Icon--eo Icon--instagram Icon--clock Icon--theme Icon--location Icon--tag Icon--twitter Icon--whatsapp Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--spotify Icon--facebook Icon--snapchat Icon--youtube Icon--smiley
19 maart 2016 Reageer

Column: bezinnen in m'n blootje

''Mam, er komt nauwelijks water uit de douche! Was dat altijd al zo?'' ''Ja, hij is waterbesparend, da’s goed voor het milieu!’’ Thuis bij mijn ouders moet ik altijd weer wennen aan sommige dingen. Mijn eigen douche is bijvoorbeeld veel lekkerder. Gelukkig is de douche van mijn ouders waterbesparend, dus kan ik er verantwoord wat langer onder blijven staan. Logisch.

Ik heb een haat-liefdeverhouding met de douche. Als ik moet douchen, denk ik: ‘ik wil er niet onder,’ en als ik onder de douche sta, denk ik: ‘ik wil niet er niet onder weg’. Want -oh my-, lekker douchen voelt hemels. Zo verandert douchen vaak in een moment om lekker in gedachten te verzinken. 

De douche is de lekkerste plek om na te denken. Menig advocaat zou applaudisseren voor de debatten die ik met mezelf voer. Leonardo da Vinci zou onder de indruk zijn van de uitvindingen die ik bedenk. De grootste filosofen zouden onder de indruk zijn van de existentiële vragen die mijn hersenpan afvuurt terwijl ik aan het douchen ben. 

‘’Beschouwt je maag niet alle aardappels die je eet als aardappelpuree? Als je een diploma in medicijnen hebt, is dan elke afspraak die je maakt een doktersafspraak? Als mensen konden vliegen, zouden we het dan nooit doen omdat we het als sporten zouden beschouwen?’’

‘’De oudste persoon ter wereld is 116, dus 117 jaar geleden was de wereldbevolking compleet anders. Jongeren leven alsof ze haast hebben, ouderen leven alsof ze alle tijd van de wereld hebben. Applaudiseren is eigenlijk jezelf highfiven voor wat iemand anders heeft gedaan.''

‘’We zijn eigenlijk aliens, maar gewoon aliens die leven op onze thuisplaneet. We zijn dichter bij 2025 dan bij 2005. Ik ben achttien keer om de zon heen geweest.’’ Wow. Van de warme stralen van de douche word ik praktisch high, maar deze gedachte maakt me weer even wakker. 

Ik heb een liedje in mijn hoofd. Over het leven. Ik blijf nog even hangen in mijn existentiële bui. Terwijl ik een handdoek pak, neurie ik een liedje van de cabaretier Harrie Jekkers. 'Zo mooi.

Het is mooi geweest in 2000-zoveel.
Een kamer, ik zie mezelf al staan
Voor een spiegel die vertelt
dat mijn dagen zijn geteld

en dat ook binnenkort 
mijn laatste uur zal slaan.

En mocht de Dood het vragen
Ik zou voor geen miljoen
Voor geen goud 
mijn leven over willen doen.

Want zo mooi wordt het nooit meer

als die allereerste keer.
Het smaakt het alleen nog maar naar meer
maar nooit meer naar die eerste keer.
O, die allereerste keer.

Het leven is best cool, is meestal de conclusie als ik, met gerimpelde vingers, mezelf overtuigd heb om de douchekraan dicht te draaien. En dan te bedenken dat dit nog maar een voorproefje is van het Echte Leven.

Het Echte Leven, dat wordt pas hemels.

Reacties

Wanneer je cookies in de categorie Overig accepteert vind je hier NPO Selected.

Volg ons

© Evangelische Omroep - Algemene voorwaarden