Icon--eo Icon--instagram Icon--clock Icon--theme Icon--location Icon--tag Icon--twitter Icon--whatsapp Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--spotify Icon--facebook Icon--snapchat Icon--youtube Icon--smiley
26 januari 2016

Concurrende journalist of zorgzame juf?

Vol enthousiasme start Mery (19) twee en een half jaar geleden met de opleiding Journalistiek. Na een jaar beginnen de twijfels en aan het eind van het tweede jaar neemt ze een besluit: zet ik nog twee jaar door of begin ik aan een nieuwe opleiding?

"Aan het eind van het tweede jaar kregen we een stagevoorlichting en op dat moment dacht ik: ‘Ik weet niet of ik een half jaar stage wil lopen als ik nu al twijfel’. Ik kreeg het idee dat je continu moet concurreren en de beste moet zijn om iets te bereiken in de journalistiek. Nog diezelfde middag heb ik de knoop doorgehakt: ik besloot te stoppen met mijn opleiding.

Natuurlijk ging dat niet van de ene op de andere dag. Het eerste jaar vond ik de opleiding heel leuk. Het was ook een vrij makkelijke opleiding en ik zat in een leuke klas. In het tweede jaar werd het onderwijsprogramma aangepast om het beter aan te laten sluiten bij het werkveld. Hierdoor ging het steeds vaker over nieuwe media en nieuwe manieren van werken. Dat betekende onder andere dat wij een eigen bedrijf moesten starten samen met medestudenten. Ineens kwamen er hele andere kanten van de opleiding naar voren. Ik kwam er toen bijvoorbeeld achter dat ik niet zo competitief ben ingesteld en dat ondernemen mij niet aanspreekt. Dat heb je wel nodig om het te kunnen maken in de journalistiek, zeker als je een eigen bedrijf hebt.

Ik vond het heel pittig om iedereen te vertellen dat ik zou stoppen met mijn studie. Gelukkig reageerde mijn omgeving goed. Mijn ouders hadden het al zien aankomen, omdat ik in het laatste jaar meer twijfels had gekregen, en vonden het prima. Mijn vrienden en klasgenoten waren in eerste instantie heel verbaasd. ‘Waarom? Je bent goed in wat je doet!’, was hun reactie. Toen ik uitlegde dat de opleiding niet zo goed bij mijn karakter past begrepen ze het beter."

Wat nu?
"Ik wist meteen dat ik aan een nieuwe opleiding wilde beginnen en twijfelde tussen Leraar Basisonderwijs en Social Work. Tijdens mijn eerste studiekeuze stonden die ook al boven aan mijn lijst. Ik heb uitgebreid gepraat met mensen die de opleidingen al doen en ben naar een open dag geweest. Uiteindelijk heb ik mij ingeschreven voor de pabo.

Als ik kijk naar wat het beste bij mij past dan is dat met kinderen omgaan, maar ik mis mijn oude opleiding nog steeds. Wel denk ik dat stoppen de juiste beslissing is geweest, omdat ik er niet mijn werk van had kunnen maken. Ik heb er nooit spijt van gehad dat ik pas na twee jaar ben gestopt, omdat ik dankzij mijn propedeuse van Journalistiek de pabo in drie jaar kan doen en dus maar één jaar studievertraging heb. 

Mery’s tips
"Ik heb gemerkt dat het belangrijk is om met je omgeving te praten over je twijfels. Daarnaast heb ik ook met iemand van de opleiding zelf gepraat. Zeker een docent die je goed kent heeft waarschijnlijk goed zicht op of de opleiding bij jou past of niet. Stel jezelf de vraag of het werk wat je met je opleiding kunt doen bij je karakter past."

Volg ons

© Evangelische Omroep - Algemene voorwaarden