Icon--eo Icon--instagram Icon--clock Icon--theme Icon--location Icon--tag Icon--twitter Icon--whatsapp Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--spotify Icon--facebook Icon--snapchat Icon--youtube Icon--smiley
8 april 2016

De grootste miskopen van de BEAM-redactie

Het blijft in de kast liggen, het gaat direct kapot of het was tóch iets minder leuk dan je dacht: wie heeft er nou nog nooit een miskoop gedaan? Bij ons op de redactie kwamen de raarste verhalen boven. Heb jij ook een aankoopblunder?

Ruige Rimme, redacteur
“Toen ik een jaar of zestien was ging ik door een soort semi-gothicfase. Sommige van mijn ‘soortgenoten’ droegen van die lange, zwarte jassen, dus ik dacht: die moet ik ook maar eens aanschaffen. Bij een soort legerdump in Amersfoort scoorde ik vervolgens zo’n ding. Lang, zwart en met goudkleurige knopen. Best duur ook, 120 euro. Ergens besefte ik trouwens al wel dat de jas niet echt bij mij paste, want met heel veel trots droeg ik ‘m niet. Alleen ’s avonds, tijdens het hond uitlaten, want dan zag niemand me. Op een dag had ik toch al mijn moed bij elkaar verzameld om de jas naar school aan te doen. Toen gebeurde het. Een van de eerste schoolgenoten die ik onderweg tegenkwam riep in een dik Duits accent ‘Heil Kommandant!’ naar me. Blijkbaar associeerde hij de jas met de Nazi’s. Ik voelde mij enorm opgelaten. Ik heb de jas nooit meer gedragen en niet veel later met een aardig verlies doorverkocht. Doe mij maar vrolijk en kleurrijk." 

Janita, redactiestagiair
''Toegegeven, mijn modegevoel is niet altijd goed geweest. Dit was een paar jaar geleden: de tijd van de gekleurde broek. Tijdens een uitverkoop kwam ik hem tegen. Ik dacht nog: “Wat kan ik hier bij aandoen?” maar het stopte me niet. Ik kocht hem toch en heb hem, tot de dag van vandaag één keer aangehad. Toen al mijn andere broeken in de was lagen. En ik het huis niet uithoefde. En ik zeker wist dat niemand langs kwam. Mijn gele spijkerbroek. Slechtste koop ooit.''

Charlotte, redacteur
"Het is niet zozeer echt een miskoop, maar wel een heel tragisch verhaal over een aankoop. Mijn fiets was – voor de zoveelste keer – gestolen. Tja, dat kan gebeuren als je vaak in de grote stad komt. Kreeg ik van mijn ouders een spiksplinternieuwe fiets, met alles erop en eraan, inclusief Micky Mouse bel, én een dubbel slot. Mijn allereerste tochtje naar de grote stad, samen met vriendinnen, vond ik doodeng. Natuurlijk deed ik mijn extra slot om mijn fiets en om die van mijn vriendinnen. Totdat ik tijdens het shoppen dacht: waar is mijn sleutel eigenlijk? Had ik die in mijn extra slot laten zitten. Ik rende zo hard ik kon de winkel uit, naar mijn fiets, die er natuurlijk al lang niet meer stond. Die spiksplinternieuwe fiets van mijn ouders voor mij was dus eigenlijk een grote miskoop. Ik kan gewoon niet veel meer aan dan een lelijke studentenbarrel, waar zelfs fietsendieven hun neus voor ophalen…"

Arachne, senior redacteur
''Oké, die hoge zwarte haklaarzen (uit Valencia) waren niet goedkoop – maar ze waren zo tof en onder aandringen van mijn collega’s heb ik ze toch gekocht. ‘Ze stonden oh zo stoer en sexy en pasten overal onder, van spijkerbroek tot jurkje.’ Het argument dat ik thuis in Nederland al een ander stel zwarte haklaarzen in de kast had liggen, werd snel van tafel geveegd. Na ze drie keer gedragen te hebben ging de rits stuk. Au! Kostte me nog eens 30 euries extra om ze te laten maken.. Ik had het er voor over.''

Francien, redacteur
''Het was de bedoeling dat dit een soort hobby zou worden, maar wat bleek: mijn veel te dure spiegelreflexcamera (met extra lens, geheugen, tas, enzovoorts) en ik hadden geen klik … Ik heb nooit helemaal precies geweten hoe die heeft gewerkt, daardoor heel vaak dan maar geen foto’s gemaakt. En als ik de stoute schoenen aantrok, waren de foto’s prut omdat ik niet wist wat de juiste instellingen waren. Jaren later heb ik ‘m – voor veel te weinig geld – weer verkocht.''

Paul, BEAM-baas
''Een witte, stokoude Volvo 200. Hij had maar net onze roadtrip Frankrijk weten te overleven. Voor een vriend van mij die hem wilde verpatsen aan een louche autohandelaar betekende de auto bijna klappen vangen. Met drie knallen en een hoop rook verdween de auto uit het zicht. Achteraf niet zo netjes misschien.''

Lola, redactiestagiair
''Ik had eindelijk een goede koptelefoon gekocht. Lekker geluid, zag er mooi uit. Volgende dag ging ik erop zitten. Krrrrak. #oeps''

Volg ons

© Evangelische Omroep - Algemene voorwaarden