Icon--eo Icon--instagram Icon--clock Icon--theme Icon--location Icon--tag Icon--twitter Icon--whatsapp Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--spotify Icon--facebook Icon--snapchat Icon--youtube Icon--smiley
29 februari 2016

“Ik grap wel eens dat dit mijn tweede familie is”

‘Come in for a cup of coffee and good company,’ staat op het bord dat buiten staat en ik ben niet de enige vanochtend een kopje koffie komt drinken. In de hoek zit een gezinnetje gezellig te kletsen en over de hele ruimte zitten mensen te lezen of te praten. Er komt net een moeder binnen met een tweeling in haar wandelwagen en de knuffels vliegen haar om de oren. Het buurtcafé voelt warm aan. En niet alleen door de open haard, die al lekker staat te branden.

“Ons café is elke vrijdag geopend, van tien uur ’s ochtends tot tien uur ’s avonds. Het loopt steeds beter,” vertelt Merel van der Burg, met wie ik vanochtend heb afgesproken in het buurtcafé van Taste! Ze is vierentwintig jaar en woont nu bijna twee jaar bij Taste!, een christelijke woongemeenschap in Delft. Een groep van negentien christenen woont hier bij elkaar en Merel is daar een van. Ze werkt in de kinderopvang, terwijl ze bezig is haar studie SPH af te ronden.

Wat is Taste!?
Tussen de Delftse flats staat het gebouw van Taste! Het was ooit een complex voor mensen met een verstandelijke beperking, maar het is drie jaar geleden opgeknapt voor deze christelijke community. Merel: “De wc’s zijn wat groter en er zijn overal door het gebouw keukens en badkamers, dus je ziet het nog wel.”

Het begon dus drie jaar geleden. Een groep christenen wilde graag samen wonen en iets betekenen voor de buurt, om zo Jezus uit te stralen. Er wonen inmiddels drie gezinnen met kinderen en er zijn zeven kamers voor één persoon. De jongste bewoner is vierentwintig jaar, de oudste is veertig jaar.

Zelf kwam Merel ooit bij Taste! terecht door haar werk als vrijwilliger bij een jeugdcentrum in de buurt. “Ik studeer SPH en op dat moment liep dat niet zo lekker. Ik werd een vaste vrijwilliger en als je daar werkte, kon je bij Taste! wonen. Ik zou een jaar dat werk doen en dus een jaar bij Taste! blijven. Toen dat jaar afgelopen was en ik stopte, bleef de kamer leeg en ik heb gevraagd of ik mocht blijven. Dat mocht, gelukkig.” 

Samen eten
“Ik zeg voor de grap wel eens dat het mijn tweede familie is,” lacht Merel. “Elke woensdagavond is een vaste avond voor ons. We eten dan standaard samen. Je kunt elke dag samen eten. We hebben een bord waarop je schrijft of je mee-eet of niet. Net als in een studentenhuis.” Qua indeling heeft het huis veel gemeen met een studentenhuis: iedereen heeft een eigen kamer, maar de badkamer en keuken zijn gedeeld. De drie gezinnen hebben wel een groter appartement en hebben zo meer privacy.

En dat lijkt uw razende reporter nou lastig: mis je die privacy niet? Merel heeft er in het begin wel moeite mee gehad. “Dan wilde ik eigenlijk wel naar mijn kamer, maar vond het raar om weg te gaan. Nu weet ik dat het helemaal niet erg als je keertje niet mee-eet of je terugtrekt. We laten elkaar daar vrij in. Soms hebben we wel eens een avond dat iedereen gewoon om half negen naar zijn of haar kamer gaat.’ 

Vuur
Ondertussen gaat het brandalarm af. Het bakken van tosti’s gaat zo enthousiast dat de rookmelder het even niet aan kan. Het vuur aansteken is ook een doel van Taste! Geen letterlijk vuur, maar een vlammetje van liefde. Merel: ‘We werken vanuit de driehoek: God, onszelf en anderen. Hoe kunnen we zijn liefde overbrengen? We denken dat dit kan door relaties op te bouwen met de mensen in onze wijk en door hen te zien, door met ze te praten en in contact te blijven.’

Een van die manieren om dat te doen is het buurtcafé van Taste! Daarbij organiseren ze pop-up restaurants deze veertigdagentijd, geven mini-preken, hosten etentjes met Delftse vluchtelingen -waarbij een spreker komt- en lenen hun ruimte aan een dansgroepje van niet-christelijke meiden. “Die meisjes dansen op christelijke muziek. Na de les gaan we met z’n allen eten en we bidden samen. Soms praten we over het geloof.”

Praten over je geloof
Jezus uitstralen, dat is de missie van Taste! Merel vond het altijd doodeng om met anderen over haar geloof te praten. “Met christelijke vrienden lukte dat wel, maar met niet-christelijke vrienden vond ik dat heel spannend. De mensen die hier komen, weten dat het een christelijk huis is. Dat is geen issue en ze staan er best open voor. Op zo’n manier proberen we ze over Jezus te vertellen en ik had niet gedacht dat ik dat kon.” 

Haar geloof heeft een grotere plek gekregen in haar leven. Merel: “Thuis, bij mijn ouders, was ik vooral druk met school en werk. Ik ging op zondag wel naar de kerk, maar was er niet zo mee bezig. Hier wel! Tijdens onze wekelijkse Bijbelstudie praten we ook veel en het leuke is dat alle leden uit een andere christelijke hoek komen. Iedereen beleeft het op een andere manier en het is tof om dat te zien.”

Bye, bye Taste!?
Klinkt als een plek om nooit te verlaten, of niet? Merel lacht: “Nou, ik ben verloofd. Over een half jaar gaan we trouwen en dan ga ik hier weg. Ik vind het belangrijk dat we eerst aan elkaar gaan wennen. Daarnaast, heel praktisch, is hier ook geen kamer voor ons tweeën. ’ 

In de toekomst zou ze er wel over nadenken om weer in zo’n gemeenschap te wonen. “Ik zei altijd: zolang ik het naar mijn zin heb en het kan, blijf ik. Ik vind het concept heel mooi. De wereld lijkt steeds individualistischer en om zo samen te wonen en naar elkaar om te kijken, vind ik heel bijzonder.”

Volg ons

© Evangelische Omroep - Algemene voorwaarden