Icon--npo Icon--eo Icon--instagram Icon--clock Icon--theme Icon--location Icon--tag Icon--twitter Icon--whatsapp Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--spotify Icon--facebook Icon--snapchat Icon--youtube
19 november 2016 Reageer

Michel (26): "In één nacht was ik alles kwijt..."

Je zou maar hulpeloos moeten toekijken hoe de vlammen uit het dak van je huis komen. Je huis vol spullen en herinneringen. Het overkwam Pabo-student Michel Bakker (26). Voor hem betekende deze brand dat hij gedwongen was om opnieuw te beginnen. Gelukkig kreeg hij hulp uit onverwachte hoek…

Terwijl Michel net zijn pan met eten op het vuur heeft gezet, besluit hij om even snel zijn post bij de buren te halen. Daar raakt hij in gesprek en vergeet zijn pan. Niet veel later komen de onderburen de straat op gerend, schreeuwend dat er brand is. “Ik rende naar mijn huis en zag dat het rieten dak vlam had gehad. Toen wist ik al dat het te laat was om de boerderij te redden. Mijn buurman rende nog wel naar binnen, maar kwam na tien seconden alweer naar buiten. De brand was niet meer te stoppen…”

Michel verloor in één nacht al zijn spullen en had geen inboedelverzekering. “Ik hoopte dat het een slechte droom was.” Gelukkig kwam er hulp uit onverwachte hoek: Michels klasgenoten zetten een actie op touw om geld in te zamelen voor nieuwe schoolboeken. Het streefbedrag was 300 euro, maar uiteindelijk haalden ze bijna 2000 euro op. Ook kreeg Michel van oud-studenten nieuwe schoolboeken aangeboden. Het geld van de actie en de donatie vanuit zijn kerk gebruikte hij om kleren en andere basisbenodigdheden te kopen.

 

Ik ervaar nu zelf hoeveel waarde het kan hebben voor de ander als je iets geeft.

Nu – twee jaar later – kan Michel zeggen dat de brand hem blijvend heeft veranderd. “Voor de brand was ik meer onbezonnen. Ik was niet materialistisch, maar kocht wel heel veel spullen waarvan ik nu denk dat het geldverspilling was. Nu stel ik mezelf bij alles de vraag of ik het wel echt nodig heb.” Dankzij alle giften heeft Michel geleerd om sneller te geven en uit te lenen. “Ik ervaar nu zelf hoeveel waarde het kan hebben voor de ander.”

Knipoog van God
“Muziek is mijn passie en ik had een hele mooie gitaar. Ik vond het heel erg dat die in de vlammen verloren was gegaan. Een week na de brand later betrad ik voor het eerst het zwartgeblakerde huis. Daar vond ik de gitaarkoffer, beschadigd, maar de gitaar bleek nog helemaal intact te zijn.” Deze vondst gaf Michel het laatste zetje om niet te wanhopen, maar met frisse moed vooruit te kijken. “Ik zie het als een knipoog van God, alsof Hij zegt: Ik heb je gitaar bewaard. Doe er wat mee, benut je talenten.”

Dat mijn gitaar van de vlammen is gespaard, zie ik als een knipoog van God.

Michels beseft nu dat het leven meer is dan een kamer vol spullen en zijn schuldgevoel is omgeslagen in dankbaarheid. “Ik vind het zo bijzonder dat er zoveel mensen zijn die mij steunden, terwijl ze mij niet eens kennen. Soms moet je in het leven de puinhopen achter je laten en een nieuwe start maken. Een nieuwe start betekent nieuwe mogelijkheden en nieuwe perspectieven. Ik geloof dat God dit soort situaties gebruikt om nieuwe paden te creëren. Hij keert alles om tot iets goeds, ook al zie ik daar nu misschien maar een glimp van: Zijn oog reikt verder.”

Credits: Hanneke van Olst/Dave de Haan

Deze week hebben we het over (de moderne) Job. Voel jij je wel eens een Job, of ken je een Job in je omgeving – hoe ga je daar dan mee om? Stuur je reactie naar beamredactie@remove-this.eo.nl.

Reacties

Volg ons

© Evangelische Omroep - Algemene voorwaarden