Icon--npo Icon--eo Icon--instagram Icon--clock Icon--theme Icon--location Icon--tag Icon--twitter Icon--whatsapp Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--spotify Icon--facebook Icon--snapchat Icon--youtube Icon--smiley
24 november 2016 Reageer

Tjeerd (18): "Ik ben het enige gezinslid dat in Nederland woont."

Tjeerd (18) was vanaf zijn 5e in het buitenland te vinden. Eerst in de Verenigde Staten, daarna op Papoea (Indonesië). Omdat hij niet meer onder het visum van zijn ouders valt, is hij nu weer terug in Nederland. Een hele omslag, die niet vanzelf gaat. BEAM interviewt Tjeerd over zijn jeugd en de terugkomst in Nederland.

Zijn je ouders zendelingen?
“Niet in de traditionele vorm. Natuurlijk willen ze het evangelie zo veel mogelijk verspreiden, maar hun belangrijkste taak is het ondersteunen van zendelingengezinnen in afgelegen gebieden. Mijn vader is piloot bij de Mission Aviation Fellowship. Hij vliegt voedsel, medicijnen of mensen naar deze gezinnen, zodat ze de hulp krijgen die nodig is om het zendingswerk goed uit te kunnen voeren.”

En je moeder?
“Mijn moeder zorgt voor het gezin. Bij de MAF word je als stel aangenomen. Je bent een team. De piloot – mijn vader - en degene die het huishouden doet, in dit geval dus mijn moeder. Je moet er beide volledig voor gaan, samen achter de keus voor dit avontuur staan, want het brengt wel gevaren met zich mee. Papoea is één van de risicovolste gebieden ter wereld om te vliegen. De weersomstandigheden kunnen razendsnel veranderen. Daar moet je als piloot wel mee kunnen omgaan.”

Mijn vader vliegt voedsel en medicijnen naar zendelingsgezinnen in afgelegen gebieden

Wanneer hebben je ouders besloten dit werk te doen?
“Mijn vader heeft altijd het gevoel gehad dat die dit werk moest doen. Als gezin - ik heb nog twee broertjes en zusjes – zijn we op mijn 5e naar Amerika verhuisd, zodat mijn vader zijn piloten- en monteuropleiding kon doen. Dat duurde 3,5 jaar. Nadat hij de benodigde papieren had behaald, werden we door MAF in Indonesie geplaatst. Daar heb ik tot een half jaar geleden gewoond.”

Hoe kijk je achteraf terug op dit buitenlandavontuur?
“Ik vind het fantastisch. Heb veel van de wereld gezien en een brede ontwikkeling gehad. Bovendien heb ik geleerd om kleine dingen te waarderen. Als in Indonesië een postpakketje met drop aankomt, is het feest. Hier kan je alles kopen wat je wil en is het helemaal niet bijzonder om drop te eten. Veel mensen in Nederland vergeten hoeveel zegeningen ze hebben ontvangen. Hoe bevoorrecht we zijn. Dat is de belangrijkste les die ik heb meegenomen uit Indonesië.”

Als in Indonesië een postpakketje met drop aankomt, is het feest.

En hoe is het om terug te zijn in Nederland?
“Best moeilijk. Daar heb je niet veel vrienden. En die je hebt, heb je niet zo lang. Ik ben gewend geraakt aan die vluchtige vriendschappen. Hier kan ik plots met duizenden mensen vrienden worden. Ik weet niet zo goed hoe ik daarmee om moet gaan. Drie zoenen tijdens feliciteren bijvoorbeeld. Of juist een knuffel. Of een hand. Het is allemaal nieuw voor mij.”

Welke dingen mis je het meest?
“Vooral het gezinsleven. Zoals ik al eerder zei, heb ik twee broertjes en twee zusjes. Zij zijn nog bij mijn ouders in Indonesië. Ik ben het enige gezinslid dat hier woont. Dat is soms wel moeilijk en eenzaam. Gelukkig zie ik mijn familie met de kerst weer!"

Ik ben het enige gezinslid dat in Nederland woont.

Wat zijn jouw toekomstplannen?
“Ik volg een overgangsjaar aan de Evangelische Hogeschool om aan Nederland te wennen. Heb vorig jaar het staatsexamen vwo succesvol afgerond. Ben van plan om naar universiteit te gaan, maar dat is wel anders dan de zendingsbubbel in Indonesië. Wil mezelf wapenen om op de universiteit het geloof te verdedigen en te verspreiden.”

Wil je hetzelfde doen als je ouders?
“Geen idee nog. Ik probeer nu uit te vogelen wat Gods plan met mijn leven is. Eerst maar naar de universiteit. Ben in ieder geval heel dankbaar voor het leven dat ik tot nu toe heb mogen leven. Heb God altijd dicht bij mij gevoeld. Dat wil ik mijn hele leven zo houden!”

Reacties

Volg ons

© Evangelische Omroep - Algemene voorwaarden