Icon--eo Icon--instagram Icon--clock Icon--theme Icon--location Icon--tag Icon--twitter Icon--whatsapp Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--spotify Icon--facebook Icon--snapchat Icon--youtube Icon--smiley
24 juni 2016

COLUMN: Boerenbeukpraktijken

De een beukt me opzij. De ander staat op mijn maat37-voet en duwt de ellenboog in mijn nek op het moment dat hij zich naar voren dringt. Ik kan met moeite mijn evenwicht bewaren. Dit is het fenomeen trein instappen in de ochtendspits. Het ooit eens gentleman-gedrag heeft plaatsgemaakt voor boerenbeukpraktijken. Ik ben een varken die de vrachtwagen in moet – passen we er niet goedschiks, dan maar kwaadschiks in.

Waar zijn de heren die nog weten hoe ze een vrouw een vrouw moeten laten voelen? Een opa nog een heer. En oma nog een heuse dame. Voor hen opstaan in de bus of trein – als er geen stoelen meer over zijn. Ze voor laten gaan met een handgebaar bij het passeren, de deur met een zwaai voor openhouden. “Mevrouw, gaat u voor.”

“Dit is het resultaat van jullie strijd voor gelijkheid van man en vrouw,” antwoordt een niet Nederlands afkomstige vriendin als ik haar verbouwereerd vertel mijn over treinervaring van die ochtend. “Misschien slaat het in de strijd voor gelijkheid, de andere kant op. Als man en vrouw gelijk zijn, betekent dat ook dat ze even sterk zijn. En opstaan voor een vrouw of de deur openhouden is er dan niet meer bij.”

In mijn bovenkamer heeft zich een switch voorgedaan. Daar waar ik op de middelbare school nog werd verkozen tot feminist van de klas en er op stond om mijn eigen deel van de rekening te betalen, ben ik tot de conclusie gekomen dat het soms simpelweg heel fijn is om vrouw te zijn. Een man die voor je betaalt, de zware tassen voor je draagt – ook al kan ik dat beide natuurlijk ook heel goed zelf. Of je voor laat gaan bij de kassa. Hoe kun je je vrouw voelen, als je in alles gelijk moet zijn? Gelijke rechten, betekent niet dat we in alles hetzelfde moeten zijn.

Die eeuwige competitiedrang: het gevoel - een heel vrouwelijk woord - dat we harder, sterker, afstandelijker, minder emotioneel en uitbundig moeten zijn. Waarom is dat geprogrammeerd in vooral onze westerse maatschappij? Nooit voelde ik me meer vrouw dan in de Latino-landen. Het walhalla voor welgemanierdheid. Op het moment dat een vrouw of een bejaarde de bus in komt, staan er meteen een paar mannen op om plaats te maken.

Betekent gelijkheid geen manieren? Zijn we onbeschofte varkens geworden? Ja, ik ben vrouw en dat is wauw, maar ik balanceer. Balanceer tussen het zijn van een sterke vrouw en het hebben van een zacht en liefdevol hart. Ik kan met moeite mijn evenwicht bewaren. Maar het antwoord is daar: Een sterke vrouw omarmt het feit dat ze vrouw is, en laat de man de man zijn. God schiep de mens, de man én de vrouw – naar zijn evenbeeld. En dan is over met het boerenbeukgedrag betreft competitie. “Meneer, gaat u voor!”

Arachne Molema is senior crossmediaal redacteur en reist iedere dag met de trein van Leiden naar Hilversum. 

Volg ons

© Evangelische Omroep - Algemene voorwaarden