Icon--eo Icon--instagram Icon--clock Icon--theme Icon--location Icon--tag Icon--twitter Icon--whatsapp Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--spotify Icon--facebook Icon--snapchat Icon--youtube Icon--smiley
9 januari 2016 Reageer

‘Ik kan het wel van de daken schreeuwen!’

Ze houdt van kinderen en geniet van het leven. Noah (20) is soms een beetje chaotisch maar wel recht voor haar raap. Afgelopen jaar liet ze zich dopen. “Mensen kijken me soms raar aan als ik in mezelf begin te praten. Maar ja, dan praat ik tegen Jezus, die loopt immers 24/7 naast me!”

“Ik dacht altijd dat ik een foutje was. Toen ik anderhalf was werd ik geadopteerd, en je wordt niet zomaar ter adoptie gesteld. Toch zit ik hier prima op mijn plek. Ik heb hier mijn ouders en mijn familie. Als ik in Colombia was gebleven, liep ik nu waarschijnlijk langs de weg mandarijntjes te verkopen.”

Twee paar voetstappen
“Na mijn adoptie ben ik christelijk opgevoed, wat er juist voor zorgde dat ik begon te twijfelen aan mijn geloof. Als God zou bestaan, waar was hij dan? Dat gevoel werd alleen maar sterker toen ik tegenslagen kreeg op school en stage. Uiteindelijk  werd ik opgenomen in een psychiatrische inrichting, omdat ik met mezelf in de knoop zat. Nu ik op die periode terugkijk, zie ik Gods aanwezigheid pas. Bij elke situatie zie ik ineens twee paar voetstappen, in plaats van alleen mijn eigen. Terwijl het, op dat moment zelf, wel voelde alsof ik er in mijn eentje voor stond. Nu weet ik dat God me al die tijd bij mijn hand heeft meegenomen.”

“Ik ben gesprekken gaan voeren in de kerk, heb gezocht naar manieren hoe ik God kan vinden en hoe ik aan de buitenwereld kan laten zien dat ik christelijk ben. Tijdens deze zoektocht kwam ik ook in de gevangenis. Niet als gevangene, maar als drummer. Mijn moeder zingt, mijn vader speelt de bas en ik drum. We hebben toen een kerkdienst gegeven voor de gevangenen. Persoonlijk vond ik dat nog best lastig. Je zit er niet met mensen die niks uitgevreten hebben. Maar God heeft ook hen vergeven en ze een tweede kans gegeven. Waarom wij dan niet?”

Van de daken schreeuwen
“Nu ik ben gedoopt voelt het niet meer alsof ik God hoef te zoeken. Ik wilde niet meer alleen lopen en nu loopt Hij altijd met me mee. Ik hoef hem niet te vinden, want ik merk dat Hij er gewoon altijd is en dat zou ik wel van de daken kunnen schreeuwen! Mijn geloofsleven is een stuk sterker geworden. Nu ervaar ik ineens rust in mijn leven, terwijl ik eigenlijk heel druk en chaotisch ben. Ik heb tegen God gezegd: ‘Als U wilt dat ik iets voor U doe, of als U een plan voor me heeft, dan hoor ik het wel!’. “

“Ik hoop dat ik door mijn getuigenis jongeren kan wakker schudden, en ze gewoon lekker naar de kerk komen. In mijn gemeente zijn de jongeren een beetje uitgestorven, ik ben de enige. Naar de kerk gaan is zoveel meer dan zingen en een preek, het is ook samenzijn. In een moeilijke tijd hoef je niet alleen te lopen. Kijk maar naar mij: Ik heb 24/7 een vriend naast me!” 

Weet jij wanneer je voor Jezus koos? Wij zijn benieuwd naar je verhaal. Stuur een mailtje naar bramredactie@eo.nl en wie weet ben jij de volgende in deze rubriek.

Reacties

Wanneer je cookies in de categorie Overig accepteert vind je hier NPO Selected.

Volg ons

© Evangelische Omroep - Algemene voorwaarden