Icon--eo Icon--instagram Icon--clock Icon--theme Icon--location Icon--tag Icon--twitter Icon--whatsapp Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--spotify Icon--facebook Icon--snapchat Icon--youtube Icon--smiley
26 januari 2016

Help, ik ben gestrest!

In de rubriek 'Lieve Heilige Geest' duiken BEAM-redacteuren elke week in een andere Bijbelse eigenschap en zijn ze een week lang zo geduldig, liefdevol of meelevend mogelijk. Deze week probeerde Marjolie een week lang niet te stressen.

Lieve Heilige Geest, 

Het lijkt bijna alsof u een spelletje met mij speelde afgelopen week. Precies in de week dat ik probeerde om niet te stressen kwam er ineens van alles voorbij om juist wél gestrest te raken.

Allereerst heb ik een deadline voor een herkansing. Al weken hik ik tegen de bijna 1300 pagina’s aan die ik moet lezen. De literatuur is ontzettend interessant, maar ’s morgens om acht uur in een wiebelende trein vallen mijn ogen steeds dicht. De eerste weken is dat geen probleem, maar dit is de week van de deadline. Ik raak lichtelijk in paniek: hoe ga ik dat ooit redden? Uiteindelijk zit ik de hele woensdag achter mijn laptop met het boek naast mij. Terwijl de uren voorbij lijken te vliegen stijgt mijn stressniveau. Ik ben geen emotie-eter, maar wel een stresseter. Dus u kunt wel raden hoe mijn tafel eruit ziet: hij ligt vol eten. 

's Avonds neem ik heel even de tijd om met een vriendin te bellen. Terwijl ik even op bed ga liggen praten we over van alles en nog wat en vergeet ik even mijn herkansing. Pas een uur later werk ik verder en uiteindelijk lever ik om elf uur mijn herkansing in. Uitgeput val ik meteen in slaap als ik in bed lig. Het is gelukt! 

Twee dagen later is het bijna tijd voor het weekend. Het is aan het einde van de middag en ik rond de laatste dingen voor werk af. Ik heb nog net twee uur om boodschappen te doen, mijn tas in te pakken voor een studentenconferentie en te eten. Het is krap, maar wel haalbaar als ik tussendoor niet gestoord word door iets onverwachts. Dat gebeurd natuurlijk wel, maar ik besluit om stress te voorkomen. Ik bel snel met een vriendin om het even kwijt te kunnen en besluit daarna om er nu verder niks mee te doen. Ik sla  zelfs een uitnodiging voor de vrijdagmiddagborrel van de studentenvereniging af. Twee uur later zijn de boodschappen gedaan én heb ik mijn tas ingepakt (in recordtijd!). Het eten lukt niet meer, maar gelukkig bestaat er zoiets als een grote gele M.

Onverwachts schiet ik tijdens het weekend toch in de stress, omdat ik mij druk maak over een nieuwe deadline. Gelukkig is er ook nu weer een vriendin in de beurt. Ze vraagt of ze voor mij mag bidden. Na het gebed besluit ik om lekker naar bed te gaan, maar op de slaapkamer raak ik in gesprek met anderen en besluiten we om nog even een frietje te gaan eten. De avond eindigt enorm gezellig en ik val gelukkig toch nog heel relaxed in slaap.

De volgende dag besef ik tijdens de dienst dat u precies op de momenten dat ik in de stress schoot ingreep door bijvoorbeeld mijn vriendinnen in te zetten. U leerde mij om niet te stressen, omdat het uiteindelijk allemaal goed komt net zoals het deze week allemaal goed gekomen is. En anders is er na een herkansing nog een herkansing. Dus na een week proberen niet te stressen ga ik daarom nu een week echt niét stressen.

Liefs,
Marjolie

Volg ons

© Evangelische Omroep - Algemene voorwaarden