Icon--eo Icon--instagram Icon--clock Icon--theme Icon--location Icon--tag Icon--twitter Icon--whatsapp Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--spotify Icon--facebook Icon--snapchat Icon--youtube Icon--smiley
12 januari 2016 Reageer

COLUMN: Ik weet niet hoe het moet

Een beetje ongemakkelijk stap ik naar binnen. Het is maanden geleden dat ik hier ben geweest, ook al betaal ik er maandelijks voor. Het liefst zou ik naar huis gaan en veilig op de bank gaan zitten. Terwijl ik mezelf dwing door te lopen, voel ik mij net een stuk vlees dat door de keuring gaat. Langzaam loop ik naar de linkerkant van de zaal, tussen de mensen door.

Gelukkig ben ik niet alleen binnen gekomen, want ik snap weinig van de aanwijzingen die ik moet volgen. Mijn privé-instructeur legt het rustig uit. Na minstens vijf keer gevraagd te hebben of ik het goed doe, weet ik wat ik moet doen. Ik haal diep adem: ik ben eindelijk weer aan het trainen in de sportschool. 

Nadat ik met een rood hoofd van de loopband af ben gestapt, zoek ik een apparaat uit waarvan ik meteen snap hoe het werkt. Van een afstandje zit ik te kijken naar een trainer die een rondje oefeningen voordoet aan een groep.

Ondertussen probeer ik twintig kilo in beweging te zetten door een rechte stang naar beneden te trekken. Tussen een setje herhalingen door kijk ik naar de groep, die de oefeningen inmiddels zelf doet. De een slingert een kettlebell van 6 kilo omhoog en strekt ondertussen de knieën, terwijl een ander de hele tijd gehurkt blijft staan. Ik heb niet alle voorbeelden van de trainer gezien en hoopte wat oefeningen af te kunnen kijken, zodat ik het de volgende keer zelf kan doen. Maar als iedereen het anders doet, hoe weet ik dan hoe het moet?

Als discipel van Jezus voelt het soms ook alsof ik na maanden de sportschool weer binnen stap. Ik weet niet altijd hoe het moet en ik zie mensen om mij heen ook struikelen en stuntelen, net als in de sportschool.

Ik zie Jezus niet altijd, waardoor ik nog niet alles goed heb meegekregen. Het is al lastig om hem te volgen, omdat ik niet al zijn voetstappen zie staan. Laat staan als ik het van anderen af moet kijken. En als iedereen het anders doet, hoe weet ik dan hoe het moet? 

Ondertussen helpt de trainer af en toe iemand de oefening te perfectioneren. Maar onderling houdt iedereen zijn mond. Ze helpen elkaar niet, terwijl het duidelijk is dat het bij sommigen compleet verkeerd gaat. Ik weet niet welke spieren ze hopen te trainen, maar op deze manier trainen ze in ieder geval niet de juiste.

Voor de zekerheid vraag ik nog een keer aan degene met wie ik samen sport of ik mijn oefening goed doe. En ik neem mij voor de volgende keer iemand te helpen, als ik zie dat het niet goed gaat tijdens een trainingsrondje. In de sportschool, maar ook daarbuiten.

Ik daag je uit om mee te trainen. Stap gewoon naar binnen, ook al is het lang geleden. Iedereen was ooit een beginner. En niemand weet precies hoe het moet.

Reacties

Wanneer je cookies in de categorie Overig accepteert vind je hier NPO Selected.

Volg ons

© Evangelische Omroep - Algemene voorwaarden