Icon--eo Icon--instagram Icon--clock Icon--theme Icon--location Icon--tag Icon--twitter Icon--whatsapp Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--spotify Icon--facebook Icon--snapchat Icon--youtube Icon--smiley
6 januari 2016 Reageer

COLUMN: Uit huis geplaatst

Ze heeft een strenge blik als ze de kamer binnenkomt. “Ik heb jullie veel kansen gegeven”, begint ze. “Maar dit kan zo niet langer. Jullie kunnen niet meer voor hem zorgen. Ik neem hem vandaag nog mee.”

Ik voel een steek in mijn maag. Achter mijn ogen voel ik tranen opkomen. Ik slik. Dit kan niet. Dit mag niet. Ik wil het zelf doen. Ik kán het zelf doen. Mijn schoonmoeder loopt resoluut naar ons balkon, pakt onze op-sterven-na-dood druivenplant op en neemt hem mee. “Echt, het is beter zo”, zegt ze.

Uit bovenstaande ietwat gedramatiseerde gebeurtenis in mijn leven kun je drie conclusies trekken. 1: Ik heb geen groene vingers. 2: Alle planten die bij mij in de buurt komen, sterven een vroege dood. En 3: zelfs cactussen zijn hun leven bij mij niet zeker. Het mooiste groen in mijn huis is een basilicumplantje, afgebeeld op een zakje met zaadjes die ik nog in de grond moet steken. Treurig, niet?

Uit angst dat ik het weer verknal en ook mijn basilicumplantje door Jeugdzorg uit huis moet worden geplaatst, heb ik er tot nu toe voor gekozen om de basilicumzaadjes veilig in het afgesloten zakje te laten zitten. Dan kan er ook niks fout gaan en hoeft mijn schoonmoeder niet weer in te grijpen. Iedereen blij, toch?

Denk je eens in. Hoe zou de aarde eruit hebben gezien als iedereen zo over zijn of haar eigen talenten zou denken. Als iedereen te bescheiden of bang zou zijn om ze in te zetten en te ontwikkelen. We zouden niet in de bioscoop kunnen genieten van de nieuwste Star Wars film, we zouden nooit kunnen luisteren naar mooie muziek, objecten als de fiets waren waarschijnlijk nooit uitgevonden (want: teveel beren op de weg) en genieten van andermans kookkunsten? Onmogelijk. Ga zo maar door.

Als ik die basilicumzaadjes niet in de grond stop, weet ik in ieder geval zeker dat ze nooit meer zullen zijn dan dat. Zonder het in de aarde te stoppen, er een plens water op te gooien en erin te investeren, kan ik de basilicum niet gebruiken zoals het bedoeld is. Als smaakmaker in één of ander fancy gerecht of voor lekkere hapjes tijdens een feestje (om een beetje indruk te maken op m’n vrienden).

Er is geen enkel mens dat precies hetzelfde bloed, DNA, dezelfde ideeën en dromen heeft als jij. Verstop ze niet, maar stop het vruchtbare grond, vraag de Tuinman om hulp, schenk er een bak moed bij, vraag Hem om Zijn regen en schroom niet om hulp van buiten in te roepen om je talenten tot bloei te laten komen.  Zodat jijzelf én anderen ervan kunnen genieten.

Een paar maanden na de uithuisplaatsing van onze druif wijst mijn schoonvader naar een prachtige, gezonde, groene druivenplant. Ik snap eerst niet wat daar zo bijzonder aan is. Totdat ik besef dat het dezelfde plant is die een paar maanden eerder van ons balkon is gered. Ik krijg er bijna een brok in mijn keel van.

Ik heb mijn conclusies een beetje bijgesteld. 1. Natuurlijk heb ik talenten. 2. Het kan ook een talent zijn om toe te geven wat je niet kan, dus tuinieren laat ik voorlopig aan anderen over. En 3. Die druif mag in z'n handjes knijpen met die talentvolle, groene vingers van mijn schoonouders.

Reacties

Wanneer je cookies in de categorie Overig accepteert vind je hier NPO Selected.

Volg ons

© Evangelische Omroep - Algemene voorwaarden