. Hij heeft blonde krullen en is tienerleider. Hij wil je graag aan het lachen maken en stiekem ook iets leren. Iedere twee weken schrijft hij een column voor BEAM.

Volg ons

© Evangelische Omroep - Algemene voorwaarden